2006, 29 december: Kerstvakantie! 't Wordt tijd dat we jullie weer wat laten horen. En als oudste Berner in huis (helaas) dacht ik, Chloë, jullie maar eens wat te vertellen. Ik persoonlijk houd van heerlijk relaxen, kijk maar...

Dit is mijn favoriete plekje, languit op de bank! Bovendien heb ik dan - meestal - rust, want onze jongste bengel (Chaya) mag van het vrouwtje (nog) niet op de bank komen. Maar goed, we hebben dus kerstvakantie! Ook vrouwtje en baasje zijn vrij. Ze zijn de vrijdag voor kerst een avond gezellig in Utrecht wezen 'grieken' en vrouwtje heeft het kleine kerstboompje neergezet. Ze zette ook zo'n bewegende en zingende kerstman neer, lachen joh, want Chaya snapte daar niets van, die ging er met haar oortjes plat naar achteren naar zitten kijken en blaffen en happen... ha ha ha! Toch eens iets waar die bengel niet direct van terug had ;-) Inmiddels wordt Chaya trouwens iets rustiger, dat moet ik eerlijk toegeven. Ze is niet snel onder de indruk, ook niet van het vuurwerk dat hier inmiddels af en toe knalt. Maar dat vinden we allemaal niet echt erg. We gaan gewoon door, waar we mee bezig zijn (= slapen ;-)).

Tijdens de kerstdagen gingen we met zijn allen mee in de auto naar baasje. Daar hebben we heerlijk op de hei gewandeld. Vrouwtje vond het jammer dat íedereen wil wandelen met kerst, dan is het minder rustig... Baasje vond het vooral jammer dat de zon niet scheen, anders had hij weer een keer foto's van ons willen maken. Vrouwtje heeft tussendoor wel een aantal foto's gemaakt van de katten en de kattenkamer boven...

De kattenkamer boven	De gezusters Bibi en Ginger
Bibi (links) en Ginger (rechts)	(Dikke) Bibi
Ginger	Bibi, Ginger en Ruby (in de kattenhangmat)

Tja, dan zien jullie onze katten ook weer eens ;-) Gister zijn van alle katten de nagels geknipt. Vrouwtje kan dat niet alleen. Baasje vindt het al heel wat dat van hem de katten rond mogen lopen, maar vasthouden... Nee dus! Vrouwtje had gister afgesproken met Myriam, een kennisje van haar die ook trimster is, die hielp vrouwtje met de kattennagels. Eerst Ruby, die wordt door vrouwtje stevig in haar nekvel vastgehouden, want ze is best een felle rooie. Maar tot verrassing van vrouwtje ging Ginger daarna nog veel meer tekeer. Die ging blazen en proberen te meppen. Vrouwtje en Myriam lieten zich niet van de wijs brengen, vrouwtje hield stevig vast, terwijl Myriam de nagels knipte. Bibi liet het daarna heel makkelijk toe.

Misschien dat jullie het al raden, maar vrouwtje had Myriam gevraagd ons weer eens onder handen te nemen... *zucht* Ze heeft mij met tussenpozen een hele tijd gekamd en geknipt. Vrouwtje ergerde zich namelijk aan mijn lange pluizige haren die ik heb sinds mijn castratie. Nu heb ik weer nette oren, een veel kortere staart, een kalere kont (o jee, ze hebben mijn broek 'uit' gedaan ;-)), maar mijn vacht glanst ook meer. Ook Chaya werd flink gekamd. Ze leerde meteen op de trimtafel van Myriam liggen. Dat deed ze eigenlijk best goed, al was ze het er niet altijd mee eens... Chaya heeft nu een minder krullerige vacht en ook zijn de meeste puppyharen nu weg, alhoewel, op haar kop zitten ze toch nog wel! In januari, als vrouwtje weer vakantie heeft (baasje gaat dan skiën), komt Myriam opnieuw. Dan gaat ze verder met mij én gaat ze de andere honden onder handen nemen. Op de foto van mij in de stoel, zien jullie al wel dat ik een 'kortere' staart heb gekregen en misschien zien jullie zelfs wel dat ik minder 'pluis'...

2006, 15 december: Boska loops... Vanmorgen is Boska loops geworden. Vandaar dat ze de laatste tijd wat dwarser was waarschijnlijk ;-) Vrouwtje heeft besloten met Boska geen examen te doen komende zondagmiddag. Bovendien heeft ze er, na afgelopen dinsdag, helemaal geen zin meer in (zie bij 12/12). Boska heeft les van zo'n ouderwetse trainer. Aardige man hoor, maar hij wil té snel helpen en daardoor frustreert hij oefeningen. Vrouwtje is dan met de clicker bezig en laat Boska zelf nadenken, maar dan gaat hij ingrijpen en haar ongevraagd (of tégen de wil van vrouwtje) helpen. Dat vindt vrouwtje niet fijn... Maar goed, vandaag is Boska dus loops geworden. Dat houdt in, dat ze over een maand of 5 / 6 wéér loops zal worden. Die volgende loopsheid gaat ze gedekt worden! Het komt dus dichterbij dat ook Boska pups mag gaan krijgen, spannend hè?!

2006, 12 december: Examen :-( Vanavond had het vrouwtje met Chaya examen. Ook zusje Chica met haar vrouwtje Annelies zit in dezelfde cursusgroep en had examen. Nou is vrouwtje nooit goed in praktijkexamens. Dan is ze erg zenuwachtig en gaat altijd allerlei domme dingen doen. Vanavond was het daarbij ook nog slecht weer, regen en harde wind... Tja, jullie raden het misschien al, maar vrouwtje heeft mijn A-examen 'verpest'. Nu vond de examinator dat we de cursus nog maar een keer over moesten doen. Ook Chica vonden ze nog te jong en te druk / onrustig, dus die is ook 'gezakt'. Wij waren met zijn tweetjes ook de jongste honden in de A-cursus, want we waren pas 4 maanden toen we hier in augustus mee begonnen. Toch doen Chica en ik het allebei in de les netjes. Alle tussentoetsen en oefeningen voor de gehoorzame hond hebben we gehaald. Vrouwtje en ik zelfs met voor alles een 'goed' (behalve voor het borstelen, daarvoor had ik een 'voldoende'). Twee weken terug had vrouwtje theorie-examen, dat had ze ook super gedaan (20 punten van de 20)!

Maar vanavond was vrouwtje dus zenuwachtig. Ik volg altijd super, deed ik nu ook hoor, tot we de 'ring' in gingen. Er kwam ook net een hond van een andere groep tussendoor gecrost. Nou ja, dus daardoor moest ik wel even snuffelen waar die hond had gelopen en daarvoor kreeg ik nu een 6 van de examinator. Verder deed ik alles best goed, alleen de blijfoefeningen vind ik nog moeilijk en als vrouwtje zenuwachtig is, luister ik niet zo snel (extra commando's). Voor het zitten kreeg ik een 6, maar voor de af-oefening kreeg ik een 2 van die 'examenjuf'. Eigenlijk niet eerlijk, vond mijn vrouwtje, want naast ons was een Ridgeback bezig en die was nog aan het 'rommelen' toen ik allang lag, alleen toen die lag en ze gingen tellen van de tijd, toen kwam ik nog even overeind om op een ander plekje te gaan liggen. Daarna lag ik weer de hele tijd braaf op mijn plek tot na het eind van de oefening, maar daarvoor kregen vrouwtje en ik van die examenjuf geen punten meer... Verder hadden we alleen aftrek voor het (stil) staan anderhalve punt en voor het komen op bevel had ik een 7, omdat ik bij vrouwtje aangekomen niet direct netjes ging zitten. Tja en toen ging vrouwtje wat 'hannesen' want die traint zelf altijd zo dat ze een goede oefening belangrijker vindt, dan dat ze minder hulp geeft. Ze hielp me toen dus alsnog netjes voor haar te komen zitten, maar dat telt bij de examenjuf als allemaal extra commando's. De naast ging helemaal super, daarvoor hadden we alle punten. Eigenlijk had ik de cursus met het vrouwtje dus best heel goed gedaan! We hadden maar één onvoldoende (voor de af en blijf). Maar doordat het vrouwtje in haar zenuwen af en toe te veel met haar handen gebaarde en 'extra commando's gaf', had ze teveel aftrekpunten gekregen en zijn we niet geslaagd :-(

Vrouwtje heeft nog met onze eigen juf, Monique, gepraat. Die vond het ook niet helemaal eerlijk en stelde voor om aan de opleidingscommissie te vragen of we toch verder mogen met de volgende cursus. Ze vindt het net als vrouwtje een beetje raar dat er héél veel opvoedingsoefeningen worden getoetst en dat we die allemaal 'goed' hadden, net als het theorie-examen én dat we eigenlijk maar één gehoorzaamheidoefening niet voldoende hadden gedaan en dat we toch gezakt waren. Die opvoedingsoefeningen en theorie blijken alleen mee te tellen als je ze 'onvoldoende' haalt. Vrouwtje heeft nu gezegd, dat ze bij een andere vereniging wil gaan kijken. Ze vindt het belangrijk om met de clicker te mogen en kunnen trainen. Ze merkte, ook met Boska, dat ze dat niet zo goed kunnen waar we nu trainen. Er zijn nog hele 'ouderwetse' ideeën bij sommige trainers. Die trappen een hond bijvoorbeeld expres op zijn poten om hem pijn te doen, of geven een tik met de riem over zijn kop. Als vrouwtje dat soort dingen ziet of hoort, wordt ze altijd boos, want dat is niet nodig. Ze zegt altijd, dat het geen hondse manier van straffen is en dat wij honden dat niet snappen, dat we er alleen angstig van worden. Onze eigen juf, Monique, is niet zo hoor, die liet ons wel met de clicker trainen, die was leuk om les bij te hebben. Maar de examenjuf, tja, die is wel zo. Judith had haar daar tijdens eerdere lessen een keer wat van gezegd. Judith denkt ook, dat ze daarom extra streng was (en te weinig punten gaf) aan Chica en mij, Chaya. De andere honden uit onze les deden het ongeveer net als wij, soms nóg onrustiger, maar die kregen wel genoeg punten om verder te gaan. (En Judith heeft er wel een 'beetje' verstand van natuurlijk ;-)). Nou ja, ik houd jullie wel op de hoogte van hoe of wat we verder gaan met trainen en bij welke vereniging...

2006, 26 november: Filmpje kenneldag! Vandaag in het nieuws een filmpje, opgenomen en toegezonden door Rob en Joan, baasjes van Biggles (en Anders). Het zijn filmpjes gemaakt tijdens de kenneldag in de Soesterduinen. Thijs heeft het bewerkt en aan elkaar gezet. Het is 9 Mb groot en te bekijken door op onderstaand plaatje te klikken. Dit plaatje is overigens ook de afbeelding die op de muismat en in de sleutelhanger stond die alle Laykaby - baasjes als herinnering hebben gekregen tijdens de kenneldag.

Klik op bovenstaand plaatje voor een filmpje (9 MB) van de kenneldag.

2006, 25 november: Winner... De grootste hondententoonstelling van Nederland vond vandaag plaats (en morgen) in de RAI in Amsterdam. Baasje en vrouwtje waren vanmorgen dan ook al vroeg uit bed. Gister waren Boska en ik, Chaya, al geborsteld. Vanmorgen gingen we eten en naar buiten en daarna deed vrouwtje ons in de auto. We waren om ongeveer 9 uur in Amsterdam. Vrouwtje haalde onze draagnummers af in de ring. We liepen vandaag in ring 2 in de Amstelhal, vlak bij de plek waar de auto stond. Lekker makkelijk! De bench was mee (minder leuk ;-)) en 2 vouwstoelen voor baasje en vrouwtje. We moesten ook vandaag weer behoorlijk lang wachten. Eerst waren 24 Sint Bernhard honden, die hadden om ongeveer 11 uur klaar moeten zijn (half 10 begonnen de keuringen), maar het ging niet zo snel. Pas om ongeveer half 1 kon de Deense keurmeester, mevrouw Ramsing, beginnen met keuren van de Berners. Dat was trouwens ook nog even een verrassing, want we hadden meneer Ramsing verwacht!

Uiteraard waren eerst de reuen aan bod, dat waren er ongeveer 25. Beste reu werd kampioen Camiel van 't Stokerijbos en reserve reu werd Douglas van 't Stokerijbos (open klas). Rond 2 uur waren de teefjes (zo'n 20 in getal) aan de beurt en mocht vrouwtje met mij, Chaya de ring in voor de puppyklas teven. Ik heb vrouwtje hard laten werken, maar het lukte redelijk om mij netjes te laten staan. Tijdens het lopen doe ik wel graag mijn staart lekker dominant omhoog, zodat alle andere honden kunnen zien dat ik voor níemand bang ben! ;-) Met mij zouden nog 4 andere pups aanwezig zijn, maar er waren er maar 2 gekomen. We stonden dus met zijn 3-en in de ring... Vrouwtje vond mij de mooiste pup, maar ja, die is natuurlijk gek op mij ;-) De keurmeester koos op de eerste plaats voor een uit Denemarken geïmporteerde pup, Favitea's Syrena, ook een leuke  meid! Ik werd 2de met een veelbelovend en de andere pup, Chiara Jinx van Ruitertroef, werd laatste met een belovend. Baasje vond het wel lekker dat ik nu een keer niet naar de eindkeuring ging, want dan zouden we eerder naar huis kunnen ;-)

Nadat ik was geweest moest vrouwtje snel mij in de bench doen en Boska pakken. Boska was namelijk de eerste teef van de open klasse. Boska staat al wel erg netjes! Zou ik dat over een tijdje ook zo doen?! Baasje zegt, dat vrouwtje dan vaker met mij moet oefenen, maar ja, er zijn altijd zoveel andere leuke dingen te doen... ;-) Maar goed, Boska deed het dus ook netjes en vrouwtje lette erop dat ze niet té hard liep met Boska, want dan gaat Boska 'slingeren' met haar voorpoten. Er waren 6 teven aanwezig (van de 8 ingeschreven) in de open klasse. Waar de keurmeester bij de reuen maar 2x een uitmuntend had gegeven in de open klas en helemaal niet in de jeugdklas, gaf ze bij alle 6 de teven uit de open klasse een uitmuntend. Daarna bedankte ze twee teefjes, of nee, hun eigenaren, die mochten vast de ring uit (Coligna Jelängerjelieber en Ampere van Wijsta Berners). Boska zou dus in elk geval geplaatst gaan worden! Uiteindelijk werd Boska 3de uitmuntend, achter de schitterend mooie Cybelle van 't Stokerijbos die eerste werd en beste teef én beste van het ras. 2de teef in de open klasse werd Dakota van de Klaverhoeve en 4de achter Boska werd Mylena Vinya Jelängerjelieber. Reserve beste teef werd Swiss Star's American Girl Krizzy (jeugdklas). Mevrouw Ramsing bleef streng in haar keuringen, want in de jeugdklas kreeg verder nog maar één teefje een uitmuntend (Fins). In de kampioensklas beoordeelde mevrouw Ramsing Britney van 't Maroyke, toch een leuk teefje, ook slechts met een zeer goed. Baasje heeft foto's gemaakt en mopperde soms dat 't vrouwtje weer kletsen was en dat ze dan de tijd 'kwijt' raakt... Misschien dat ik haar volgende keer kan helpen zoeken de tijd weer te vinden?! ;-)

2006, 19 november: 4de kenneldag of Laykaby! Vanmiddag om 3 uur verzamelden steeds meer Berners zich in de Soesterduinen. Hoewel het overal in Nederland scheen te regenen, had vrouwtje voor ons mooi weer besteld... Het was dan ook heerlijk droog weer! Van nest A kwam Axel met zijn baasjes. Verder was Benz natuurlijk al bij ons net als Abisha. Helaas hadden Filos zijn baasjes vanmorgen besloten dat ze niet in de regen wilden lopen... Tja, hebben we ook níet gedaan hoor ;-) Maar goed, het is ook een eind rijden voor sommige baasjes, dus vrouwtje zegt dat het dan logisch is dat ze die gok niet nemen. Ja, wij wéten natuurlijk dat vrouwtje altijd goed weer meebrengt, ook op vakanties trouwens, ideaal!

Heel nest B was compleet. Boska zag dus gezellig haar broers Bommel en Biggles terug. Biggles had ook zijn huisgenoot en 'pleegbroer' Anders meegenomen. Die is wel wat drukker zeggen zijn baasjes. Natuurlijk was de mamma van nest B, onze eigen Chloë ook mee. Ook mijn broers en zusjes van nest C waren allemaal met hun baasjes gekomen. Gezellig! Toen Judith ook de laatste baasjes via de mobiel naar de parkeerplaats had geloodst waar wij op ze stonden te wachten, mochten wij eindelijk ook uit de auto. Helaas zei Judith dat de pups, omdat ze pas 7 maanden zijn, beter aan de lijn konden blijven. Onzin! Nou moest ik vast blijven nota bene. Ze zegt dat het beter voor mijn poten is, dat ik er later blij om ben als ik nog steeds zo goed kan lopen...

We gingen met 13 Laykaby Berners, nog 2 andere Berners (Anders en Cindra) en 1 Golden (ahhh... Max, maar hij heeft zich prima geweerd tussen al dat Bernergeweld ;-)) het bos aan de rand van de Soesterduinen in. Al snel gingen we het zijpad naar de duinen in, joehoe, de vlakte! Wel balen dat ik nou nooit los mag rennen van vrouwtje! We liepen in een rustig tempo, al probeerde ik dat af en toe op te voeren door vrouwtje mee te nemen (lees trekken ;-)). We hadden redelijk wat bekijks onderweg. Tussendoor pauzeerden we af en toe kort. Eerst mochten we drinken bij een waterplas. Een eindje verder kreeg iemand het goede idee om een 'groepsfoto' te maken... Nou, er werden wel pogingen gedaan hoor, om al die honden op een rij te krijgen... Maar dat is dus níet gelukt! Na een tijdje wandelden we daarom maar weer verder. Het was heerlijk! Niet alleen droog, maar ook de zon kwam er nog een beetje door! Schitterende luchten waren het gevolg. En natuurlijk vrolijkt alles ook op van zo'n zonnetje!

Na ongeveer een uur wandelen (best lang voor ons pups dus) kwamen we weer in de buurt van het pad naar de parkeerplaats. Hier bedacht vrouwtje dat ze wel graag per nest foto's wilde maken. Met een beetje hulp zo hier en daar wilde dat wél lukken! Dus nu is er in elk geval van de verschillende nesten een foto gemaakt. Na deze fotosessie gingen we terug naar de parkeerplaats. Wij gingen weer in de auto. Daarna namen sommige mensen alvast afscheid, die hadden nog dingen te doen als werken en feestjes en zo... Ze kregen allemaal nog wat dingen mee die vrouwtje en baasje hadden laten maken, speciaal voor vandaag: de pups van nest C kregen natuurlijk hun officiële stamboom mee; verder had vrouwtje (met veel hulp van baasje, dank je wel!) voor elke Laykaby Berner een muismat laten maken met de foto erop die ook op onze bus zit; ook kreeg iedereen die geweest was een sleutelhanger met daarin diezelfde foto.

Er bleven nog genoeg mensen over om gezellig mee te gaan naar ons huis in Soest. Daar had vrouwtje de schuur klaar gezet voor ontvangst. Klinkt misschien niet gastvrij dat 'in de schuur', maar bij ons is dat een soort praktijkruimte van vrouwtje. Iedereen had een salade meegenomen en drinken. Alles werd uitgestald, maar wij moesten van vrouwtje binnen en ik moest zelfs achter mijn hek. Ik kreeg wel een lekkere kauwbal om me 'zoet' te houden ;-) Baasje en vrouwtje hadden verder koffie en thee geregeld en stokbroden én baasje had een heleboel gehaktballetjes gedraaid en aan stokjes geprikt. Die had hij vanmorgen al gebraden en in een warmhoudbak van het Griekse restaurant gedaan (dank je wel Chilles!). Enne... dank je wel ook baasje voor al je hulp! Super! Er werd nog gezellig gegeten, gedronken en gekletst voordat de laatste baasjes weer op huis aan gingen met hun Berner(s). Natuurlijk maakte baasje ook een heleboel foto's, want jullie zijn natuurlijk hartstikke nieuwsgierig! Vrouwtje heeft ze snel in een slideshow gezet. Kijk dus maar mee terug naar weer een gezellige kenneldag of Laykaby... het was mijn eerste, maar ík vond het superleuk en gezellig en ik hoop alle andere Berners en hun baasjes ook! Ik hoop iedereen (en meer ;-)) volgend jaar terug te zien bij alweer de 5de kenneldag!

Klik op de foto voor de slideshow van de 4de kenneldag!

2006, 7 november: Dierenarts controle... Vandaag mocht Chloë opnieuw naar haar 'vriend', dierenarts Steven. Inmiddels loopt ze overigens niet meer enthousiast naar binnen, maar probeert nu toch 'weg' te komen... ;-) Vandaag was om haar ogen nog een keer te controleren, maar Steven heeft haar wel even helemaal nagekeken en gevoeld (hart, longen, reflexen, poten / gewrichten) en alles was prima! Van dagelijks zalven, via om de dag zalven, zitten we inmiddels op nog maar 2x per week oogzalf (Optimmune canis). Omdat Chloë hier érg goed op reageert en weer een volledig normale traanvocht ontwikkeling heeft (meer dan 20 ml in een halve minuut), gaan we het nog verder afbouwen. Nu eerst nog 4 weken lang 2x per week zalven, maar daarna mogen we naar 1x per week zalven gedurende 4 weken en dan controle. In het nieuwe jaar mag Chloë dan ook met Boska en Chaya mee naar de dierenarts, zodat Steven haar ogen nog een keer kan nakijken. Hij verwacht dat ze uiteindelijk op 1x per week zalven als onderhoudsdosering zal moeten blijven staan. Verder is ze dus prima gezond  met haar ruim 8 jaar en kwispelt nog altijd van kop tot kont! De wond van het bultje is ook helemaal genezen, alleen het haar moet er nu weer overheen gaan groeien...

2006, 5 november: Succes voor Chaya in Bleiswijk! Het vrouwtje ging vanmorgen met Boska en Chaya op pad naar Bleiswijk. In de Bloemenveiling werd daar de internationale show van de K.C. Dordrecht gehouden. Er waren 26 ingeschreven en aanwezige Berners. Meneer van Montfoort keurde vandaag. Voorafgaand aan de Berners had hij nog 5 andere honden van 2 andere rassen te keuren, maar we waren dus al best lekker snel aan de beurt. Eerst uiteraard de reuen. Daar won vandaag in de open klas opnieuw Ridgewater Irish Prince of Cork van José de Bresser, die vandaag ook beste reu werd. Ook de heer van Montfoort was niet scheutig met het geven van de kwalificatie uitmuntend. In de open klas gaf hij aan maar 2 reuen een U (van de 6 reuen, de rest kreeg een ZG). In de jonge honden klas kregen 2 reuen een U (van de 4) en in de jeugdklas kreeg maar 1 van de 3 reuen een U. Zoals gezegd werd Prince aansluitend beste reu en kreeg Elcordobes van 't Pachthof het reserve kampioenschap.

Hierna mocht Chaya de ring in, samen met Chiara Jinx van de Ruitertroef, een dochter van Luna Coligna Jelängerjelieber. Chaya laat zich al iets beter voorbrengen, al is ze nog altijd niet de makkelijkste om te showen. Beide teefjes kregen van de heer van Montfoort een veelbelovend, maar Chaya mocht naar de 1ste plaats! Daarmee werd ze ook beste pup van het ras! Ze won een foto, die we op het eind van de middag hebben laten maken. Verder kreeg ze een rode rozet en mocht ze terugkomen in de erering...

Na Chaya was direct Boska aan de beurt. Op zich stond en liep Boska netjes. Ze kreeg dan ook een uitmuntende beoordeling! Toen we moesten lopen voor de plaatsingen werden we gehinderd door het teefje dat voor ons liep. Ze wilde niet met haar vrouwtje mee en ze stonden steeds stil en Judith kon er ook niet makkelijk met Boska langs, totdat we al driekwart de ring rond waren. Jammer, want nu voelde het voor Judith niet goed... Boska werd daarna namelijk direct door de heer van Montfoort naar de 3de plaats verwezen. In deze open klas werd Bernice van 't Beertjeshof 1 uitmuntend, voor Leatitia van het Opperstok die 2 uitmuntend werd. Boska werd dus 3 uitmuntend. De overige 2 teefjes kregen een zeer goed. Bernice van het Beertjeshof werd ook beste teef en uiteindelijk zelfs beste van het ras.

's Middags mocht Chaya terugkomen in de erering, samen met nog zeker 25 andere beste pups van andere rassen. Ook nu deed Chaya redelijk haar best om netjes te staan en te lopen (en uiteraard deed Judith haar best haar goed voor te brengen ;-)). Tot Judith's grote vreugde werd Chaya als eerst uitgekozen bij de 9 te plaatsen pups. Jeetje, spannend! Nadat de andere - niet geselecteerde - pups de erering hadden verlaten, bekeek de keurmeester haar 'keuze' nogmaals één voor één. Judith was inmiddels door alle voertjes heen en kreeg snel nog iets van een behulpzame Bernersupporter langs de kant. We stonden, liepen netjes, stonden weer... De keurmeester maakte haar keuze en om beurten werden de pups geplaatst, beginnend bij nummer 9... Zijn jullie ook al nieuwsgierig?! Spannend hè, dat vond vrouwtje ook! Pas toen pups 9, 8, 7 en 6 geplaatst waren kwam de ringmeester naar ons toe... Chaya was maar liefst 5de pup in show geworden!!! Supertrots is vrouwtje op haar (en baasje trouwens ook hoor, maar die was deze keer niet mee; helaas dus geen foto's vandaag van de show). Chaya kreeg een mooie beker en een tas met daarin voer (helaas niet 'ons' merk ;-)). Net als alle andere honden kregen zowel Boska als Chaya ook nog een gouden medaille als aandenken. Beide meiden hadden verder ook een schitterend keurverslag!
(Klik voor: keurverslag Chaya - keurverslag Boska)

2006, 2 november: 11 jaar geleden... Vandaag is het 11 jaar geleden dat Layka werd geboren. Ik had het nog graag met haar gevierd, maar Layka heeft dat niet gehaald. Een bacterie in de nieren velde haar, terwijl ze verder nog zo sterk en gezond was... Ik denk nog regelmatig aan haar! Dan kijk ik naar haar foto's, bedenk hoe goed ze me hielp met het opvoeden van de pups én hoe ik haar mis bij de opvoeding van Chaya, haar kleindochter, die in haar karakter zoveel op haar oma lijkt. Juist voor Chaya zou het goed zijn geweest, zo'n duidelijke, corrigerende en opvoedende oma ;-) Met Layka is het allemaal begonnen, mijn eerste Berner, mijn eerste pup, mijn eerste nestje, maar vooral mijn eerste superaanhankelijk en aan mij gehecht maatje en vriendin. Overal en altijd ging ze met mij mee! We hebben zoveel heerlijke herinneringen samen, daarvoor wil ik haar nogmaals bedanken: dank je wel Layka dat je mij hebt gekozen als je vrouwtje, dat je bijna 11 jaar je leven met mij hebt willen delen, dank voor je liefde, je trouw, je hulp, de belevenissen! Je blijft in mijn gedachten en ik mis je in mijn leven!

Layka, een heerlijke vriendin!
(Klik op een foto voor Layka's pagina.)

2006, 28 oktober: Opnieuw 'Laykaby' succes in Utrecht! Vandaag was de internationale show in Utrecht. Bijna een thuiswedstrijd natuurlijk, op slechts 20 minuten rijden van huis. Heerlijk zo dichtbij! Vanmorgen om 9.00 uur arriveerden we bij de Veemarkthallen. Deze keer werden de Berners als eerste gekeurd door de al wat oudere Zwitserse keurmeester de heer Nesvadba. Hij zette er flink de vaart in, maar produceerde toch nog behoorlijke keurverslagen. Alle honden - op de pups na - werden ook onder de meetstok gehouden. Hij was niet scheutig in zijn beoordeling. In de open klas reuen kreeg slechts één reu een uitmuntend (Ridgewater Irish Prince of Cork van José de Bresser, deze werd later ook reserve kampioen) en de overige vier een zeer goed (waaronder een tweetal honden van 't Rijkenspark en Swiss Star's King of Hearts). Een Zweedse reu in de jonge honden klasse (de enige) kreeg wel een uitmuntend (Lad's O'Flanagan of Dalecarlia). Ook de jeugdklasse reu werd als zeer goed beoordeeld. In de kampioensklas kreeg de reu Douglas van 't Stokerybos een uitmuntend en werd later beste reu en BOB.

Hierna waren de teven aan de beurt. Boska kwam in de open klasse uit tegen twee teven van kennel Jelängerjelieber, waaronder Luna Coligna, die toch 2 weken terug nog 2de teef werd van de KK-match. We schatten onze kansen vooraf dan ook niet ál te hoog in. Tot onze verrassing werd Boska echter 1 uitmuntend in de open klasse. (Mylena Vinya werd 2U en Luna Coligna 3ZG). Wauw! Dit betekende dat ze in elk geval kans maakte op het kampioenspunt. Eerst werden er nog vijf teven gekeurd in de jeugdklasse (twee absent). Daarvan ontving er één een G, drie een ZG en alleen Swiss Star's American Girl Krizzy ontving een U en werd daarmee eerste van deze klasse. In de kampioensklasse teven was maar één teef ingeschreven. Dit was Dolly van 't Stokerybos en zij ontving eveneens een uitmuntend. Nu werden de puppyteven gekeurd. Chaya was eerst aan de beurt en daarna kwam haar zusje Chica, waarna nog een derde teefje aan de beurt was. Chaya werd 1 veelbelovend én beste pup! Chica werd 2 veelbelovend, iets waar we ook érg trots op zijn! Gefeliciteerd Annelies!!! Je hebt het prima gedaan, zeker voor een eerste show!!! Het derde teefje in de puppyklasse ontving een belovend en werd derde.

Nu mocht Boska terugkomen in de ring, samen met Krizzy en Dolly... Boska stond en liep netjes, al was ze vandaag de hele show wat mutserig, want ze moet loops worden ;-) Het werd nog spannend, de keurmeester liep heen en weer tussen Boska en Dolly, we moesten rond en nog een keer rond... Uiteindelijk koos hij Dolly als beste teef en werd Boska reserve kampioen. Van iedereen langs de kant en in de ring (personeel) hoorden we dat het een 'close finish' was. Leuk en natuurlijk supertrots op Boska. Wel jammer uiteraard, dat ze nu nog steeds niet haar laatste CAC heeft voor het Nederlands kampioenschap, maar ach, volgende keer beter... ! In de erering deed Chaya ook erg haar best, maar er werden van álle beste puppy's van vandaag maar 3 geplaatst en daar zat ze niet bij. Toch een prima dag en we gingen dan ook tevreden naar huis. De keurverslagen vinden jullie bij onze 'resultaten'. Nu gaan we eerst lekker wandelen op de hei!

Boska - 1 uitmuntend reserve CAC + IB	Chaya - 1 veelbelovend - beste pup!

2006, 24 oktober: Chailo op bezoek! Hoewel het vrouwtje op het moment erg druk is, zien we af en toe familie. Soms lukt het baasje en vrouwtje om bij onze familie langs te gaan als ze in de buurt zijn. Soms ook komt er familie even gezellig op de koffie. Zo kwam Chailo, oudste broer van Chaya, vandaag met zijn grote en kleine vrouwtjes op bezoek. Eerst mochten wij even buiten spelen. Hij is al groter dan ik, Chaya, ben. Maar... hij was wel onderdanig aan de grote Berners, zelfs aan Boska ;-) Omdat het baasje werken was, heeft vrouwtje geprobeerd een paar foto's te maken, maar haar toestel is niet zo 'snel' als dat van baasje en wij honden wilden vandaag ook niet echt meewerken en even wat langer in eenzelfde positie blijven. Hieronder toch een paar foto's van Chailo. Vrouwtje vindt dat hij op het moment heel erg op onze mamma Abisha lijkt. In hoe hij zit, kijkt, ligt, doet... (eigenwijs ;-)) en het is al net zo'n knuffel!

Lord CHAILO of Laykaby

2006, 23 oktober: Chloë oké! Vanmorgen met Steven gebeld in Wageningen. Inmiddels is de uitslag van het bultje (nou ja, was toch altijd nog een paar centimeter in doorsnee) van Chloë binnen en het is goedaardig! Het is een soort ontaarde zweetklier geweest. Het gezwel was niet alleen goedaardig maar is ook helemaal verwijderd (ze kunnen in Utrecht onder de microscoop zien of er nog kleine vertakkinkjes zijn geweest). Volgens Steven kon de uitslag niet beter zijn. Fijn! Ook al had ik er een goed gevoel over, het is toch fijn als dat ook blijkt te kloppen. Chloë's wond geneest inmiddels netjes, die is niet meer aan het pussen en trekt netjes droog en schoon dicht. De antibiotica én de Prodier Wondgel hebben goed geholpen. En nu maar hopen dat onze 'brokkenpiloot' het even allemaal heel en gezond houdt op haar 'oude dag'... ;-)

2006, 21 oktober: Weekend! Vandaag gingen we eerst allemaal met vrouwtje mee naar een manége helemaal achter Lochem. Ze mocht daar keurmeesterexamen doen voor de Estrela Berghond (Portugal). Hoewel het examen beter ging dan een vorig keurmeesterexamen, is vrouwtje toch (nog) niet geslaagd. Haar mondeling voor de theorie was prima, ook het beoordelen van de honden had ze best goed gedaan, maar dan moet je deze beoordeling ook nog 'verdedigen' naar de examinatoren, allebei ervaren keurmeesters. Daar moet vrouwtje nog verder in leren! Vrouwtje vond het uiteraard jammer dat ze niet geslaagd is. Ze had er hard voor gewerkt en zich al jaren (sinds 2002) in het ras verdiept, maar ja... (Voor elk ras waarin je keurmeester wilt worden moet je, na een algemene opleiding van -minimaal- 3 jaar, apart examen doen. Zo'n examen voor een ras is vaak maar eens per 5 jaar of zo, al hoopt ze dat het nu iets sneller weer zal zijn). Volgend jaar hoopt vrouwtje uitgekozen te worden om voor de Berner Sennen rasexamen te mogen doen, maar er zijn best veel keurmeesters die dat examen graag willen doen en dan komt niet iedereen aan de beurt...

Vanuit Lochem reed vrouwtje met ons naar Ermelo, waar het zonnetje scheen en waar we met baasje en vrouwtje heerlijk op de hei mochten wandelen. Volgens vrouwtje is dat veel belangrijker nog dan zo'n examen. Heerlijk met ons genieten tijdens een wandeling! Baasje kon het met het zonnetje erbij uiteraard niet laten om weer eens foto's te maken (met goed licht ;-)).

2006, 14 oktober: KK-match! Gisteravond werd het al gezellig... baasje kwam gezellig bij ons, na een puppy theorieavond die vrouwtje nog gaf. Leuk dat baasje er was, in elk geval voor Boska, die kroop lekker tegen hem aan. Ik, Chaya, mocht er van baasje niet bij, omdat ik haar sloop... Vanmorgen gingen we wel samen mee op pad. Ieders in een eigen bench in de auto van vrouwtje. De bench op wieltjes ging ook mee. We gingen naar de Hanzehal in Zutphen, vlak bij het werk van vrouwtje... Daar was vandaag de KK-match, ofwel de kampioenschap clubmatch. Vrouwtje schoot in het begin wel even in de stress (sorry baasje, je moet het haar maar vergeven ;-)) omdat ze mij direct als eerste in ring 3 moest showen in de puppyklas teven. We werden gekeurd door mevrouw Ramsing uit Denemarken. Maar ondertussen moest vrouwtje eigenlijk ook in ring 4 zijn. Daar begon meneer Ramsing (ook uit Denemarken) met de open klas teven, waar vrouwtje als eerste met Boska ingedeeld was...

In mijn klas waren er 22 puppyteven in de leeftijd van 6 tot 9 maanden (ik was bijna de jongste). Ik werd als eerste uitgebreid beschreven door mevrouw Ramsing. Ik wilde minder goed blijven staan als in Zwolle / Rotterdam, ik bleef wat meer lopen (en vrouwtje is nog een beetje aan het zoeken hoe ze mij het mooist kan showen). Toch kreeg ik een mooi keurrapport (zie bij mijn resultaten, onder aan mijn eigen pagina; alleen denkt vrouwtje dat de keurmeester mijn voorborst vast niet heeft kunnen voelen doordat ik zo steeds aan het verstappen was, want ze zegt dat ik die toch echt wel heb...) en een veelbelovend. Ook kreeg vrouwtje voor mij een roze rozet, die kregen alle pups. Ze kreeg te horen dat als alle honden geweest waren in mijn klasse, ze met mij terug mocht komen voor de plaatsingen. Direct nadat ik was geweest zette vrouwtje mij in de bench en nam Boska mee naar ring 4. Daar mocht ze direct in de ring komen en werd Boska gekeurd. Boska zat in de open klasse teven. Er deden 28 teven mee in deze klasse. Vrouwtje kreeg met Boska een uitmuntend en een oranje rozet en mocht ook met haar op het eind van de klasse terug komen voor de plaatsingen. (Boska's keurrapport onder de knop 'resultaten' onderaan haar pagina). In mijn klasse bleek dat er maar 4 van al die puppyteven een veelbelovend hadden... Dit hield in dat ik op het eind van de dag terug zou mogen komen in de erering bij de 4 te plaatsen honden. In Boska's klasse hadden 9 teven een uitmuntend gekregen. Boska werd helaas niet bij de laatste 4 gekozen.

Hierna moesten we wachten, lang wachten... Tussendoor kocht baasje nog loten, hij wilde een hele grote stenen Berner winnen voor in zijn tuin, zei hij... Om 3 uur was de verloting, er waren ook nog andere Berner dingen te winnen. Laat baasje nou een geel rugzakje met een Berner erop geborduurd én een mooi ingelijst schilderij met een Bernerhoofd erop winnen. Het rugzakje heeft hij aan vrouwtje gegeven (dank je wel!), het schilderij gaat hij in huis hangen, zei hij, leuk, dan heeft baasje ook Bernerspullen in huis ;-) Alleen dat beeld, dàt heeft iemand anders gewonnen... Na die verloting waren eerst alle plaatsingen van de reuen: puppyklas, jeugdklas, jonge hondenklas, open klas, veteranenklas, fokkersklas. Pas daarna waren de teven aan de beurt en mocht ik lopen in de puppyklas teven. Ik was een beetje vervelend geworden, het was ook al ver na 4-en... Maar ik werkte niet al te veel tegen ;-) Uiteindelijk mocht vrouwtje met mij naar de 2de plaats en kreeg ik een mooie beker! Vrouwtje en baasje (en ook Jeroen trouwens) vonden eigenlijk dat ìk beste puppy (teef én pup) had moeten worden, al was het teefje dat nu eerste werd en ook beste pup (ze won terecht van de puppyreu) ook een leuke en stevige pup... Maar ja, ze zijn natuurlijk verwend met mijn succes tot nu toe en kijken vast anders naar mij dan de keurmeester. Ach, ik ga gewoon volgende keer weer proberen te winnen voor het vrouwtje ;-)

Chaya - puppyklas teven - 2 veelbelovend (van 22)

2006, 10 oktober: Dierenarts... Vanmorgen had het vrouwtje opnieuw een afspraak met ons bij de dierenkliniek. Deze keer zouden we allemaal 'gescreend' worden. Baasje was ook naar de dierenkliniek gekomen. Hij hield mij eerst vast, terwijl vrouwtje en dokter Steven Chloë als eerste op de tafel zetten. Chloë's wond is wat aan het ontsteken, het lijkt volgens Steven op een afweerreactie tegen het hechtmateriaal... Ze kreeg een antibioticaspuit en een kuur voor 7 dagen. (Vrouwtje vindt dat maar niks, een wond die pust... maakt zich daar wel zorgen om). Verder deed dokter Steven opnieuw de Shirmer Tear test... Helaas, deze keer had Chloë weer te weinig traanvocht (rechts 12 mm en links 15 mm). Dat betekent dat ze toch weer een afweerreactie heeft. Omdat er grote problemen ontstaan als haar traanbuizen inderdaad kapot zouden gaan, vindt dokter Steven het verstandig voorlopig toch maar weer met de oogzalf (Optimmune canis, ja, die dure) te behandelen. Een week lang elke dag en daarna twee weken om de dag en daarna 2x per week een onderhoudsdosis. Na 4 weken komt vrouwtje dan weer terug met Chloë voor controle van haar ogen... Ach ja, anders zou ze ook maar heimwee krijgen naar de dierenarts ;-)

Gelukkig was er rondom Chloë ook nog heel goed nieuws. Er werd bloed afgenomen en de nierwaardes werden gecontroleerd. Die waren nu weer prima! Crea = 118 umol/l (normaal 44 - 159) en urea = 3,9 (normaal 2,5 - 9,6). Het nierdieet en de homeopathische medicijnen ontlasten dus duidelijk de nieren en verbeteren de nierfuncties. Super!
Hierna was ik, Chaya, aan de beurt. Dokter Steven controleerde mijn poten, mijn hart, mijn oren, ogen én mijn buik / ingewanden... Nou, alles was weer prima hoor! Hij vindt mij een supermooie hond. Hij wilde ook nog kijken hoe ik loop en vindt dat ik een erg mooi gangwerk heb voor een Berner (je zou er van naast je schoenen gaan lopen als je ze had, of niet dan?!). Hij vond het nestje van Abisha en Seppe zó geslaagd, dat hij zelfs vrouwtje voorstelde om nóg een keer die combinatie te doen. Volgens hem werden er niet zoveel zulke goeie Berners op de wereld gezet. Vrouwtje is blij met het compliment, maar houdt het toch maar bij één nestje per teef. Volgend jaar is het Boska's tijd voor een nestje.

Nadat Chloë en ik waren onderzocht, werden wij weer in de auto gezet. Abisha, Boska en Benz mochten nu mee naar binnen. Ook die werden alledrie helemaal nagekeken en bij Abisha en Boska werd bloed afgenomen. Ook Abisha's nierwaarden zijn verbeterd. Crea = 126 en urea = 6,2. Verder is ze kerngezond, net als haar broer Benz. Die kreeg wel iets mee voor zijn oren, die wel erg veel smeer hebben en gevoelig zijn. Anders zou hij ons kunnen besmetten (oren zijn erg besmettelijk). Ook kreeg hij Stramonium D30 mee, een homeopathisch middel. Bij Benz lijkt het namelijk af en toe net, of hij ze 'ziet vliegen'. Dan staart hij in de lucht, wordt onrustig en angstig. Dokter Steven herkende dat wel en gaf hem dus homeopathische korreltjes mee. Boska's bloedwaardes waren niet verbeterd, eerder nog iets hoger geworden dan vorige keer. Crea = 146 (vorige keer 141) en urea = 6,3. Van dokter Steven mogen zij en Abisha gewoon op hetzelfde voer blijven (Eukanuba Senior Large Breed), maar krijgt Boska er niertonicum bij (homeopathische tabletjes waarin hetzelfde zit als Chloë in druppelvorm heeft gekregen). Over 3 maanden bepalen we dan nog een keer de bloedwaardes van Boska om te kijken of ze gewoon blijvend een hoognormale waarde heeft (dat kan namelijk), of dat haar waardes inderdaad stijgen en we ons zorgen moeten maken...

O ja, Boska kreeg trouwens ook een homeopathisch middel (korreltjes Ignatio), omdat ze helemaal van slag is door mij. Ze eet slechter, is meer teruggetrokken. Vrouwtje hoopt dat ze daarmee weer de uitbundige, enthousiaste Boska wordt... (Volgens vrouwtje was ze dat 's avonds tijdens de les wel, dan neemt ze vrouwtje in de maling.) Verder heb ik Boska inderdaad gesloopt... Ze had een hele korst in haar hals, die wat aan het pussen was. Boska heeft daarom ook een antibioticakuur gekregen voor 7 dagen. De uitslagen van Chloë's bultje zijn nog niet binnen, dat duurt altijd wel 2 weken, die zijn naar cytologie gestuurd. Daarover dus op een later tijdstip meer. Vrouwtje maakte verder vast weer afspraken voor Chloë over 4 weken (ogen) en voor Boska over 3 maanden (bloed / nieren). Maar ook ik heb over 3 maanden een afspraak. Ik ben dan 9 maanden en dan wil vrouwtje alvast voorröntgenen om te kijken hoe mijn poten eruit zien... Dat gaan we januari volgend jaar bekijken!

Na ons bezoek aan de dierenarts in Wageningen, reden baasje en vrouwtje door naar Veenendaal. Daar woont mijn zus Cato(otje) met haar gezinnetje in een net nieuw en verbouwd huis. Het ligt bijna op de route zou je dus kunnen zeggen... Alhoewel, hoe vrouwtje reed, was volgens baasje erg om ;-) (Tja, 'tante Truus' stuurde vrouwtje zo binnendoor). Vrouwtje en baasje gingen eerst zonder ons naar binnen. Cato was helemaal blij vrouwtje te zien en ook baasje kreeg likjes. Ook Cato is een erg mooi Bernertje aan het worden (net als mijn broertjes en andere zusjes trouwens). Ze is verder inderdaad superlief en haalt ook veel minder kattenkwaad uit als ik... Baasje maakte foto's van Cato en ondertussen aten ze ook een boterham en dronken koffie met Nicole, vrouwtje van Cato. Hierna ging baasje terug naar huis (hij was met zijn eigen auto gekomen) en ging vrouwtje samen met Nicole nog even met ons wandelen. Ik heb geprobeerd ook Cato te slopen, maar dan kat ze toch wel terug hoor... ;-)

Lady CATO of Laykaby

2006, 7 oktober: Familiebezoek! Vanmorgen heeft het vrouwtje eerst foto's gemaakt... Van Chloë in haar T-shirt en van mij, Chaya, terwijl ik mijn favoriete bezigheid uitoefen: Boska 'slopen'... Kijk maar!

Chloë in haar T-shirt...	Boska 'gesloopt' door Chaya...

Hierna ging vrouwtje les geven voor de hondenschool, 1 puberles en 2 puppylessen. Daarna deed ze boodschappen. Aan het eind van de middag kwam baasje. Hij nam eten mee voor hem en vrouwtje. Na het eten mocht ik, Chaya, als enige mee op familiebezoek. Vrouwtje dacht dat het anders voor ons 'neefje' Teun (en zijn gezinnetje) wel erg druk zou worden...

2006, 6 oktober: Hondenfluisteraar... Woensdag 4 oktober was dierendag. Op zich eigenlijk een 'raar' en vooral economisch fenomeen, want je moet alle dagen goed zijn voor de dieren die aan je zorg zijn toevertrouwd (of die jij je hebt toegeëigend om voor te zorgen). Maar dat terzijde, was er door de bibliotheek van Amersfoort op dierendag een lezing georganiseerd met als spreker Klaas Wijnberg, hondenfluisteraar. Ik had me hiervoor opgegeven... En ik ben blij dat ik weer een avond naar Klaas heb mogen luisteren! Hij vertelt altijd zó boeiend, het was heerlijk om weer even de 'theorie' op te frissen... en ik denk dat ik toch maar een keer weer met één van de meiden eens op 'stap' moet gaan... (oma vragen of ze 5 dagen op de andere meiden wil passen ;-)) De workshops die Klaas biedt zijn werkelijk heerlijk! Een verademing, heerlijk buiten, veel lopen / wandelen én veel leren over jouw hond en je interactie met je hond. Lijkt me bijvoorbeeld leuk om met onze eigenwijze, aanhankelijke, kattenkop Abisha te doen (Chloë is te oud om de wandelingen van 2 á 2½ uur per keer, 2x op een dag, vol te houden, Chaya is voorlopig nog te jong, Boska moet komend voorjaar eerst haar nest krijg, die kan daarna ook nog, kom ik dus bij Abisha ;-)).

Chaya is inmiddels trouwens aan de dunne, door het laxeermiddel dat ze krijgt. Ik moest daardoor ook al twee keer 'ruimen' en soppen... Ach, als het zijn werk maar doet en haar darmen schoonspoelt. Ik denk dat ik haar voor de kampioenschap clubmatch wel nog moet wassen... Ze loopt rustig door haar eigen ontlasting... niet zo fris dus (en een zooitje). Van Chloë is de uitslag nog niet binnen, we horen volgende week meer over de bult. Ondertussen heeft ze het borsttuig om waar ik, als ik niet thuis ben en 's nachts, een T-shirt aan vast knoop. Ik zal nog een foto maken van Chloë in T-shirt (batterijen zijn even leeg) en op de site zetten ;-) Omdat ik Chloë na de operatie extra in de gaten wilde houden, heb ik haar en Abisha deze week, samen met de anderen, meegenomen naar mijn werk. Komend weekend wil ik met Thijs (baasje) en de meiden bij neefje Teun op bezoek. Ben benieuwd of het dan nog zo'n ondeugd en brutaaltje is, of dat hij onder de indruk zal zijn van de meiden... ;-) Jullie horen wel! Enne... Thijs zal vast ook foto's maken, die dan weer te zien zijn (met zijn nieuwe camera ;-)).

2006, 3 oktober: Dokter... Vanmiddag om 3 uur had ik een afspraak met dokter Frans om het bultje bij Chloë weg te snijden. Hij deed dit onder lokale verdoving. Er ontstond toch nog een behoorlijk 'gat' in Chloë's rug, dat vervolgens wel door Frans netjes gehecht werd uiteraard. Het stukje huid met 'knobbeltje' wordt opgestuurd naar Utrecht voor laboratorium onderzoek. Het gat was te groot (paar vierkante centimeters) om het onderhuids te hechten, dus Chloë heeft nu over haar achterlijf een mooi T-shirt aan (poten door de mouwen, staart door de 'hals'), zodat zij of een andere hond / pup ;-) niet bij de wond kunnen komen. Ik heb het shirt van voor vastgezet aan het nieuwe tuig, dat ik vandaag toch maar weer heb gekocht. Hopelijk blijft het tuig nu wat langer heel!

Stukken van de eerdere twee tuigen kwamen van de week alsnog via spugen én ontlasting van Chaya naar buiten. Daarbij bleek toch dat ze niet alleen het stoffen gedeelte, maar ook de plastic gespen had verorberd... Ik heb daarom Frans gevraagd haar buik ook nog even te voelen. Haar buik was zeker nog niet rustig en hij voelde harde gedeelten, mogelijk verstoppingen. We besloten een (röntgen) foto te maken. Daarop was redelijk wat gas te zien... Nou is Chaya verder springlevend, oogt niet ziek, spuugt niet meer (na zondag, toen spuugde ze 's avonds wel), eet gewoon goed. Frans zei, dat hij haar anders had willen 'open snijden' om te kijken wat er dwars zit / zat. Nu moet ik haar vooral goed in de gaten houden, laxeermiddel geven gedurende 3 dagen en dan hopen we dat alles eruit is gekomen. O ja, en ze mag ook niet meer van alles 'opeten'... Tja, makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben nog aan het bedenken of ik dan maar tijdelijk haar bek dicht moet tapen... ;-) of misschien een muilkorfje?! Nog beter opletten dus wat ze zo snel allemaal pakt / eet / bijt.

In de wachtkamer kwamen we Cato tegen met haar vrouwtje Nicole. Hartstikke leuk om die weer te zien! Ze groeit goed, al heeft ze op het moment wat last van groeipijnen. (Niet dat ze kreupel loopt of zo, nee pijn als je aan haar groeischijven komt, haar lopen is prima, haar heupen, ellebogen en poten voelen goed, volgens Steven. Hij zegt dan ook dat Nicole - en ik - ons geen zorgen over Cato hoeven maken.) Ze is een mooie Bernerdame aan het worden en is volgens Nicole de liefste Berner ooit. Dat laatste weet ik niet, want met haar zus Chaya samen, waren het in de wachtkamer twee kattenkoppen ;-) Los van de lijn gaat Cato, net als zus Chaya, graag op onderzoek (= weglopen), maar in huis en met mensen is ze superlief. Fijn te horen dat het zo goed gaat!

2006, 1 oktober: Benz... Net terug van een wandeling door de Soesterduinen. Heerlijk! Het was ook nodig om even tot rust te komen, even lekker met de meiden te genieten. Niet alleen de meiden, maar ook Benz (broer van Abisha) was mee wandelen. Ik heb hem vanmiddag opgehaald. Benz voelde zich direct weer helemaal thuis, zowel in de auto als in huis. Door omstandigheden zal hij voorlopig een tijdje bij ons zijn. De dag liep daardoor uiteraard anders en minder rustig dan 'gepland'...

2006, 1 oktober: Update... Deze week was weer gebruikelijk druk. Alle dagen gingen Boska en Chaya zoals gewoonlijk mee naar mijn werk. Tussendoor wandelen we dan alleen (even rust ;-)) of met bewoners. Chloë en Abisha blijven liever thuis, waar ze zowel binnen als buiten 'scharrelen' en zich prima samen vermaken (en het huis bewaken ;-)). Maandagavond mochten we voor één keer met de clickercursus van PuppyFun op een heerlijk omheind grasveld trainen van familie van een cursist. Uiteraard heb ik deze mogelijkheid gebruikt om met de behendigheidsmaterialen te oefenen (tunnel, slurf, band, hoogtesprongen en paaltjes).

Dinsdagavond train ik met mijn eigen meiden, eerst met Chaya. Die leert snel en het is dan ook leuk met haar de lessen te volgen. Ze kan al behoorlijk volgen (= netjes en vol aandacht naast mij lopen), kent de commando's zit en af, waar we nu werken aan het langer blijven in een positie. Ook de sta gaat, maar daarbij heeft ze nog wel hulp nodig, net als bij de oefening naast (voorlangs draaien naar het linkerbeen en daar gaan zitten). Deze keer oefenden we ook weer het vooruit sturen. Voor Chaya was het de tweede keer, maar ze begint het al te begrijpen.  Na de les van Chaya een kopje koffie gedronken met Annelies, die met zus Chica ook mee doet in de les van Chaya.

En dan is het altijd al weer snel tijd voor Boska en haar les G&G beginners. Zelf vind ik het voor en achterlangs volgen vaak te lang duren, beetje zonde van de tijd ;-) Maar goed, daarna wel lekker bezig geweest met volgen, dit kán Boska goed (niet dat ze het altijd doet ;-)). Dinsdagavond heeft Boska voor het eerst het apporteerblok een aantal meters teruggebracht naar mij. Ik leer haar het apporteren met de clicker, zoals de meeste oefeningen trouwens. En ik was supertrots op haar. Of het mij lukt vóór het landelijk examen voldoende met haar te oefenen, zodat ze alle oefeningen kent, weet ik nog niet, maar ik wil het wel proberen. Eigenlijk is Boska nog wat instabiel in de oefeningen. Ze is snel 'ongeduldig', gaat dan iets anders doen en heeft daardoor bijvoorbeeld moeite met de af-oefening, waarbij ze 2 minuten moet blijven liggen. Ook in het vak vindt ze het moeilijk te blijven liggen als ik wegloop en te wachten tot ik haar roep. Het terugsturen / vooruit sturen doet ze vervolgens wel weer prima. De zit tijdens het volgen ging tot mijn verrassing dinsdag weer wél goed... We hebben in elk geval lekker getraind samen!

Dinsdag was ook de dag, dat ik dokter Frans van Kortenoord mocht bellen voor de uitslag van Chloë (de bult op haar rug, zie 22 september). Die uitslag was er één met veel vraagtekens vanuit Utrecht. Ze hadden gefaxt dat ze 'dachten' dat het vetcellen waren, maar hadden daar zelf al vraagtekens achter gezet. Frans heeft de cellen ook bekeken voor hij ze opstuurde en dacht dat het geen vetcellen waren, maar wist ook niet wat dan wel... Hij adviseerde de bult voor de zekerheid weg te snijden en in zijn geheel op te sturen naar Utrecht. Mocht het goedaardig zijn, dan was er niets aan de hand, maar zou het toch kwaadaardig zijn, dan is het in elk geval weggehaald. Eigenlijk wel een uitslag dus, die bij onze Chloë past... Komende dinsdag 3 oktober heb ik 's middags een afspraak met Chloë bij Frans voor het verwijderen van de bult. Daarna uiteraard meer nieuws.

Woensdag was de rustigste dag afgelopen week. Op mijn werk gezellig met cliënten met Boska en Chaya gewandeld en na het werk nog even gezellig met een groep collega's op een terrasje gezeten. Heerlijk!

Donderdag was een drukke dag op mijn werk (in Zutphen). 's Avonds reed ik op de terugweg (met Boska en Chaya) naar Apeldoorn, waar een opleidingsavond was voor exterieurkeurmeester van de Berner Sennenhond georganiseerd door de VBSH. Deze avond werden 2 reuen en 2 teven besproken. Er waren veel keurmeesters van het ras en een aantal aspirant keurmeesters (waaronder ik). Daarnaast mochten geïnteresseerden meekijken. Ik moet zelf zeggen, dat ik dat laatste lastig vond, want daardoor had je meteen een man of dertig die kritisch met je meekeken en opmerkingen maakten. Als je aan het leren bent en vragen stelt aan de ervaren keurmeesters is dat minder prettig. Het was voor die mensen aan de andere kant wel leuk om mee te krijgen denk ik. Wel leidde het bij sommigen tot wat verontwaardiging, omdat ook mooie Berners door de keurmeesters nog werden 'doorgezaagd'. Je moet daar tegen kunnen als 'trotse bezitter' en het is voor ons als aspirant keurmeesters nodig, om juist ook de details van een hond te leren, te begrijpen hoe en waar je op moet letten in het ras. Dat wil niet zeggen dat die honden minder mooi zijn, maar geen enkele hond is perfect en op een rasexamen wordt van ons gevraagd alle details van een hond te kunnen benoemen en op basis van het totaal een 'onderbouwde weging' te maken voor onze uiteindelijke beoordeling en plaatsing van de hond.

Vrijdag ben ik overdag naar een interessant congres geweest in Baarn. Het ging over bewegen en psychische gezondheid, werking van de hersenen, hartstikke interessant! Zet je meteen weer aan het denken over je eigen bewegingspatroon, omdat wetenschappelijk blijkt aangetoond dat je veroudering / dementie van de hersenen kunt voorkomen / vertragen door fysieke beweging (o.a. door handbewegingen en kauwen activeer je een bepaald deel van de hersenen waar geheugenfuncties liggen, maar ook functies in de sociale contacten en om dingen te ondernemen). Tussendoor ben ik naar huis geweest om de meiden nog even heerlijk te laten lopen, heerlijk weer ook! Toen ontdekte ik ook dat Abisha loops is geworden. Haar eerste loopsheid na het nest. Waarschijnlijk zal Boska dan ook met een week of 3 volgen en loops worden...

Zaterdag opnieuw heerlijk weer! Fijn, want er begonnen 3 nieuwe cursussen van PuppyFun. 's Morgens om 10 uur eerst een pubergroep. Leuk! We zijn bezig geweest met het wandelen, juist ook door elkaar en langs andere honden. Je ziet dan dat met een combinatie van straf / correctie voor uitval / trekgedrag én een beloning voor goed gedrag (niet trekken, bij de baas lopen) de honden eigenlijk heel snel leren. Deze oefeningen deden we op de parkeerplaats in de duinen, omdat het daar makkelijker loopt. Vervolgens zijn we de duinen ingegaan, 'onze' duinpan in. Heerlijk bezig geweest, vooral ook met oefeningen in contact baas - hond, rangordebevestigend. Uiteindelijk moest ik me nog terug haasten naar de parkeerplaats, waar om kwart over 11 een nieuwe puppygroep zich had verzameld. Met deze puppygroep allereerst het wandelen zonder trekken doorgenomen (vooruit strakke lijn = stil staan of iets achteruit lopen, ontspanning van de lijn = lopen; achteruit trekken = rustig doorlopen; bij je lopen = belonen door kletsen en af en toe voertje). Ook met hen daarna de duinen in gegaan. Nog bezig geweest met spelen, daarna even rust door aaioefening en dominantieoefening, waarna nog weer even bezig met sturen (met behulp van voer) in verschillende posities, met de naamoefening en afgesloten met het 'snelle komen' (baasje rent weg, ik houd pup vast, baasje roept naam, pup komt, is tenminste de bedoeling ;-)). 's Middags om kwart voor 2 begon de tweede puppygroep. Tussendoor even thuis geweest om te lunchen en daarna een vergelijkbare les gegeven als in de ochtend.

Zaterdagmiddag na de lessen ben ik, na een ontspannende douche, met de meiden naar Thijs gegaan, waar we heerlijk op de hei hebben gelopen. Thijs met een loopse Abisha grotendeels aan de lijn (er liepen wat reuen) en ik met Chaya aan de looplijn. Chloë en Boska genoten van hun vrijheid ;-) Na deze wandeling met de meiden, zijn Thijs en ik bij de Griek gaan eten. Er schoof nog een vriendin van Thijs aan, waarmee we gezellig een avond hebben zitten kletsen. Ik kreeg nog een fles vers druivensap mee uit de die ochtend geplukte en geperste druiven van de Griek. Dank je wel Achilles! Enne... ook heerlijke dolmadakias trouwens met tzatziki, daar ga ik vandaag van smullen! Vandaag is verder een dag om tot rust te komen, lekker thuis met de meiden. Tijd om aan mijn scriptie voor de opleiding tot gedragstherapeut (voor mensen) te schrijven, dingen voor mezelf te doen!

2006, 24 september: 'neefje' Teun! Afgelopen week had Marieke, de zus van vrouwtje, al een paar keer met vrouwtje gebeld en gemaild. Ze zullen labrador Ritchie nooit vergeten, maar zijn nu, ruim anderhalf jaar na zijn dood, toe aan een nieuwe huisgenoot. Vrouwtje werd gevraagd mee te denken en hoewel ze zelf natuurlijk helemaal weg is van Berners, vond ze het voor Marieke en hun gezin het beste passen een gezonde 'chien d'amour' (uit liefde ontstane kruising, speling van de natuur) in huis te halen. Marieke zocht en vond... Vandaag vroeg ze of ons vrouwtje mee ging kijken en kiezen. Er waren pups met een Dalmaat als moeder (wit met zwarte vlekjes) en een bruine Labrador als vader, geboren 29 juli jongstleden. Aanvankelijk met zijn achten, twee dames en zes heren, maar er waren nu nog drie heren om uit te kiezen. Marieke en Raymond wilden in elk geval graag weer een heertje in huis, dus dat kwam goed uit. En zo ging ons vrouwtje vanmorgen op weg, alvast een bench, kleed, voer- en waterbakken, riempje, speeltjes en voer mee achterin de bus voor het geval ...

- TEUN -

Het 'geval' is TEUN geworden! Teun is een alert en ondernemend reutje. Hij stapt vrolijk en vrij de wereld in en trekt naar de kinderen. Hij heeft pit, maar accepteert het ook als anderen de baas zijn. Verder is hij, zoals jullie zien, zwart met een witte borstaftekening, een wit kinnetje en een heel klein beetje wit aan zijn voetjes (toch een beetje Berner? ;-)). Hij heeft de wat rankere bouw van zijn moeder. Zowel zijn vader als zijn moeder hebben trouwens een erg lief karakter zegt vrouwtje. Eigenlijk is Teun nu dus een beetje ons 'neefje' geworden. Wij kijken er in elk geval naar uit Teun in levende lijve te ontmoeten! Vooral Chaya lijkt het leuk eens met hem te spelen en te donderjagen, maar vrouwtje zegt dat Teun daarvoor eerst maar iets groter en sterker moet worden... ;-)

Over Chaya gesproken... Die heeft vanmiddag onderweg van Soest naar de hei in Ermelo (dus ongeveer in een half uurtje rijden) het nieuwe borsttuig dat vrouwtje vrijdag voor haar had gekocht aan gort gebeten. Vrouwtje dacht dat dit half uurtje in de auto wel moest kunnen. Ze heeft altijd het liefst dat wij allemaal iets om hebben in de auto van een halsband of tuig, zodat ze ons er bij het uitgaan aan vast kan houden en niet hoeft te 'klungelen' met een tuig als wij 'wild' zijn om te gaan wandelen... Tja, vrouwtje zal toch weer een nieuw tuig moeten kopen. Ze zegt dat ze het daarna dan toch pas om zal doen als Chaya uit de auto is en direct mee kan wandelen... 't Wordt anders wat kostbaar ;-)

Op de hei heeft baasje foto's van ons gemaakt. Die zullen van de week nog wel op het nieuws geplaatst worden. Nu zet het vrouwtje alleen een nieuwe foto van Chaya op de Lady's pagina én op Chaya's eigen pagina. Na onze wandeling op de hei nam baasje vrouwtje mee naar de Italiaan in Ermelo. Baasje heeft voor dit Italiaanse restaurant een website (klik om te kijken) gemaakt en nieuwe menukaarten. Nu gingen ze die menukaarten eens uitproberen! Vrouwtje vertelde dat ze in tijden niet zó lekker had gegeten (dat was nou ook weer niet de bedoeling van baasje, die hoort graag dat hij het lekkerste kan koken ;-)). Na het eten ging vrouwtje met ons terug naar huis, zodat ze ook nog wat tijd voor zichzelf had vandaag...

2006, 22 september: Chloë en haar vriend, de dierenarts... Vanmorgen weer naar Wageningen geweest met Chloë voor controle van haar ogen. Kijken of haar traanbuizen weer normaal functioneren. Om 10 uur hadden we een afspraak met Frans. Hij heeft opnieuw de Shirmer Tear test (traanvocht meting) gedaan. Ze had bij beide ogen ruim voldoende traanvocht, 25 ml. Prima dus! Wel blijven haar ogen bij stress snel wat roder worden, maar dat is 'normaal' voor Chloë. Frans dacht dat we over de auto-immuun reactie heen zijn en we mogen voorlopig stoppen met de oogzalf. Alleen als het weer slechter gaat moet ik met haar terug komen. Ik heb toch al 10 oktober een afspraak met Steven staan voor controle van gewrichten en dergelijke van Chaya én voor het controleren van bloedwaardes voor de nieren van alle meiden. Dan zal ik hem ook nog een keer de ogen laten nakijken.

Mooi, zou je zeggen, Chloë is weer even van de dierenarts af... Maar eh... Chloë heeft al haar hele leven een speciale en intieme relatie met de dierenarts. Als brokkenpiloot 'sponsort' ze de kliniek gedeeltelijk ;-) Ik had bij haar een bultje gevoeld op haar rug / lendenen, iets links van het midden, ter hoogte van de heupbeenknobbel. Vandaag dacht ik er aan het Frans te laten voelen. Hij vond het verstandig toch even 'aan te prikken'. Het is geen vet en lijkt ook niet op talgklier, dus hij stuurt het op naar Utrecht. Dinsdag mag ik bellen en heeft hij als het goed is de uitslag. Chloë kennende zal het wel betekenen dat ze eraan geopereerd moet worden, dat het zal moeten worden verwijderd... Maar, wie weet, valt het deze keer mee en is er niets aan de hand. Dinsdag hoor ik meer. Die Chloë, ze kwispelt vrolijk verder, haar leventje door!

Met de andere meiden gaat het ondertussen prima. Abisha blijft een heerlijke kattenkop, die het liefst op schoot bij vrouwtje (of anderen) kruipt. Boska begint steeds vaker terug te spelen en happen naar Chaya, maar wordt ook nog altijd behoorlijk 'mishandeld' en gebeten waar Chaya haar maar kan pakken (oren, poten, lippen, hals, rug, eigenlijk overal ;-)). Chaya is heerlijk aan het puberen. Ligt graag bij vrouwtje en kan heerlijk knuffelen, maar kan ook gigantisch donderjagen, dingen kapot bijten, terwijl ze netjes naast je loopt aan de riem opeens een 'jump' nemen naar voren en omhoog. Ze klapte al een keer achterover door zo'n sprong voorwaarts en omhoog. Ik heb daarom al een tijdje een borsttuig voor haar, zodat dergelijke plotselinge sprongen kunnen worden opgevangen en niet allemaal op haar nek komen. Vanmorgen nog weer een nieuw tuig gekocht bij de kliniek, omdat ze de vorige (mooi oranje) woensdagavond niet langer mooi vond en kapot heeft gebeten. Niet een beetje, nee, in stukjes, hoe ze het voor elkaar krijgt?! Vanmorgen vond ik wat stukjes terug in haar ontlasting ;-) Ze groeit nu gelukkig ook iets rustiger en minder snel. Bij de dierenkliniek woog ze vandaag 25,6 kg (1,2 kg erbij in 2 weken).

2006, 17 september: Druk, maar foto's... Ons vrouwtje is maar druk, hondenschool, shows, vandaag weer schrijven op een show. Dat doet ze omdat ze in opleiding is voor keurmeester van een aantal rassen. Vandaag mocht ik, Chaya, mee. Het was een buitenshow van de Leonbergers. Vrouwtje nam mij mee in de door baasje gemaakte bench op wieltjes. Ik stond vlak achter de keurtafel in de schaduw. Ik heb me vandaag volgens vrouwtje erg netjes gedragen. Ik sliep het grootste deel van de tijd. Tussendoor liet vrouwtje mij uit. Ik ging wel even uit mijn dak, toen vrouwtje klaar was met haar werk. Ik mocht even los van haar in de ring, maar ik rende zo de ring uit en een andere ring in waar nog gekeurd werd... Vrouwtje schaamde zich daar wel een beetje voor, maar ja, als pup kun je nog heel wat maken. ;-)

2006, 16 september: Chaya opnieuw Beste Baby! Vanmorgen ging vrouwtje op tijd met ons, Chaya en Boska, op stap. Deze keer gingen we naar Zwolle, naar de IJsselhallen. Daar was een internationale tentoonstelling. De ochtend begon in elk geval goed, want we werden bij de ring verwelkomd door Jeroen, die al een bench voor ons gereserveerd had. Super Jeroen! Het was ook weer gezellig jou en Ella te zien. De dag verliep verder op zijn minst gezegd 'raar'... Normaal beginnen de keuringen van de honden om 10 uur 's morgens en duren tot ongeveer 3 uur 's middags. Deze keer waren er echter téveel honden in één ring ingedeeld en ook nog bij twee verschillende keurmeesters. Onze keurmeester kon dus pas om ongeveer 13.00 uur beginnen en moest toen nog 54 honden gaan keuren, waarvan 28 Berner Sennen. Tja, dat lukte dus niet en om iets na 3 uur begon hij pas aan de Berners. Ik moet zeggen, petje af voor de keurmeester, want hij bleef gewoon de tijd nemen voor elke hond en ging het niet afraffelen (zoals laatst in Rotterdam gebeurde). Baasje kwam vandaag later, om ongeveer half 2. Hij was dus nog ruimschoots op tijd, voor wij aan de beurt waren. Hij heeft een heleboel foto's gemaakt met zijn nieuw camera.

Eerst waren uiteraard alle reuen. Pas om 4 uur was Chaya aan de beurt in de babyklas teven. De keurmeester zei direct al, dat hij Chaya een mooi gebouwde pup vond en dat vrouwtje dat vast zelf ook wel wist. Na Chaya was nog een ander teefje aan de beurt in dezelfde klasse, geïmporteerd uit Engeland door Bert en Karla en nakomeling van Barancourt van de Weyenberg. Chaya werd 1 VEELBELOVEND (met een rode rozet) én BESTE BABY van het ras. Eigenlijk had ze dus in de erering mogen lopen, maar... in de erering waren de baby's al geplaatst voor beste baby van de dag... Ik moest me van het ringpersoneel er nog wel gaan melden en ik kreeg een briefje mee. Daar aangekomen, konden ze alleen vertellen dat het érg vervelend was, we kregen later ook excuses en zo, maar ja, dat veranderde er niet veel aan... Voor de Beste Baby kreeg Chaya in elk geval nog een bekertje, dus dat was wel heel leuk. Ook had ze een schitterend keurverslag, dat te lezen is op haar eigen 'resultaten' pagina.

Teruggerend met Chaya vanaf de erering (waar we dus eigenlijk voor niets waren geweest), was Boska om ongeveer 5 uur aan de beurt in de open klas teven. Hierin meer concurrentie, ongeveer 9 teven ingeschreven. Boska was als eerste aan de beurt en had er eigenlijk al niet meer zo'n zin in. Toch deed ze het nog redelijk, wilde alleen niet meer heel lang blijven staan, maar ja, wat wil je na zo'n lange dag... Ze kreeg in elk geval een UITMUNTEND (en een rode rozet). Er waren 6 honden met een uitmuntend. Een hond werd nog bedankt, verliet de ring. Ondertussen paste Ineke, ja, die van Jerzy (broer van Chaya) rustig op Chaya, die het zat was... Fijn dat je dit gedaan hebt Ineke! Enne... Normaal loopt een show dus 'anders' dan deze. Boska werd 2de achter Doesja van 't Rijkenspark, die uiteindelijk ook het CAC en CACIB kreeg en daarmee vandaag Nederlands kampioen werd (Boska hopelijk één van de volgende shows). Jeroen kreeg met zijn Driga nog het reserve CAC en reserve CACIB. Ook Boska had een mooi keurverslag, dat bij haar uitslagen te lezen is. Foto's van vandaag, komen binnenkort op de site.

En dan vanavond: het vrouwtje ging nog lekker met ons allemaal én met Karin (uit Zeist), haar 3 Berners en Teckel in de Soester Duinen wandelen. Ze had zin om de dag nog even lekker af te sluiten met een wandeling. We hebben heerlijk geravot, alleen Chaya moest van vrouwtje aan de lange lijn blijven. Daarna ging Karin met ons mee naar huis. Onderweg namen ze nog eten mee vanuit de snackbar. Bij thuiskomst bleek dat Blitz, één van de Bernerreuen van Karin het érg benauwd had. Vrouwtje had ons overigens binnen gesloten, zodat de honden van Karin rustig in de achtertuin konden lopen. Ze zouden buiten gaan eten. Maar goed, Blitz bleek dus ernstig in ademnood, piepend en hijgend ademhalen, wild bewegende flanken, net een dampend paard. Judith besloot dat hij met zijn poten (via de poten zweet / koelt een hond zich normaal gesproken) in een hondenbadje moest gezet. Judith en Karin tilden Blitz dus samen in een badje. Karin gooide Blitz vast nat met water en vroeg Judith de tuinslang erbij te pakken. Samen koelden ze Blitz ongeveer een kwartier, maar hij bleef benauwd.

Judith heeft toen de dierenarts (Karin gaat ook altijd naar Wageningen) gebeld. We kregen Moss aan de lijn. Karin heeft eerst uitgelegd wat er was. Blitz moest getemperatuurd. Judith heeft even snel een oorthermometer gepakt, niet zo nauwkeurig, maar wel snel... 41,6 graden! Jeetje, véél te hoog, dan 'koken' zijn organen kapot... Judith heeft direct weer Moss gebeld. Moss vroeg Judith of ze spiritus had. Ja, gelukkig nog een fles brandspiritus in het keukenkastje! Ze zei, dat Judith die helemaal over Blitz moest gieten, dat hij daarmee snel zou afkoelen. Ze konden dan stoppen met koelen met water. (En ze mochten niet in zijn buurt met vuur / roken! ;-)) Ook mocht hij drinken en zichzelf van binnen als het ware koelen, als hij dat zelf wilde. Blitz had waarschijnlijk extra last van de warmte, omdat hij een kleine vetreserve op zijn lijf heeft zitten. Die maakt dat de warmte moeilijker weg kan. Judith gaf Blitz verder ook nog wat druppels Rescue Remedy. Volgens Moss een prima idee. Het is een Bach bloesemremedie en helpt acute (lichamelijke) stress te verminderen.

Aanvankelijke wilde Blitz gaan rollen met de spiritus over hem heen, maar Karin moest hem van Judith rustig houden. Geleidelijk werd de ademhaling van Blitz weer rustig, begon hij na enige tijd zelfs weer iets te kwispelen. Na een half uur herhaalde Judith het temperaturen, eerst nog een keer met de oorthermometer, die gaf toen 37,4 aan. Moss had gevraagd haar na een half uur weer te bellen en verslag te doen van temperatuur en situatie. Blitz moest nog 2 tot 3 uur in de gaten worden gehouden en elk half uur getemperatuurd, maar nu gewoon anaal. Moss verwachtte niet dat zijn organen beschadigd zouden zijn, omdat we zo snel op hadden getreden. Wel moest nu opgelet worden of zijn temperatuur niet door zou schieten naar beneden en hij juist weer onderkoeld zou raken, al verwachtte Moss dat niet. Blitz zijn temperatuur bleek de eerstvolgende halve uren, anaal gemeten, ongeveer 38 graden te zijn, prima! Er zijn genoeg honden voor wie zo'n aanval door de hitte - in dit geval waarschijnlijk een combinatie van opwinding en een korte rit in een warme auto - leidt tot de dood. Gelukkig heeft Blitz het gered en is er een 'happy end'.

2006, 12 september: Foto's! Vandaag verliep iets anders dan gepland, omdat vrouwtje vanmiddag vrij plotseling alsnog naar haar werk moest... Ze heeft bereikbare dienst of zo?! Daardoor misten we vanavond zelfs mijn - Chaya's - en Boska's les. Later op de avond heeft vrouwtje nog wel even de tijd genomen om een slideshow te maken van de foto's van de familiedag van afgelopen zaterdag (baasje heeft haar daar ooit zo'n leuk programmaatje voor op de computer gezet, zodat het best snel gaat). Dus eh... nog meer foto's van helikopters, zowel vanaf de grond als vanuit de lucht, verder ook foto's van de hondenbrigade, die gaven weer een demonstratie. Ik zou zeggen, kijk zelf maar!

Klik op het toegangsbewijs voor de fotoshow!

2006, 9 september: Vrouwtje is gevlogen... ! Vanmorgen ging het vrouwtje extra vroeg naar de Soesterduinen. Ze ging een afsluitende puberles geven, maar een half uur eerder dan normaal. Hartstikke leuk! Na een aantal speelse oefeningen kregen alle cursisten hun persoonlijke diploma en een aantal 'aardigheidjes'. Ondertussen trakteerde vrouwtje iedereen op een kopje koffie van de kiosk, gezellig. De cursisten waren allemaal ook erg enthousiast in hun evaluatie van de cursus. Daarna vloog ze naar huis, waar baasje Thijs ons al gezelschap was komen houden en uit had gelaten. Ook vriend Walter kwam vanuit België naar Soest. Al snel na de komst van Walter, waren ze alle drie weer gevlogen... Waar gingen ze toch heen?

Ze gingen eerst met de bus van vrouwtje, wel een beetje krap voor vriend Walter en baasje Thijs samen op de bank, maar het ging. Ze hoefden ook niet al te ver te rijden. Baasje Thijs had 3 tickets besteld... ze gingen door de slagboom en parkeerden de auto. Daarna ging baasje vrouwtje registreren. Hij vroeg nog, of ze al wist wat voor bloemen ze wilde, voor het geval het mis zou gaan en hij zei dat hij het fijn vond vrouwtje gekend te hebben... Vriend Walter grapte al dat hij dan wel één van ons in huis op wilde nemen... Nee toch, wij willen gewoon vrouwtje terug! Vrouwtje liet zich niet bang maken, ze had er zin in! Ze kreeg van Thijs haar ticket en ging in de rij staan bij de bus...

Alle mensen die aan boord van de bus gingen, werden gecontroleerd. Je mocht ook niet mee als je een hartkwaal had, of als je zwanger was of net bevallen. En ook mochten er geen kinderen mee onder de 12 jaar. Voor kinderen van 12 tot 14 moesten de ouders een verklaring ondertekenen. Jeetje, vrouwtje, wat ga je toch allemaal doen?!

Vrouwtje gaat vliegen!!!

Vrouwtje had in haar leven nog nooit gevlogen, ook niet in een gewoon vliegtuig. En nu mocht ze dus zomaar mee in een Chinook helikopter! Echt gaaf! Ze werden met de bus naar een andere hangaar gereden. Iedereen moest zich legitimeren en werd ingedeeld in verschillende groepen. Hierna werden ze naar 'hun' helikopter begeleid. Bij iedereen werd gecontroleerd of je gordel wel vast zat, net als in een achtbaan ;-) Daarna kregen ze veiligheids instructies. Uiteindelijk duurden de voorbereidingen wel een uur. In verband met het lawaai kreeg iedereen oordopjes. Vrouwtje kreeg de oorbeschermers van baasje mee. En daar gingen ze dan. De klep bleef de hele tijd deels of geheel open, zodat er iets beter uitzicht was. Vrouwtje was sowieso bij een raampje gaan zitten, zodat ze onderweg ook nog wat foto's kon maken en van het uitzicht genieten. Het was echt geweldig! Ze zag de Soesterduinen, waar ze vanmorgen nog had les gegeven. Ook vlogen ze over Amersfoort, over de nieuwe 'leukste inrichting' van Amersfoort (IKEA ;-)), over de terreinen van de hondensportvereniging, noem maar op! Af en toe werd er wat gedraaid, scheef gehangen of bleef de Chinook op zijn plaats en draaide een rondje. Ook 'reden' ze op de achterwielen van de Chinook een stuk over de landingsbaan. Vrouwtje vond het érg leuk en zou het best langer en vaker willen doen! Maar ja, terug op de vliegbasis wachtten baasje en vriend Walter op haar ;-)

Wie moet nou wie redden?! ;-)

Samen met Thijs en Walter keek ze verder rond op de basis, bij de helikopters die uitgestald stonden voor de familieleden, bij de brandweeroefeningen en -wagens. Ook keken ze nog naar een demonstratie van de hondenbrigade. Behalve het nodige te zien, was er muziek en werd er goed voor de inwendige mens gezorgd. Ze aten gezamenlijk en daarna kwamen ze naar ons om nog een kopje koffie te drinken. Ondertussen kon ik, Chaya, weer bij nicht Boska komen. Ik begon haar uiteraard direct weer te 'slopen', volgde haar overal in de kamer en naar buiten. Na de koffie ging Walter naar huis en bleef baasje nog een tijdje gezellig op de bank zitten (alhoewel vrouwtje het niet lang genoeg vond ;-)). Tja, en nu is vrouwtje best moe. Ze zegt dat een uitgebreide fotoshow van vandaag nog wel volgt, komende dinsdag of zo... Voor nu is iedereen weer even op de hoogte! En wij, wij zijn blij dat vrouwtje heelhuids geland is!

2006, 8 september: Dierenarts... Vanmorgen had Chloë om 10 uur een afspraak bij dokter Frans in Wageningen. Dokter Steven is namelijk op vakantie. Dokter Frans deed opnieuw de oogmeting voor het traanvocht (shirmer tear test). Beide ogen gaven nu 20 ml aan. Prima zo! Wel vond dokter Frans haar ogen iets te rood. Daarom moet ik haar 5 dagen 3x per dag een druppel Gentapolycort geven. Verder mogen we stoppen met de kunsttranen. Wel moeten we de (dure) oogzalf Optimmune canis blijven gebruiken. De eerstkomende week nog 2x daags. Daarna moet ik met Frans telefonisch overleggen. Als het goed blijft gaan met haar ogen, mag ik vervolgens naar 1x daags zalven gaan. Over 2 weken heeft Chloë opnieuw een controle afspraak bij Frans. Die dag mag ik haar helemaal geen zalf geven. Hij wil dan opnieuw meten. Als het goed blijft gaan, blijven we nog 3 maanden lang 1x daags zalven, waarna we eventueel gaan proberen te stoppen. Gaat het niet goed, dan zal ze de rest van haar leven deze zalf moeten blijven gebruiken (op het moment een tubetje per week á €30,00). Ach, ze kan in elk geval weer gewoon kijken! Bij de dierenarts meteen weer gewogen: Chloë 48,6 kg en Chaya 24,4 kg. Dokter Frans checkte nog snel Chaya's ellebogen en heupen, die prima voelden. Ook haar gebit werd nagekeken. Ze heeft van de week inmiddels haar laatste hoektand en kiesje verloren (helaas, niet gevonden). Ze heeft mooie sterke tanden en kiezen, die netjes in haar bek staan.

Weer thuis het filter van de vijver schoon gemaakt. Daarin zwemmen al een tijdje extra vissen (behalve de 4 goudvissen), namelijk 4 veelkleurige vissen (oranje en wit met zwarte vlekjes, ik heb niet onthouden hoe ze heten), verder een jong (nog zwart) goudvisje, leuk, die is spontaan verwekt in de vijver. Als laatste zwemt er ook een algeter van ongeveer 20 cm lengte in de vijver. Die heeft een schutkleur en is moeilijk te zien. Als het kouder wordt, moet deze laatste naar binnen. Ik vind het leuk af en toe een tijdje naar de vissen in de vijver te kijken! Na de vijver nog diploma's gemaakt voor de hondenschool voor morgen. Enne... de datum voor de kenneldag is gepland! Alle baasjes van een Laykaby Berner zijn uitgenodigd en ook enkele toekomstige eigenaren. Jeroen zal met Seppe, pappa van de pups van nest C, naar de kenneldag komen (fijn!). Uiteraard hopen we veel / alle Laykaby pups terug te zien deze dag! Tja en dan baasje, die heeft vanavond enkele voorzorgsmaatregelen genomen voor morgen, voor het geval dat ... Vrouwtje heeft er zin in! We houden jullie op de hoogte ... ! ;-)

2006, 6 september: Spannend... ! Vanmiddag kreeg ons vrouwtje een sms-je. Gaaf, riep ze, en... spannend! Wat nou weer? Vrouwtje vertelde wat ze gaat doen. We zijn het daar eigenlijk niet zo mee eens hoor! Is dat wel veilig? Zou je wel zulke capriolen gaan maken vrouwtje? Kom je dan wel weer heelhuids terug? Wat het vrouwtje dit weekend nou weer gaat doen... ongelooflijk! Nieuwsgierig??? Dit weekend vertellen we meer!

2006, 5 september: Van alles wat... Ik, Chaya, heb tegen vrouwtje gezegd, dat ze weer wat moet schrijven. 't Lijkt anders net alsof we niets doen, nou dat is niet zo hoor! Vrouwtje zegt, dat ze ook voor haar opleiding dingen moet typen, dat ze druk genoeg is. Maar ik vind dat jullie wel weer over mij mogen horen. Ik heb inmiddels al een paar tanden verloren, de twee onderste hoektanden zijn er nu uit. Eentje heeft vrouwtje gevonden... In elk geval is het wel fijn, want het betekent dat vrouwtje en baasje niet meer zo heel vaak aan mijn gebit hoeven te zitten. Alhoewel baasje tussen de middag, hij kwam lunchen, nog wel even heeft gekeken. Ik heb nu alleen links boven nog 2 hoektanden naast elkaar zitten. De rest van mijn hoektanden is gewisseld!

Ik heb verder zo mijn dagelijkse bezigheden... Geregeld en meerdere keren per dag plaag ik mijn nicht Boska met veel plezier. Die lieve sul gaat overal voor mij aan de kant. Ik ga ook elke keer met vrouwtje mee naar haar werk. De bewoners daar vinden mij een lieve, zachte pup. Ik gedraag me zelfs best netjes als we met bewoners gaan wandelen. Thuis, of als ik alleen met vrouwtje en baasje wandel, ben ik eigenwijzer. Dan wil ik graag donderjagen met de anderen. Van vrouwtje mag ik daarom nog niet van de lijn. Vanavond neem ik vrouwtje weer mee naar cursus, naar de tweede les. Ik heb nu al zin om al die andere honden weer te zien! Ik hoop wel dat het een beetje droog is.

Maar dat is niet het enige nieuws hoor. Hoewel baasje zijn goede camera nog niet terug heeft en zich moet behelpen, heeft hij afgelopen weekend toch weer wat fotootjes van mij, nou ja van ons, op de hei gemaakt. En hoewel de kwaliteit van de foto's dus wat te wensen overlaat, kunnen jullie op deze manier wel weer een beetje zien hoe ik groter groei. Over 2 dagen ben ik (pas) 5 maanden, maar volgens het vrouwtje ontwikkel en groei ik snel en ben ik een snelle leerling. Ze zegt ook, dat ik een heerlijke dondersteen ben! ;-)

2006, 29 augustus: Cursussen weer van start! Vanavond om half 8 ging de A-cursus van mij, Chaya, van start. We hebben les van juffrouw Monique. Eerst vertelde de juffrouw wat dingen en kreeg het vrouwtje een cursusboekje. Daarna mochten alle vrouwtjes iets vertellen over hun honden. Er zijn helemaal geen baasjes in deze cursus, zouden ze dat hebben verboden? ;-) Een van de vrouwtjes is Annelies, die samen met mijn zus Chica aan de cursus mee doet. Na het praatje gingen we kijken hoever iedereen al is met de oefeningen 'zit', 'af' en 'staan' en later ook het wandelen. We slalomden om beurten om alle hondjes heen. Bij de zit, af en staan moet vrouwtje mij even helpen met een voertje, maar dat is niet erg zei de juffrouw. Bij het wandelen deed ik erg goed mijn best en lette zomaar goed op vrouwtje. De juffrouw zei, dat ik al helemaal aan het 'volgen' ben. Als het vrouwtje die aandacht niet vraagt bij het wandelen, of als we even stil staan voor een verhaaltje van de juf, dan ben ik wat minder rustig hoor. ;-) Dan heb ik aandacht voor alle andere honden (ongeveer 9) en wil daar naartoe springen aan het uiteinde van de riem. Na de zit, af, staan en het volgen, gingen we spelen met vrouwtje en ook nog vooruitsturen naar een bakje in het vak. In dat bakje legde vrouwtje iets lekkers en dan mocht ik erheen lopen en het eruit eten. Leuk hoor! Ik mocht het zelfs 2x doen, omdat ik deze oefening nog nooit gedaan had en de andere honden wel.

Na de les bracht vrouwtje mij in de auto en haalde ze Boska eruit. Boska vertelde dat vrouwtje toen nog eerst even een kopje koffie ging drinken met Annelies. Om 9 uur begon de G&G beginnersles van Boska. Die krijgt les van meneer Piet. Ook meneer Piet begon met wat dingen te vertellen. Daarna gingen ze de honden met elkaar kennis laten maken, maar dat deden ze door voor en achter elkaar langs te lopen. Ze mochten niet snuffelen vertelde Boska, omdat er een paar bangere hondjes bij zitten. Die wonen nu bij een tweede of derde baasje. Ook in Boska's les zijn allemaal vrouwtjes die met hun hond trainen. Boska is erg enthousiast, ze vertelde dat ze soms zo hard tegen het vrouwtje aan 'close' gaat zitten, dat vrouwtje bijna omvalt. ;-) Ook Boska mocht een stuk volgen met vrouwtje en alle anderen. Daarna hadden ze nog gespeeld en geoefend met apporteerblokken, waarna hun les al weer voorbij was. Tussendoor vertelde meneer Piet steeds van alles en na afloop ging vrouwtje nog gezellig wat drinken en met andere cursisten kletsen in de kantine. Vrouwtje zegt dat ze er zin in heeft en da's mooi, want Boska en ik - Chaya - hebben er ook zin in!

2006, 29 augustus: Heimwee naar de dierenarts?! Onze Chloë is al haar hele leven een brokkenpiloot, dat zal jullie inmiddels bekend zijn. Waarschijnlijk vond ze een maand zonder dierenarts wat lang worden, want sinds vrijdag had ze weer wat last van haar oogjes, beetje rood, wat slijmerige 'slaap' ogen. Ik heb daar standaard wat Gentapolycort voor (bij rode ogen, oogontsteking). Ik had haar oogjes tot gister gewoon steeds schoon gemaakt en even bekeken. Nog geen oogdruppels gebruikt. Gistermorgen leken ze wat kleiner, alsof het bindvlies er overheen trok en het derde ooglid. Ook waren ze wat roder, dus toen toch maar even gedruppeld én de dierenarts gebeld en gevraagd om een afspraak voor vandaag. "Hai Steven, Chloë heeft heimwee naar jullie" ;-) Alle gekheid op een stokje, vanmorgen ging ik dus - door noodweer - naar Wageningen. Ik had alles maar even mee genomen. Als we dan toch gaan, meteen maar even weer een check voor allemaal ;-)

Vanmorgen waren Chloë's ogen niet meer zo rood, maar ze kneep ze wel helemaal klein / dicht. Ik had haar en Chaya in eerste instantie even mee naar binnen genomen. Steven verbaasde zich over Chloë. Wat ze nú toch weer had?! Hij riep zelfs Frans er even bij, want dit zag je bijna nooit bij een Berner. Logisch dus, dat Chloë er dan juist wel last van heeft ;-) Ze had een soort auto-immuun reactie van haar traanbuizen, waardoor ze geen traanvocht meer maakt en haar ogen 'droog stonden'. Volgens Steven moest ze daar toch ook wel prikkende en pijnlijke ogen van hebben. Hij heeft de hoeveelheid traanvocht per minuut gemeten van elk oog. Links had ze 0 ml en rechts 5ml. Dit hoort dus minimaal 15 ml te zijn. We kregen een dure oogzalf mee, Optimmune canis, met als actief bestanddeel Ciclosporine A 0,2% (2,0mg/g), die ze waarschijnlijk de rest van haar leven zal moeten gebruiken om de auto-immuun reactie te stoppen. Verder kreeg ik kunst traanvocht mee om te druppelen (Duodrops), meerdere keren over de dag heen, om zo haar ogen vochtig te houden. Mochten de ogen weer rood worden, dan mag ik ook nog extra Gentapolycort gebruiken. Over 10 dagen moeten we op controle komen, dan bij Frans, want Steven gaat volgende week voor 3 weken op vakantie. (Hij was blij dat we weer even een financiële bijdrage kwamen leveren aan de praktijk ;-))

Uiteraard schrok ik wel van het woord 'auto-immuun' reactie, omdat er bij de Berner Sennenhond ook dodelijke auto-immuun ziektes voorkomen. Ik heb hiernaar gevraagd, en of er dan niet iets anders aan de hand was en bloed moest worden afgenomen. Chloë is per slot al 8 jaar en da's voor een Berner al 'op leeftijd'. Maar volgens Steven hoefde ik daar niet bang voor te zijn, was het voldoende dat we een maand terug het bloed hebben laten testen en is ze verder kerngezond. Het is 'gewoon' een lokale reactie van de traanbuizen. Over ongeveer 2 maanden zouden we toch het bloed weer laten testen voor de nierfuncties en dat is vroeg genoeg. Chloë eet verder ook prima, blijft kwispelen. Eindeloos, wat is ze toch een geweldige hond van karakter hè?! Echt SUPER!!! Ook nu weer liet ze alles kwispelend toe. Verder had ze van een van onze logees een wat onrustig rechteroor opgedaan. Dat was beginnend iets aan het infecteren, dus ook daar kregen we een zalf voor mee.

Naar aanleiding van de beginnende oorinfectie bij Chloë, die besmettelijk is, heeft Steven mij ook nog even Abisha en Boska uit de auto / bus laten halen. Boska had al wel meer productie van oorsmeer in haar linkeroor, maar dat mag ik eerst een week 2x daags behandelen met Epiotic (oorcleaner). Dat was ik al ongeveer wekelijks aan het doen, sinds het vertrek van onze logé, omdat ik haar oren wat 'onrustig' vond. Boska is verder inderdaad schijndrachtig, maar haar vulva en baarmoeder zijn netjes rustig. Omdat ze zich wat meer likte, heb ik Steven gevraagd ook daar dan maar even naar te kijken. Abisha heeft schone oren van binnen, net als Chaya. Bij Abisha is de rechter anaalklier even uitgeknepen, omdat ze vanmorgen aan het sleetje rijden was.

Chaya is helemaal nagevoeld (vooral ellebogen en heupen) en gekeken door Steven en is kerngezond bevonden! (Gelukkig maar!) Hij zei weer, dat ze een pittige dame met karakter is. ;-) Ze wilde zich in de spreekkamer met alles bemoeien, sprong overal tegenaan en - met haar neus - bovenop (vooral op de andere honden) en nam het briefje dat Steven aan het schrijven was vast mee vanaf zijn bureau in haar bek. Toch lief dat ze dat vast mee wilde nemen, niet?! ;-) Maar ze liet zich rustig en lief onderzoeken. Ik moet haar hoektandjes beneden wel even in de gaten houden, want de nieuwe komen door, maar aan de binnenkant van de melktanden, die nog niet los zitten. De melktanden moeten er nu binnen een week uit gaan vallen, anders zitten ze de definitieve hoektanden in de weg. Chaya, die komende vrijdag 21 weken oud is, bleek inmiddels overigens maar liefst 23 kg te wegen. ;-)

2006, 27 augustus: Rotterdam, succesvolle 1ste internationale show van Chaya! Vandaag mocht Chaya voor het eerst mee naar een internationale show als deelneemster. Ze was met haar 4½ maand de een-na-jongste baby. Het was érg lang wachten vandaag, voordat we aan de beurt waren. Eerst waren nog 50 honden van andere rassen, voordat de Berner Sennenhonden aan de beurt waren. Wel mochten de baby's tussendoor (voor de Sint Bernhards) omdat men anders in tijdnood kwam voor de keuring van de baby's in de erering om 3 uur. Eerst kwamen voor de Berners 2 babyreuen in de ring. 1 daarvan kreeg een veelbelovend en werd eerste, de ander kreeg een belovend van de Belgische keurmeester, de heer De Groote. Daarna waren de 5 babyteefjes aan de beurt. Chaya was direct als eerste. Omdat we zo plotseling tussendoor mochten, waren we hier nog niet helemaal op voorbereid. Chaya stond even, liet haar gebit netjes zien, maar toen we gingen lopen, besloot ze na een stukje redelijk lopen, dat ze iets anders wilde... Ze trok zich achteruit haar showlijntje los en rende enthousiast naar de uitgang van de ring. Judith vond dit erg vervelend, de toeschouwers konden er wel om lachen. ;-) De andere baby's werden gekeurd en daarna ging de keurmeester ze plaatsen. Hij maakte Chaya eerste van de babyteven met een veelbelovend. Daarna moest ze tegen de beste babyreu. Ook dit won Chaya, ze werd Beste Baby van de Berners!!! Gaaf hè?! Ze mocht later die middag in de erering terugkomen.

Voor Boska aan de beurt was, werden we (nee, werd Judith ;-)) steeds zenuwachtiger. Het werd steeds later en Judith zou met Chaya in de erering mogen gaan komen. Maar... Boska moest ook nog gekeurd worden. Judith en Thijs spraken al af dat Thijs eventueel zou bijspringen en dan maar met Chaya de erering in zou gaan. Boska moet immers nog maar 1 puntje (CAC) voor een kampioenstitel. Nou, die haalde ze dus niet vandaag :-( Om kwart voor 3 ongeveer, mocht ze uiteindelijk de ring dan in. En hoewel Boska prima stond, zich netjes liet betasten, netjes liep en zelfs een netjes keurrapport kreeg, gaf de keurmeester haar slechts een 'Zeer Goed ' en mocht ze daarmee de ring verlaten. Jammer en volgens ons niet geheel terecht. Jammer ook dat de keuring van de Berners wat vluchtiger gebeurde, we mochten zelfs amper nog lopen, omdat de andere keuringen zoveel uit waren gelopen... Nou ja, volgende keer beter!

Chaya mocht om ongeveer kwart over 3 de erering in met nog zo'n 27 andere beste baby's van allerlei rassen. Eigenlijk geen vergelijk, want daar zat van alles tussen: van Jack-Russells die al bijna 'af' zijn met 5 á 6 maanden, jachthonden, tot dogachtigen, van alles! Chaya vond het wel spannend, al die andere honden, de grote ring, alle mensen, speciale muziek. Ze moest even op gang komen voor ze netjes vanuit de ingang met het vrouwtje meeliep, maar daarna deed ze het verder erg netjes. En voor de penssnoepjes bleef ze zelfs netjes staan. Toch werd ze door deze keurmeester, mevrouw Runderkamp, niet gekozen bij de beste 9 pups, jammer. Uiteraard zijn we wel reuze trots dat ze vandaag beste Bernerbaby werd op haar eerste internationale show! Ze heeft bovendien een veelbelovend keurrapport gekregen. Dat is te lezen op haar eigen pagina (onderaan) bij de resultaten.

2006, 23 augustus: Schijndracht en kies (je) ... Onrustig, zachtjes piepend vanuit haar binnenste, zichzelf af en toe likkend aan haar vulva en buik... Vrouwtje maakte zich vanmorgen even ongerust, wat zou er toch met Boska zijn? Ze kruipt weg onder het bureau, wil met vrouwtje mee als die naar het toilet gaat. Toch eet ze goed en kwispelt vrolijk. Het vrouwtje moet even nadenken (o jee! ;-)). Ze kijkt eens, wanneer is Boska ook al weer loops geweest? Eind juni / begin juli, aha, dan wordt het duidelijk: Boska was schijndrachtig en vindt dat ze nu is bevallen van 'pups'. Vrouwtje test deze theorie door een piepbeestje te pakken en Boska voor te houden. Héél voorzichtig neemt ze het piepbeestje in haar bek en brengt het naar haar plekje onder het bureau. Vrouwtjes vermoeden wordt bevestigd, Boska is schijndrachtig, of eigenlijk dus 'schijnbevallen'. De 'pup' wordt door vrouwtje weer weggehaald, anders blijft ze er alleen maar in hangen. Haar afleiden en bezig houden is de beste remedie. Chaya wil hier wel bij helpen!

Chaya is op het moment volop aan het wisselen. Vrouwtje ziet wel dat ze al veel gewone tanden heeft, maar vond tot vandaag geen tanden of kiezen van madam. Waarschijnlijk verliest zij ze buiten, of slikt ze ook gewoon in, iets dat meestal gebeurt. Vanavond zag vrouwtje wat bloed in Chaya's bek. Ze keek eens goed en voelde aan alle tanden en kiezen. Ja hoor, er zat een kies los! Een keer 'goed' voelen maakte dat vrouwtje al snel het kiesje in haar handen hield. Leuk, nu hebben we ook een kiesje van Chaya! Die is niet alleen volop aan het wisselen van haar gebit, ze is ook volop begonnen aan haar puberteit! Overal in happen, proberen schoenen, wasgoed en andere dingen te gappen. Verder loop je als puber liever naar andere mensen en honden, zodra je de kans krijgt en laat je het vrouwtje gewoon naar jou toe komen. Je bent de wereld aan het ontdekken en dan is een vrouwtje niet meer interessant ;-) Een goede extra reden (naast haar poten, die samen met haar lijf nu érg snel groeien) om Chaya voorlopig vooral aan de (lange) riem te houden. Gevaar ziet ze namelijk absoluut niet, alles is leuk en ze springt overal op en in als ze de kans krijgt.

Zelfverzekerd als ze is, heeft Chaya het verder nodig élke dag weer te ervaren dat het vrouwtje haar toch écht de baas is. Ze wordt dan rustig op haar rug gelegd en gekroeld en mag niet eerder weg, dan dat ze wil erkennen dat vrouwtje de baas is. Die maakt hier meteen een intiem 'knuffelmoment' van ;-) Na afloop even 'schudden' en dan kun je weer verder met de wereld om je heen. O ja, opspringen en uitdagend blaffen, dat zijn op het moment ook leuke dingen om te doen. Vrouwtje is érg druk met het vertellen aan andere mensen, dat ze die knuffelbeer écht niet mogen aaien als ze niet op 4 poten staat ;-) Loopt ze aan de riem, dan moet vrouwtje haar kort houden als er andere mensen aan komen, ze wil overal 'tegenop'... En sinds een week begint ze dus ook uitdagend te blaffen, vooral aangemoedigd door moeder Abisha. Meestal negeren we haar maar als ze blaft. Een enkele keer ook corrigeren we haar, dan blaft één van de andere honden terug, of pakt vrouwtje haar even in haar nekvel, of zet haar apart. Voor alle andere mensen met een puberende, eigenwijze en eigengereide pup: hou vol, dit hoort erbij én het gaat vanzelf weer over, wanneer je maar een rustige en consequente baas blijft voor je hond! ;-) Het boekje: "Uw hond opvoeden zonder training" van Erik Sannen is mogelijk een leuke en makkelijk geschreven, praktische en compacte 'gids' (uitgegeven door 'Over Dieren') die kan helpen bij deze opvoeding.

2006, 22 augustus: Hoera! Hiep, hiep, hoera! Baasje Thijs wordt vandaag weer een jaartje ouder. Hoe oud hij wordt? Tja, da's voor ons een weet en voor jullie een vraag ;-) Als echte lady's weten wij, dat je op de leeftijd van baasje, niet meer naar leeftijd hoort te vragen. Je 'schat' dan gewoon een leeftijd (en gaat in je schatting uiteraard ruim - zeker 10 jaar - onder de echte leeftijd zitten ;-)). Dus bij ons baasje vraag je dan, of hij soms 32 is geworden... Of eh... als baasje zo oud is als hij zich voelt... Oh jee, baasje, ben je al zó oud?! ;-) Gelukkig weten we, dat je wel van een geintje houdt, al ben jij het liefst degene die anderen in de maling neemt, ha ha ha! Samen met vrouwtje houden wij in elk geval heel veel van jou en we willen je dan ook met zijn allen, ook van vrouwtje, heel erg hartelijk FELICITEREN met je verjaardag!!! Een hele fijne dag gewenst en we komen je vandaag opzoeken hoor!

2006, 15 augustus: Uit en thuis... Even weer een berichtje over de afgelopen week. Donderdag 10 augustus was mijn - Chaya's - laatste puppyles. Vrouwtje heeft het leuk gevonden met mij samen bezig te zijn. Toch hadden de lessen van haar wel iets creatiever, actiever en praktischer mogen zijn... Ik, Chaya, heb in elk geval zin in de A-cursus waar ik eind augustus mee mag beginnen. Mijn zusje Chica gaat daar ook aan mee doen. Ik vind het alleen al leuk om al die andere honden te ontmoeten (luisteren doe ik nog niet zo graag, daar heb ik dan geen tijd voor). Vrouwtje heeft in elk geval kennis gemaakt met de instructeur die Boska en haar les gaan geven in de G&G en ze zegt dat ze daar veel zin in heeft. De juffrouw die ik ga krijgen, die is voor vrouwtje onbekend, dus ze is benieuwd. Verder hoopt ze dat er nog wat mensen afvallen uit de dinsdagmorgen lessen, want dan kan ze misschien alsnog met Abisha ook naar behendigheid gaan. Nu waren de lessen van Abisha gelijk met die van mij gepland. Tja, en vrouwtje vond dat ik het meer nodig heb om te gaan trainen ;-)

Verder hebben we de afgelopen week uiteraard gewandeld, in de Soesterduinen én bij baasje op de hei. Vrouwtje gaf zaterdag nog verschillende lessen: een puberles, puppyles in de trein en een les bij mensen thuis. Zaterdag op het eind van de middag is mijn zusje Cimba opgehaald door haar vrouwtjes. Die waren weer terug met het vliegtuig. Ze was wel blij om ze weer te zien, maar ze vond het bij ons ook hartstikke leuk. Ze heeft in elk geval goed gegeten, want volgens haar vrouwtje Ankie was ze in de twee weken bij ons wel 4 kilogram aangekomen. En ja, we beginnen ook al hoger te groeien, gaan een beetje 'slungelen' op onze benen. Cimba meer nog dan ik, omdat ik wat breder ben... Cimba had verder thuis al snel weer haar routine opgepakt en probeert de honden in de buurt er flink onder te houden. Tja, hier was ze de ranglaagste, dat was wel zwaar voor haar natuurlijk. Van Ankie horen we, dat ze die schade flink aan het inhalen is. Ik ben nu weer wat rustiger, lig vaker gewoon maar bij vrouwtje aan haar voeten.

Ja, de rust is hier wel weer gekeerd nu. O ja, Chloë's schildklierwaarde was laatst ook nog geprikt en naar Utrecht gestuurd. Vrouwtje vergat steeds om te bellen, maar vanmorgen dacht ze er aan. Dokter Steven vertelde dat de waarde van Chloë helemaal goed is. Hij vertelde verder dat hij mijn zusje Cato had gezien in Veenendaal (in de sauna). Volgens dokter Steven is ze een mooie en lieve Berner en wordt er goed voor mijn zusje gezorgd. Tuurlijk! Anders hadden haar baasjes haar toch niet mee mogen nemen van ons vrouwtje ;-) Vanavond zijn we nog bij baasje op de hei geweest. Boska en ik waren al met vrouwtje mee naar haar werk. Daar hadden we vanmiddag al met een bewoonster en vrouwtje gewandeld. Baasje heeft uit zijn werk Chloë en Abisha opgehaald met zijn auto, dat vonden ze wel even raar, maar anders wilde vrouwtje niet uit haar werk nog naar baasje komen. Lief hè, heeft baasje ze opgehaald. En hij had ook nog lekker voor vrouwtje eten gemaakt, een moeilijk woord (cevapcici ofzo)... Na het eten mochten we dus nog heerlijk wandelen over de hei. Ik moet dan wel aan de lijn blijven, daar ben ik het nog niet zo mee eens. Maar ja, vrouwtje wil niet dat ik gek ga rondrennen over de hei, heeft het over mijn poten en groeien ofzo... En nu zijn we van 'uit' dus weer 'thuis'!

2006, 8 augustus: Tandjes... Gisteravond zag het vrouwtje dat ik, Chaya, mijn eerste tandje 'kwijt' ben. Het is mijn hoektand rechtsboven. Vrouwtje heeft nog gekeken of ze mijn tandje nog ergens kon vinden om te bewaren, maar ze stopte daar al snel mee en zei dat het zoeken was naar een 'naald in een hooiberg'?! Nou, die hooiberg heb ík niet gezien hoor! ;-) Volgens vrouwtje voelt ze mijn achterste kiezen ook al door komen. Zou ik daarom op het moment weer overal zo op aan het bijten zijn? Gelukkig snapt vrouwtje dat en krijg ik extra vaak allerlei kluiven voor mijn tanden en kiezen. Ik hoop wel dat ik snel weer een echte hoektand krijg, want dit staat wel een beetje raar, zo zonder hoektand... We houden jullie op de hoogte!

2006, 6 augustus: Twee jaar! Vandaag is het baasje al weer 2 jaar het vriendje van vrouwtje. Dat vinden wij, Chaya, Boska, Abisha en Chloë toch wel een felicitatie waard! Thijs, we hopen dat jij nog lang ons baasje blijft!!! Fijn dat je in het leven van vrouwtje bent gekomen, dat je ook van ons bent gaan houden! We weten van vrouwtje, dat ze veel van jou houdt, ondanks af en toe een 'regenbui' ;-)

2006, 5 augustus: Zomaar... Alles gaat hier weer zijn gangetje. 3x per week ga ik, Chaya, altijd mee met vrouwtje naar haar werk (de andere dagen werkt het vrouwtje thuis). Tijdens de vakantie is de auto gemaakt en de ventilator doet het nu weer goed. De afgelopen week ging Cimba natuurlijk ook mee naar het werk en ook Boska wilde graag mee. Chloë en Abisha gaan soms mee, maar wilden nu liever thuis blijven. Thuis kunnen ze dan lekker binnen of buiten scharrelen en hun gangetje gaan. Gelukkig is het niet meer zulk heet weer ;-) Met dat hele hete weer gingen zelfs de lessen van de hondenschool van vrouwtje niet door. Veel te gevaarlijk, zei vrouwtje... Ze gaat vandaag wel weer puppyles geven. De pubers hebben op eigen verzoek even een zomer - vakantie - stop ingelast, die gaan vanaf eind augustus verder met hun lessen. Na volgende week gaat vrouwtje ook een clickercursus geven. Dat schijnt leuk te zijn, joh, dat clickeren. Dat begrijp ik tenminste van Boska en Abisha. Vrouwtje gaat mij komend seizoen ook leren hoe dat met die clicker werkt. Dan zal ik het jullie nog wel laten weten, of het echt zo leuk is.

Ondertussen vermaak ik mij hier prima met mijn zus Cimba. We moeten nog wel regelmatig apart van elkaar, maar het samen spelen doen we wat rustiger en dan mogen we wat langer samen... We gaan allebei binnenkort onze tanden en kiezen wisselen, dus we vinden het heerlijk om te kluiven. Cimba vindt wel altijd het botje waar ík op kluif lekkerder en dan wil ze weer wisselen. Maar ja, ik blijf niet aan het ruilen natuurlijk, want ze bedenkt zich steeds, die zus van mij. Soms gaan we dan maar lekker samen een bot kluiven, dat wil ook, kijk maar...

Chaya (links) en Cimba (rechts) samen aan een kluif...

2006, 30 juli: Ruby is terecht! Stortregenen ging het in Soest, gelukkig maar, net op tijd! Vrouwtje zou gaan douchen, ging toch nog maar een keertje kijken voor, uit het raam boven de erker. Vrouwtje had namelijk het idee dat ze daardoor was verdwenen. En we hadden dan wel de schuurdeur op de haak gezet, zodat ze naar binnen kon en ook een katten bench stond buiten bij de achterdeur om eventueel te kunnen schuilen, maar toch... Vrouwtje had het gevoel dat ze mogelijk dezelfde weg naar binnen zou willen nemen, als dat ze naar buiten was gegaan. Vandaar dat vrouwtje toch nog maar weer een keer de rolgordijnen optrok en het raam wijd open zette en naar buiten keek. Niet dat ze écht verwachtte Ruby al weer te zien, maar ja, je kan niet weten... Nou, dat bleek!

'Verzopen' door de regen, is ze met recht 'opgedoken'. In het verste hoekje bovenop de erker, zat ze ineengedoken... Toen ze vrouwtje zag, miauwde ze klagelijk. Maar door de plassen water, die op het erkerdak stonden, naar vrouwtje komen deed ze niet. Vrouwtje heeft toen een molton onderlaken uit de kast gepakt. Die heeft ze uit het raam laten hangen, eigenlijk met de bedoeling Ruby daarin op te hijsen. Maar ja, dan moest ze er wel in stappen en daarvoor moest ze een paar passen door het water. En hoewel ze helemaal nat was en het plensde van de regen, vertikte Ruby het door die laatste plas te lopen... Vrouwtje heeft de molton toen aan een kant los gelaten en naar haar toe gegooid, als een soort droge 'loper'. Dit werkte, want nu kwam ze met voorzichtige pasjes over de molton naar vrouwtje toe gelopen, die inmiddels ver uit het raam hing. Tegen het laken aan omhoog klimmend richting de hand van vrouwtje, zodat die haar binnen boord kon hijsen, hielp Ruby het laatste stukje van haar tocht terug wel goed mee. Gelukkig! Vrouwtje is helemaal blij dat Ruby weer terecht is!!! SUPER BLIJ zelfs!!! Enne... Ruby gaat hopelijk niet snel weer op avontuur de buitenwereld in! En met het vrouwtje blij, zijn wij ook weer blij! ;-)))

2006, 30 juli: Ruby vermist! Vannacht had vrouwtje de katten opgesloten in de kattenkamer en alle ramen tegen elkaar open staan om het huis iets door te luchten. Helaas hebben de katten ontdekt hoe ze de deur van de katten kamer open kunnen maken... Vrouwtje werd om 4 uur vannacht wakker omdat Bibi haar kopjes aan het geven was. Na de aanvankelijke gedachte: 'gezellig, een kat' kwam de schrik: 'hè, een kat, hoe kan dat nou, die zitten opgesloten!' Als een gek sprong vrouwtje uit bed en sloot alle ramen. Ginger en Bibi waren gezellig bij het vrouwtje op bed komen liggen. Ruby was echter helaas de wereld buiten gaan ontdekken. Vrouwtje heeft vervolgens Bibi en Ginger in de douche gesloten, waarna ze bewust weer ramen open heeft gezet voor Ruby. Zelf is ze gaan zoeken. Eerst nog een keer in huis. Daarna buiten het huis, het blok om... Maar het was nog donker. Tegen half 6 werd het lichter en maakte vrouwtje de straal waarbinnen ze zocht groter. Ze zag heel wat katten, maar niet Ruby...

Inmiddels heeft vrouwtje ruim 200 flyers bij alle huizen in de buurt in de bus gedaan. We hebben met de honden door de buurt gewandeld, zodat Ruby eventueel bekende lucht ruikt, mocht ze de weg kwijt zijn. Verder hanger er flyers bij benzinepompen, bushaltes, op brievenbussen. Amivedi Soest is gebeld (035-6015493). Ook via deze weg willen we een oproep doen. Woon je in de buurt van Soest (wijk: 't Hart, grenzend aan industrieterrein Soestdijk, maar ze kán verder weg zijn gegaan natuurlijk) kijk dan alsjeblieft uit naar onze Ruby! Wie weet is ze ergens naar binnen geglipt, in een schuur of huis (er staan vast meer ramen open momenteel). Meer informatie over Ruby hierboven. We hopen dat Ruby snel weer 'opduikt' en bij ons terug komt!

2006, 29 juli: Achtertuin en stickers! Gister en vandaag is vrouwtje bezig geweest in haar achtertuin(tje). Ze heeft planten voor in de vijver en in potten gekocht. Hier wat foto's om een indruk te krijgen van hoe het geworden is...

Vanmiddag had baasje een verrassing voor vrouwtje. Hij had mooie stickers van mij, Chaya, voor op de auto geregeld. Eigenlijk was het al de tweede keer, maar de eerste keer was het mis gegaan met erop plakken. Deze keer heeft het baasje ze er mooi opgeplakt, kijk maar...

Ik kom zelfs aan de achterkant!	Uiteraard sta ik ook aan beide zijkanten ...
Erg mooi baasje! Vrouwtje is hier SUPER blij mee!

2006, 28 juli: Cimba logeert en kunst! Vanavond kwamen Cimba's vrouwtjes met Cimba bij ons op bezoek. Ze gaan vannacht op vakantie met het vliegtuig ergens ver weg. Nou komt Cimba gezellig twee weekjes bij ons logeren. Vandaag zijn de baasjes en vrouwtjes van Bommel inmiddels op terugweg vanuit Italië. Morgen verwachten ze terug te zijn en komen ze Bommel 's avonds ophalen. Net als met mij, Chaya, ging Bommel ook met Cimba spelen. Maar Cimba vindt het toch nóg leuker om met mij, haar zus te spelen :-) Soms mogen we even samen spelen van Judith, maar meestal zet ze ons al snel weer apart van elkaar. Ze is bang dat we anders onze poten, ellebogen en / of heupen beschadigen... Cimba voelt zich hier nog helemaal thuis. Ze ging direct weer liggen en spelen en rondlopen of ze nooit weg was geweest. Wel een beetje zielig voor haar vrouwtjes, want die misten haar geloof ik al voor ze weg gingen en Cimba keek ze niet eens na toen ze weg gingen ;-) Maar eh... Cimba is vast érg blij als ze jullie na de vakantie weer gaat zien hoor! Hele fijne vakantie gewenst!

2006, 27 juli: Puppyles! Vanavond nam ik vrouwtje mee naar puppyles. Baasje ging ook mee, die heeft foto's gemaakt. Het baasje heeft zelfs speciaal haast gemaakt met het opsturen van de foto's, zodat vrouwtje ze direct op de site zou kunnen zetten. Ik heb na vanavond nog 2x een puppyles. In het nieuwe seizoen ga ik met vrouwtje de A-cursus doen. Boska gaat met vrouwtje G&G doen en Abisha neemt vrouwtje mee in beweging in de behendigheid. Maar hieronder dus eerst een foto van de puppyles, speciaal door baasje gemaakt!

Verdere foto's komen op mijn fotosite...

2006, 27 juli: Dierenarts (2)... Vanmorgen mocht vrouwtje Steven bellen voor de uitslag van het urine onderzoek van Chloë van gister. Gelukkig is alles goed! Chloë heeft geen eiwitten in haar urine. Wel gaan we kijken of alle waardes stabiel blijven en/of licht kunnen dalen door het dieetvoer (Chloë) en seniorvoer (Abisha en Boska). Als dat zo is, is alles verder gewoon prima. Over een maand of 3 wordt Chloë opnieuw gecontroleerd. Dan moet ik toch ook weer voor mijn 6-maanden controle. Abisha en Boska (en Chloë) worden over een half jaar opnieuw gecontroleerd. O ja, vrouwtje heeft gister bij Chloë ook - nogmaals, ze had het al een keer laten controleren - een vetbult laten aanprikken en controleren. Dokter Steven heeft vrouwtje toen zelf ook nog door de microscoop laten kijken, om haar te laten zien dat er écht alleen maar vet in die bult zit. Vrouwtje zegt, dat ze nu gerustgesteld is ;-) Ze heeft de afgelopen maanden weer genoeg geld naar de dierenkliniek gebracht, kunnen ze daar de assistentes in elk geval betalen ;-)

Vrouwtje heeft vanmorgen ook weer tijd gemaakt om het 'nieuws' bij te werken. Jullie moeten dus maar even wat verder naar beneden scrollen, om alle verhalen te lezen...

2006, 26 juli: Dierenarts (1)... Vanmorgen had het vrouwtje voor ons een afspraak gemaakt bij dokter Steven in Wageningen. Ze is toch best geschrokken, dat Layka opeens zo ziek bleek te zijn. Nu had ze met Steven afgesproken om Chloë (toch ook al 8 jaar), Abisha en Boska hun bloed te laten testen. Ik mocht mee voor een 'potencontrole'... En Bommel was gewoon mee, om niet alleen thuis te blijven als logé. We zijn allemaal ook weer op de weegschaal geweest. Chloë is het zwaarst, die is 47,6 kg maar volgens Steven is ze écht niet te dik (vrouwtje wil ons altijd maar af laten vallen, maar gelukkig vond dokter Steven dat onzin ;-)), ze heeft gewoon stevig bottenwerk. Abisha is het lichtst, die is maar 32,6 kg. Op het moment is ze ook bijna helemaal kaal. Ze heeft na de bevalling inmiddels haar hele 'jas' bijna uit gedaan... Boska zit er netjes tussenin met 41,3 kg. Vrouwtje denkt wel dat ik, als ik groot ben, groter, steviger en zwaarder wordt dan mijn mamma Abisha. Tja en dan ikzelf: ik, Chaya, ben al een heel beertje, want ik ben nu al 17,5 kg!  Ik mocht eerst op de tafel bij dokter Steven. Die heeft mij weer even helemaal nagevoeld. Al mijn poten, ellebogen, heupen, alles is prima in orde hoor! De komende tijd gaat vrouwtje wel extra voorzichtig met mij doen, want er komt nu - tot een maand of 9 á 10 - een hele kwetsbare periode in mijn groei aan...

Maar goed, er werd dus bloed geprikt. Alledrie, Chloë (158), Abisha (144) en Boska (141) hadden ze wat hoognormale creatinine waardes (normaal tussen 44 en 159, zou voor hun gemiddeld 110 - 120 moeten zijn), de ureum was wel goed. Vrouwtje vroeg nog wel, of dit niet door het warme weer zou kunnen komen... We liggen met zijn allen vooral hele dagen voor 'pampus' en doen - maar ook drinken - nou niet echt veel. Volgens Steven zou dat echter niet de licht hoge waardes verklaren. Bij Chloë heeft vrouwtje toen nog urine opgevangen, ze gaan kijken of daar eiwitten in zitten. Als er eiwitten in zitten, dan zouden haar nieren minder functioneren, maar dat hoort vrouwtje pas morgenvroeg, want die test duurt wat langer... Wel adviseerde Steven om de meiden op seniorvoer te zetten, omdat dit hoogwaardiger eiwitten én minder eiwitten bevat en ook minder fosfor en calcium. Daardoor worden de nieren sowieso minder belast. Chloë gaat voor de zekerheid een nierdieet krijgen, maar die eet alles ;-) Morgen meer bericht!

2006, 25 juli: Bezoek! Vandaag kregen we bezoek van Chester, Inya en Anoki met hun 'butler' en 'huishoudster' ;-) Chester is hulphond voor zijn baasje, butler Bert. Inya en Anoki houden iedereen gezelschap en bezig en hun vrouwtje, huishoudster Anne-Christa, aan het werk. Vandaag kwamen ze lekker met ons spelen. Anoki moest even wennen aan ons grote honden en aan mij als drukke en happende pup. Hij vertelde mij een paar keer, dat ik niet té wild met hem moest doen, maar toen heb ik daar ook rekening mee gehouden. Tja, Inya en Anoki samen zijn nu ongeveer net zo groot als ik in mijn eentje ;-) dus dan moet ook ik als pup leren wat voorzichtiger te doen... Toen Anoki eenmaal gewend was en ontdekt had hoe 'n 'sulletje' onze logé Bommel is, wilde hij steeds boven op Bommel klimmen, haha, dat was een komisch gezicht. Bommel was natuurlijk niet onder de indruk en negeerde de pogingen van Anoki gewoon, geweldig! ;-) Benz is gisteravond laat door zijn vrouwtje opgehaald, dus het wás nog te overzien wat Berners betreft... Hieronder een korte foto-impressie van het bezoek van vandaag:

Ik leg vast mijn speelgoed klaar...	... en ook het tafelkleed moet nog even 'recht'.
Chester heeft een botje gevonden.	Anoki (voor) is wel geïnteresseerd, Inya niet ;-)
Ik heb nog meer speeltjes...	Abisha alert, waaks en vooral knuffelig!!! (en kaal ;-))

2006, 24 juli: De katten 'plagen'... Af en toe vind ik, Chaya, het reuze interessant om de katten te 'plagen'. Boska vindt dat soms trouwens ook nog leuk ;-) Dan ga ik achter ze aan lopen. Ginger en Ruby zoeken dan meestal hun heil ergens anders / hogerop, maar Bibi niet, die gaat mij gewoon kopjes geven en komt zelfs achter mij gelopen. Ter ere van de katten vandaag een paar 'kattenfoto's'...

Ruby in de katten hang kussens... (favoriet plekje)	Ginger mag graag planten 'snoeien'...
Ginger in een (grote!) hondenmand ;-)	Bibi geeft je gewoon kopjes tegen je neus!

2006, 23 juli: De eerste vakantieweek... Één week vakantie zit er al weer op, wat een hitte hadden we! Gewoon niet leuk meer. 't Vrouwtje had van alles willen doen, maar met die hitte komt daar niet veel van... :-( Toch hebben we nog wel één en ander ondernomen hoor, maar vooral 's morgens vroeg of 's avonds laat. Zo kwam mijn broer Chailo op bezoek en ook mijn zus Cimba is op visite geweest. De dag voor de vakantie is mijn zus Chica ook op de koffie geweest (maar het vrouwtje is vergeten daar foto's van te maken). Uiteraard hebben we bij het baasje op de hei gewandeld. Verder mocht ik voor het eerst mee over de grens. Samen met baasje en vrouwtje mocht ik mee naar België! Baasje vroeg nog aan vrouwtje, of ze mijn paspoort niet vergat. Tuurlijk niet! Dat zit standaard in haar tas! In België bezochten we vriend Walter, een aardige man. Hij nam baasje en vrouwtje mee uit eten en ook ik mocht mee. Ik lig dan braaf naast vrouwtje te slapen en af en toe geeft ze me een stukje stokbrood en ik heb uiteraard mijn eigen bakje water. In dit geval zaten / lagen we op het terras en had ik het nodige bekijks! Leuk hoor, al die aardige mensen die je willen knuffelen :-) Omdat het overdag zo heet is (boven de 30 graden!) loopt vrouwtje 's morgens vroeg al met ons in de duinen. Ook daar ontmoeten we de nodige mensen en speelmaatjes van allerlei rassen. Vrouwtje heeft een 'impressie' gemaakt met wat foto's van deze eerste vakantieweek. Klik maar hieronder op de foto van mij!

2006, 19 juli: Bommel logeert ook! Vandaag, aan het begin van de avond, hebben zijn baasje en vrouwtje Bommel aan onze zorg toevertrouwd. Zelf gaan ze naar het warme Italië, al is het daar op het moment minder warm dan hier ;-) In elk geval blijft Bommel daarom 10 daagjes bij ons logeren. Chaya heeft ook hem als nieuw 'slachtoffer' om mee te spelen verwelkomd. Bommel is in karakter net zo'n goedzak als zijn zus Boska. Boska vond het leuk haar broer te verwelkomen en ook mamma Chloë vond het al snel goed. Nicht Abisha en neef Benz wilden wel laten weten, dat zij Bommel de baas zijn als hij bij ons logeert... Voor Bommel en zijn baasjes ondertussen, is het ook best spannend. Het is voor Bommel voor het eerst, sinds hij ruim 3 jaar geleden huize Laykaby als pup verliet, dat hij niet mee gaat met de vakantie van zijn baasjes. Toch is hij opnieuw blij als hij Judith ziet (die heeft hem tussendoor nog regelmatig gezien). Hij weet zijn weg nog precies in zijn 'geboortehuis' en ligt inmiddels al weer rustig tussen de andere honden. Hij gaat vast een heerlijke vakantie tegemoet!

2006, 17 juli: Billy... Vandaag is opnieuw een beetje een verdrietige dag... Vanmiddag is 'ons' vriendje Billy, de Golden Retriever van vriend Walter (vriend van baasje en vrouwtje, jullie weten wel, uit België en van onze vakantie in Oostenrijk) ingeslapen. Billy had kankergezwellen. Die waren begonnen in zijn poot en uitgezaaid over zijn hele lijf. Hij had daardoor moeite gekregen met ademen. Zijn baasje Walter was zo dapper hem verder lijden te besparen. Vorige week maandag is ook al Gino, het Franse Bulletje van Myriam op 9-jarige leeftijd overleden. Hij had continu (echt elk uur) epileptische aanvallen. Zowel Gino als Billy zijn nu samen met Layka aan het spelen bij de 'regenboogbrug'... Daar spelen alle overleden huisdieren samen, gezond en gelukkig. Af en toe stopt een huisdier met spelen, het tilt opeens verwachtingsvol zijn of haar koppie op en kijkt in de verte. Blij rent het naar z'n baasje of vrouwtje, om samen over de regenboogbrug te gaan! Tot het zover is, wensen wij Walter én alle baasjes en vrouwtjes die een huisdier moeten missen, veel sterkte en mooie herinneringen! Ter ere van Billy hieronder een paar mooie foto's van hem:

* 20 - 11 - 1996   Billy   † 17 - 07 - 2006

2006, 15 juli: Vakantie! Whoepie... Vrouwtje heeft vanaf vandaag lekker 2 weken vakantie! Ze blijft lekker thuis, bij ons! We gaan lekker wandelen, uitrusten, van elkaar genieten, het huis schoon maken (?! nou, ik geloof dat wij eerder het huis vies maken ;-)) gewoon genieten van ons huis, de tuin en de omgeving, heerlijk! Enne...

... Ik ben niet gek! Ik ben een .... vliegtuig! ;-)
Meer foto's van leuke dingen komen vanzelf, nou ja, vanzelf...

2006, 9 juli: Benz logeert... Vanmiddag is Benz bij ons gekomen. Benz is de broer van Abisha (en een zoon van Layka). Hij komt een paar weekjes logeren, terwijl zijn vrouwtje vakantie heeft. Benz gaat bij ons vakantie vieren! Hij is altijd heel blij weer bij ons te zijn, al keek hij wel met een scheef koppie zijn vrouwtje na... ging ze nou écht weg zonder hem?! Chaya was blij met een nieuw 'slachtoffer' om mee te spelen ;-) Ze heeft behoorlijk scherpe tandjes nu en alleen Chloë en Abisha vertellen haar wat haar plek is. Abisha doet dat soms wat hardhandig tijdens het spelen. Chloë laat Chaya niet eens dichtbij komen, die is verstandig. Boska rent hard weg en wordt dan gebeten door Chaya. Het lijkt erop dat Benz ook zo'n goedzak is, dat hij voor Chaya aan de kant gaat...

2006, 4 juli: Layka een 'sterretje'! Vannacht heeft Layka bij mij voor de bank geslapen. Ik slaap sinds vorige week woensdag op de bank beneden, dicht bij haar. Maar vannacht kwam ze echt vlakbij liggen, zodat mijn hand op haar kop kon rusten. Ik heb haar heerlijk geknuffeld, gekroeld met mijn handen door haar vacht... Boska lag vlak achter Layka, onder de bank te slapen en ook de rest lag in de buurt, de hele roedel compleet! Wat een rijkdom in mijn leven! Wat een liefde krijg ik van mijn meiden! Het begon ooit allemaal met haar, met Layka...

Vanmorgen heb ik geprobeerd nog zoveel mogelijk van Layka te genieten, met haar te knuffelen, haar nog 1x lekker met de zachte borstel gedaan... Heerlijk vindt ze die aandacht, ze komt vol vertrouwen met haar kop in mijn schoot liggen. Ze komt zelfs nog even mee naar buiten om te plassen, maar ook om met de anderen bij het hek te kwispelen, wanneer Frits rond half 12 komt. Frits is dierenarts in dierenkliniek Leidsche Rijn. Hij is bevriend met het vrouwtje van Benz en is indertijd nog bij Layka's nest geweest om te kijken. Nu komt hij een minder leuk bezoek brengen, maar ik ben hem dankbaar dát hij tijd voor ons vrij wilde maken en aan huis komen! Geen enkele andere dierenarts kon aan huis komen op deze korte termijn. En wat een geweldige hond is Layka toch, zelfs dokter Frits wordt 'goedgekeurd'. Frits is dan ook een rustig, vriendelijk en plezierig mens.

Layka loopt met mij mee naar haar favoriete plekje onder de tv. Ik ga op de grond zitten. Layka legt haar kop op mijn schouder, laat zich door mij kroelen. Dan krijgt ze van Frits eerst een prikje in haar bil om te gaan slapen. Ze gaat nu tegen mij aan liggen, haar kop in mijn schoot. Ik blijf haar aaien. Baasje Thijs geeft iedereen een kop koffie. Layka's lied speelt op de achtergrond (Vogelvrij, van Marco Borsato). Abisha komt nog even bij ons zitten en ook Boska ligt in de buurt. Ze mogen er gewoon bij zijn, ook dit hoort bij het leven... Chloë en Chaya zijn in de nabijheid van oma Conan, die verdrietig buiten zit. Ze komen wel even kijken, een kort moment, dan gaan ze weer naar buiten om daar steun te bieden.

Layka ligt rustig, nog altijd met haar kop op mijn schoot. Ik blijf haar aaien, vraag haar om vergiffenis dát ik de beslissing voor haar neem. Bedank haar dat ze mij als haar vrouwtje heeft gekozen, dat ze haar leven met mij heeft willen delen. Ik denk terug aan al die mooie momenten samen... Nog een laatste twijfel, ze slaapt nu zó heerlijk ontspannen, kan het niet altijd zó blijven?! Dan krijgt ze haar laatste injectie, het is goed, ze glijdt rustig weg in de dood, géén pijn, niet meer vermoeid, bij de regenboogbrug zal ze op mij wachten! Samen met Gaby, haar eerste huisgenootje, maar ook samen met Conan en Ritchie... Waardig, temidden van haar roedel, op haar eigen plekje en met haar kop in mijn schoot, het vrouwtje dat zij zélf heeft gekozen, is Layka overleden, is Layka een *sterretje* geworden...

Het verdriet is om het gemis, om de leegte, omdat ze zó geweldig veel in mijn leven heeft betekend! Dat is juist waarom ze dit waardig afscheid heeft verdiend. Ik heb in mijn leven nog nooit zó'n moeilijk besluit moeten nemen... Tot het laatste moment heb ik getwijfeld, zou ik graag egoïstisch zijn, haar nog wat bij mij houden! De tranen zullen drogen, het gemis zal slijten... De herinneringen, de dankbaarheid om haar leven, om wat ze heeft gegeven, om alle mooie momenten, die zullen blijven! Zo zal Layka voortleven, niet alleen in mijn kennelnaam, in haar nageslacht, maar vooral in mijn hart, in mijn gedachten! En niet alleen in míjn hart en in míjn gedachten, maar in de herinnering van velen, van het baasje die zíj heeft 'goedgekeurd', van 'oma Conan', van de andere familieleden en vrienden... Uit de reacties blijkt, hoeveel mensen ze heeft weten te beroeren in haar leven, ze is én blijft een geweldige hond!

Nog even is ze op haar plekje blijven liggen, heb ik gedaan of ze er nog was, haar nog geaaid en geknuffeld, gehuild om het gemis. De andere honden hebben 'afscheid' genomen en ook Bibi, de kat, kwam nog even langs gelopen, deze keer niet om kopjes te geven. We hebben haar in de auto getild. Meer knuffels, een laatste afscheid van de andere honden. Onderweg is het net, of ze gewoon achterin de auto ligt te slapen. Thijs rijdt, we gaan naar Stompwijk. Daar krijgen we nog tijd voor een laatste afscheid, een laatste knuffel, ik wil haar nog altijd niet missen... Respectvol wordt ze vervolgens gecremeerd. Pas dan gaan we even een kop koffie drinken. Stil... Wat valt er te zeggen? Er is letterlijk een leegte... Ze heeft een mooie urn gekregen, daarin gaat ze mee terug naar huis. Zo zal ze altijd een plaatsje in ons leven houden, onderdeel uit blijven maken van ons bestaan. Een klein deel van haar, zal ik dragen in een hangertje op mijn hart... Zoals zij een onuitwisbare indruk maakte in mijn leven en ín mijn hart!

Lieve Layka,

Bedankt voor jouw leven,
voor alles dat jij mij hebt gegeven!
Sorry, dat ík nu de beslissing heb genomen,
dat er een einde aan jouw leven is gekomen...

Weet, dat ik beslis uit liefde voor jou,
omdat ik zo oneindig van je hou!
Ik wíl je nog niet missen, meid...
maar ik wil óók niet dat je voor míj lijdt!

Wacht op mij bij de 'regenboogbrug'...
Ooit zien we elkaar daar weer terug!

Judith

2006, 3 juli: We verliezen... Met de infusen is het gister goed verlopen. Tussendoor heeft ze nog even mogen scharrelen en 's avonds is mijn moeder (oma Conan) gekomen. Ze staat dan toch weer te kwispelen bij het hek en 'rent' bijna naar 'oma' toe. Zweven tussen hoop en vrees... Soms is ze zo helder, loopt opeens kwiek, dan opeens weer zo moe, lijkt dan zo kwetsbaar... Vandaag heeft oma opgepast, het warme weer en Layka ziek, maakten dat ik het niet prettig vond om 'zomaar' naar mijn werk te gaan. De honden meenemen met deze hitte was ook geen optie. Geweldig, dat mams op die korte termijn wilde bijspringen. Ze blijft deze week met de hitte overdag op de honden passen! Layka wilde ook van oma Conan niets te eten aannemen, helaas... (en we hebben écht alle lekkers uitgeprobeerd, bedankt voor alle tips!) Vanmiddag uit zijn werk kwam Thijs. Na een snelle hap reden we naar Wageningen...

Layka was moe van de warme autorit, tegen deze hitte kan geen ventilator op. Toch liep ze zelf, zij het nu wankeler, mee naar binnen de dierenkliniek in. We waren snel aan de beurt, bloed afgenomen en daarna in spanning afwachten in de wachtkamer... Helaas geen goed nieuws. Hoewel de creatinine waarde met 300 punten was gedaald (wel goed) was de waarde van de ureum (en de kalium en fosfaten en calcium) nog altijd dusdanig hoog, dat het niet aannemelijk is dat er nog een stukje nier is bij Layka dat de functie weer op kan pakken. De bacterie die ze heeft in haar nieren (nierbekkenontsteking) is resistent voor Clavubactin. De antibiotica die deze bacterie zou kunnen aanpakken, vernielt de nieren (nog verder). De bacterie is dus niet te 'verwijderen'. Verder was haar bloedarmoede toegenomen. Ik had al gezien dat ze bleek zag, vooral rond haar oog, haar ooglid. Helaas houdt dit in dat er geen perspectief is voor Layka...

Morgen, op het eind van de ochtend, komt dierenarts Frits, een bevriende dierenarts van een van de pupeigenaren van het nest van Layka. Hij komt Layka euthanaseren, gewoon thuis, op haar eigen plekje, midden in háár roedel! Morgenmiddag zal ze dan gecremeerd worden... Ze gaat het niet redden, wat een naar gevoel, zo dubbel... Is dit écht de juiste beslissing? Is morgen het juiste moment? Is er wel een juist moment? Soms ligt ze moe, haar hoofd op haar poten, op de grond of in mijn schoot gevlijd. Op die momenten denk ik dat het goed is... Maar dan opeens, ik geef haar, vooral omdat ze er óók nog bij hoort, net als de andere meiden een kauwkluifje. Ik verwacht eigenlijk dat ze er haar neus voor ophaalt, maar nee, ze pakt het aan en legt het tussen haar voorpoten. Wanneer Chaya het wil 'afpakken' snauwt ze Chaya weg en verdedigt haar botje. Een tijdje later staat ze, zij het met wat moeite - ze is verzwakt - opeens weer op en loopt behoorlijk stevig en in behoorlijk tempo naar buiten om haar plas te doen. Haar vacht voelt en ruikt goed, beter dan deze deed...

Dan komt ze bij mij zitten (ik ben op de grond gaan zitten), ze legt haar hoofd op mijn schouder, knuffelt heerlijk! Chaya komt kijken, maar die wordt nog heel alert afgesnauwd, schiet op, míjn vrouwtje, ik knuffel, wat een pit! Ze is sinds woensdag ook bijna 4 kg aangekomen en dat is niet van het infuus volgens Frans, maar waarvan dan wel? Is dit wel het moment? Jeetje, wat kan zo'n vraag een mens verscheuren! Ik wil niet dat ze lijdt, maar ik wil haar ook niet te vroeg opgeven. Ze heeft (nog) geen pijn, maar moet zich wel misselijk en beroerd voelen. Zonder hoop op genezing, wil ik haar dat toch ook niet aandoen, ze is al bijna 11 jaar. Ze is een doorzetster, een vechtster, we hebben alles geprobeerd, maar uiteindelijk verliezen we... Layka verdient een waardig afscheid, verdient het niet om af te takelen, pijn te gaan lijden, de controle over haar lijf te verliezen... Wat als ik niet woensdag bloed was gaan prikken omdat ik me wat zorgen maakte? Vorige week zondag liep ze nog over de hei... Gelukkig maar, ze is haar hele leven al een 'dame met pit' en zo mag ze ook blijven - tot het eind! Maar het gevoel wordt er niet makkelijker door! Die goede momenten maken het alleen maar moeilijker, houden de twijfel in stand. Morgenvroeg...

2006, 2 juli: Layka's infuus... Vanmorgen om 6 uur werd ik wakker. Direct de honden maar even lekker buiten gelaten nu het nog niet zo warm was. Wat dat betreft werkt het weer voor Layka niet mee. Al die warmte maakt het voor haar extra zwaar. Toen ik tegen kwart voor 7 haar infuus weer aan wilde koppelen, viel het me op dat er geen bloed vrij kwam bij het wisselen. Robert (dienstdoend dierenarts) wakker gebeld en op zijn advies toch maar aangesloten. Direct weer afgesloten en opnieuw gebeld. Layka's braunule (= infuusnaald) was met de punt door haar huid gekomen en alle vocht liep er dus gewoon weer uit. Ik moest van Robert zorgen dat ik om kwart voor 11 bij de kliniek met haar was. Direct na het telefoontje met Robert, heb ik Thijs wakker gebeld. Die was zo lief te zorgen dat hij om 9 uur bij mij was. In de kliniek had Robert alles al klaar gezet zodra hij binnen kwam. Hij wilde dat we het infuus direct al lieten lopen, ook onderweg. Ik ben toen met Layka achterin gegaan, zodat ik zowel Layka als het infuus in de gaten kon houden. In overleg met Robert zijn we onderweg ook nog gestopt om 'Dextro-energie' (druivensuiker) te halen... Wie weet, voelt ze zich daarmee toch ook weer iets beter. Volgens Robert kon het in elk geval geen kwaad.

2006, 1 juli: En verder... Afgelopen nacht om 2 uur / half 3 ongeveer heb ik het laatste infuus (van vrijdag) van Layka afgekoppeld. Vanmorgen om 7 uur er weer uit gegaan en haar eerst lekker buiten laten scharrelen. Ze doet dan netjes haar plas en vindt het heerlijk even rond te kijken, buiten te drinken en vervolgens heerlijk op de stenen ergens te gaan liggen. Ook de andere honden mochten naar buiten, waarna ik snel heb gedoucht, ontbeten en dergelijke. Ook heb ik voor Layka wat puppymelk (licht verteerbaar én versterkend) gemaakt. Deze heb ik haar beetje bij beetje in de bek gegeven. In totaal heeft ze daarvan vandaag zo'n 55 ml gehad. Niet veel natuurlijk, maar alle beetjes helpen. Vervolgens heb ik Layka aan een nieuw infuus gelegd. Hierna kwam de schilder. Die heeft vandaag de buitenboel afgemaakt. Alles steekt weer netjes in een nieuw 'verfjasje'... Heel mooi, vind ik zelf!

Omdat ik van 10 tot 11 les moest geven en aansluitend voor Layka naar een apotheek in Amersfoort, heb ik Layka tussendoor weer afgekoppeld van het infuus. Daardoor kan ze ook lekker zelf haar plekje kiezen, al ligt ze mét het infuus ook op een favoriet plekje van haar. Thijs heeft ondertussen de nieuwspagina in tweeën gesplitst. Er is nu een 2006/1 en een 2006/2 omdat de pagina wel erg groot aan het worden was met al die nieuwsberichten. Tussen de middag kwam hij nog even langs in Soest. Even kletsen (ook met de schilder), een boodschapje meebrengen, een knuffel en daarna ging hij alweer op huis aan, met achterlating van een 'kabouterlamp' voor mijn achtertuintje (bij de vijver). Bedankt voor dit leuke en lieve cadeau!

En dan Layka... Thijs vindt dat er maar weinig verandert. Zelf vind ik Layka alerter, haar ogen helderder. Vanmorgen blafte ze zelfs met de andere honden mee. Ook mijn moeder vond vanavond dat ze er een stuk beter uitziet dan afgelopen donderdagavond. Haar vacht glanst meer, haar ogen en houding zijn beter. Ze liep ook vrolijk kwispelend op mijn moeder af. Haar koppie, dat ook ingevallen was, voelt weer voller en als 'vanouds'. Minpunt vandaag, vind ik dat ze niet echt heeft willen eten. Ze komt wel enthousiast aanlopen als ze iets hoort ritselen, pakt ook zelfs lekkers en/of een (zachte) kluif aan (van mijn moeder uiteraard, die verwendde de meiden heerlijk), maar eet dit vervolgens niet. Ze at alleen een klein stukje van een Liga. En natuurlijk de puppymelk die ik haar in de bek heb gedaan. Daar maak ik me dus wel zorgen over. Ik wil tot maandag kijken of ze verder opknapt, kijken ook, of de bloedwaardes aan het verbeteren zijn. Maar dan moet ze toch ook écht gaan aansterken en eten. Sinds het middaguur krijgt Layka ook antibiotica, omdat ze inderdaad een bacteriële infectie heeft. Ze krijgt 2xdd 1½ tablet Clavubactin 250/62,5 Verder krijgt ze Sucralfaat (=Ulcogant) 4xdd ½ tablet van 1 gram. Dit is de fosfaatbinder. Ik hoop maar dat ze nu ook snel gaat eten, want ik vind het érg dubbel om te zien hoe ze zich duidelijk beter voelt, alerter is, er een klein beetje beter uitziet, maar nog niet wil eten, al komt ze er wel op af...

Layka in 'haar' hoekje aan het infuus...

Het loopt tegen enen en ik heb Layka net losgekoppeld van haar laatste infuus voor de zaterdag. Ze heeft nu 7 flessen infuus gehad in 2 dagen. Morgenvroeg zal ik haar weer aankoppelen, maar nu wil ik haar de ruimte geven om zelf te gaan slapen waar ze wil. Daar geniet ze duidelijk van, af en toe even 'los' van het infuus! Ook ikzelf kan daardoor iets rustiger slapen op de bank. Ik geloof dat ik wel aan die rust toe ben inmiddels ;-) Nog even doorgaan met duimen allemaal, dat Layka gaat eten en dat haar waardes verbeteren! Zo te zien voelt ze zich in elk geval iets lekkerder en dat is ook al wat waard.

2006, 30 juni: Een dag in de kliniek met Layka. Vanmorgen vroeg uit de veren. Om 8 uur was ik met Layka in Wageningen, nog voor dokter Frans er was. Frans had alle tijd voor ons ingepland / vrijgemaakt, super van hem! Allereerst liepen we allerlei mogelijkheden en beperkingen door. Frans was net afgelopen woensdagavond naar een avond geweest over behandeling en begeleiding van dieren met chronisch nierfalen. Dokter Tjerk Bosje, van dierenarts specialisten Amsterdam had daar verteld over de laatste ontwikkelingen... Het verhaal van deze specialisten had ik via internet gevonden en was de aanleiding dat ik donderdagavond weer was gaan bellen. Wanneer ik dat wilde, zou Frans het hele traject met ons lopen.

Layka's ochtendurine, die ik had opgevangen, werd onderzocht. Al snel vertelt Frans dat in de urine een lichte hoeveelheid bloed is aangetroffen. Dit zou kunnen duiden op een nierbekkenontsteking. Bij tijdige ontdekking daarvan, is deze te behandelen door langdurig antibiotica te geven. Een bacteriële urinekweek van steriele urine (rechtstreeks uit de blaas) is nodig om dit aan te tonen. Maar eerst maakte Frans een echo van Layka's buik en nieren. Helaas blijken haar nieren al erg klein, wat de kansen niet positief beïnvloed. Wanneer er nog voldoende nefronen (nierblaasjes) zijn, kunnen deze nog uitgroeien tot 'supernefronen', zo legde Frans uit en de functie van de nieren weer (deels) oppakken. Daarvoor moeten er wel nog voldoende onbeschadigde nefronen zijn. Frans denkt dat Layka waarschijnlijk al langere tijd een onopgemerkte nierbekkenontsteking heeft gehad. Bij honden is die moeilijk waar te nemen, ze geven minder klachten aan, of pas in een later (te laat) stadium. Na de echo wordt nog wat bloed afgenomen voor bepaling van aanvullende kalium en fosfaat waardes. (Calcium, Kalium en Fosfaat gehalte zijn hoog.) Hierna gaat Layka aan een infuus van fysiologisch zout oplossing. Ze moet 3 dagen aan het infuus, als het ware gespoeld worden.

Ik heb vrijwel de hele dag bij Layka gezeten. Tussendoor heb ik af en toe een (klein) handje geholpen in de kliniek. Frans belde nog persoonlijk met Tjerk Bosje en op diens aanwijzingen ook nog met een kliniek in Duitsland (Tierklinik Norderstedt), waar professor Nickel bij honden en katten dialyse en niertransplantaties toepast. Zittend bij Layka, die graag haar kop op mijn been legt, krijg ik van Frans de lezing van afgelopen woensdag op papier. Daarin staan onder andere meerdere aanleidingen voor nierfalen. Ook staat erin, dat de reactie van de hond op de eerste 3 dagen van de behandeling bepalend zijn. Wanneer een dier stopt met braken / diarree (Layka had normale ontlasting en braakte niet), weer gaat eten en voldoende urine produceert (Layka plast nog gewoon), dan ga je door met de behandeling. Verder staat er in het artikel - dikgedrukt - "De hoogtes van de bloedwaarden (ureum, kreatinine, fosfaat) zeggen niets over de kansen van het dier. Er zijn honden genezen met een kreatinine van meer dan 1000 umol/l." Hopen dus maar dat Layka weer wil gaan eten! (Duimen allemaal!) Natuurlijk hoop ik ook, misschien tegen beter weten in, dat ze nog gezonde nefronen in haar nieren heeft om te gaan functioneren...

Vanavond tegen 7 uur, kwam ik weer thuis met Layka. Vanmiddag heb ik 'les' gekregen in het aan en afkoppelen van een infuus en in het verwisselen van de flessen fysiologische zoutoplossing. Layka moet, gedurende 3 dagen, 4 flessen per dag via een infuus (intraveneus) krijgen toegediend. De medicatie van gister is voorlopig gestopt. Layka krijgt nu, naast het belangrijke infuus, eerst iets tegen misselijkheid, Primperid 10 mg 2xdd 1 tablet. Bij de dienstdoende apotheek moet ik verder nog Ulcogant gaan halen, een fosfaatbinder. Dit doe ik morgenvroeg... Ook hoor ik morgen tegen het eind van de ochtend of er inderdaad sprake is van een bacteriële infectie van de nieren. Maandag volgt de preciezere uitslag van het lab in Wageningen, vanaf woensdag is pas de uitslag vanuit Utrecht te verwachten (vandaar dat Frans ook in Wageningen een kweek uit heeft gezet). Wanneer er een infectie is, moet ik morgen starten met Clavubactin, die ik voor de zekerheid al heb mee gekregen.

Thijs heeft vandaag de thuisgebleven honden voor zijn rekening genomen. Super! Ook had hij bij mijn thuiskomst een verrassing: een mooie fotosticker van Chaya voor op de auto! Binnenkort zullen we die erop plakken. Thijs haalde snel wat te eten voor ons (maar even makkelijk vandaag ;-)). Layka vond het ondertussen heerlijk even lekker buiten te mogen scharrelen. Na ons eten, heb ik voor Layka wat kipfilet gekookt. Ze heeft met smaak ongeveer honderd gram hiervan opgegeten. Natuurlijk nog veel te weinig, maar ja, haar maag zal wel niet zulke grote hoeveelheden meer kunnen verwerken, dus rustig aan... Inmiddels ligt ze al weer een tijdje aan het infuus, de derde fles van vandaag is inmiddels leeg en de vierde hangt eraan. Nu maar hopen dat ze de komende dagen opknapt, zich fitter voelt en meer gaat eten! Ik houd jullie op de hoogte... Maandagavond moeten we in elk geval terugkomen bij Frans.

2006, 29 juni: Layka... Vanmorgen ben ik in Wageningen medicijnen gaan halen voor Layka. Ze is wat wisselend vandaag, vrolijk en alert als er iemand aan komt, tussendoor ligt ze heerlijk te rusten buiten op de koele stenen of op de plavuizen. Net als de andere honden overigens, alleen zie je dat ze 'vermoeider' is. Maar ja, ze ís ook ouder en ze móet ook wel moe zijn... Wel is ze continu alert, houdt precies in de gaten waar je loopt. Rond het middaguur kon ik haar de eerste medicatie geven en dan verwacht je daar bijna 'wonderen' van... (Prednoral, 5 mg 2xdd3 en Fortekor 20, 1xdd1) Dat was helaas niet zo, het duurde nog tot vanavond een uur of 8, voor ze weer een klein beetje kipfilet wilde eten, kipfilet en penskoekjes. Van mij mocht ze het hele zakje eten, áls ze maar eet, het hele zakje wilde ze niet, maar ze had op deze manier in elk geval weer íets binnen. Vandaag overdag heb ik haar uiteraard heerlijk geknuffeld en rustig zitten kammen, daar geniet zij (als enige ;-)) altijd enorm van. Vanmiddag wilde ze ineens mee naar de brievenbus, een brief posten. Tuurlijk mocht ze mee! Vanavond kwam 'oma Conan' en dan is ze blij en staat ze tussen de andere honden aan het hek te kwispelen. Vanavond leek ze ook weer wat actiever en fitter... Ze lijkt 's avonds sowieso beter dan 's morgens.

Zelf heb ik vandaag op internet lopen zoeken naar informatie over nierfalen bij honden. Die informatie (o.a. van een specialistische dierenkliniek in Amsterdam) maakte, dat ik vanavond toch weer overleg wilde met de dierenkliniek. Ja, dan kan ik drammen hoor! Uiteindelijk heb ik Frans gesproken, hij heeft voor mij overleg gehad met Steven. Ik wil namelijk graag dat de oorzaak wordt uitgezocht en gericht medicatie wordt gegeven (geen lapjes voor het bloeden, dat verdient Layka niet). Frans (en Steven) waren dit met mij eens, of goed uitzoeken en een gerichte behandeling, of niets doen. Bij Layka was woensdag niet verder gezocht / onderzocht, omdat de waardes zo hoog waren. Nu mag ik morgenvroeg om 8 uur in Wageningen zijn en dan zal Frans verder kijken, een echo, eventueel een infuus met vocht (daar schijnen ze ook van op te knappen), kijken naar de hoeveelheid Calcium in het bloed, naar of er een nierbekkenontsteking zou kunnen zijn (dan moet met antibiotica behandeld worden), urinekweek en meer van dat soort dingen... Ze kan dan ook gerichte medicijnen krijgen tegen de misselijkheid, waardoor ze makkelijker weer zal gaan eten. De hoge waardes maken wel dat haar prognose erg slecht blijft. Zelf ben ik wisselend optimistisch, als ik haar wilskracht zie, haar alertheid en kwispelen, maar soms ook weer somber, verdrietig, als ze ligt uit te rusten en niet wil eten... In elk geval helpen de lieve en steunende reacties van iedereen, dank jullie wel! Duim maar flink voor mijn 'meissie'!!!

2006, 29 juni: Layka erg ziek... De afgelopen anderhalf, twee weken zie ik Layka snel 'ouder' worden. Ze eet slecht, en is wat trager. Ze wandelt nog wel mee, kwispelt en komt veel knuffels halen, maar is erg mager doordat ze zo slecht wil eten. Ik heb haar daarom gister meegenomen, toen Chaya haar enting moest krijgen. Ik heb Steven gevraagd om een bloedonderzoek. Steven heeft ook direct een hart / long foto gemaakt om te kijken of er geen sprake was van vormen van kanker. Layka's hart en longen zijn prima en schoon, maar uit het bloedonderzoek bleek, dat ze last heeft van haar nieren. Dit schijnt een ouderdomsverschijnsel te zijn, slijtage... Kan ook erg plotseling en heftig optreden. Dit maakt dan ook, dat ze zich misselijk voelt en traag. Layka had namelijk erg hoge kreatinine en ureum waardes, ruim 7x de normale waarde (1014). Volgens Steven had ze eigenlijk al in coma moeten zijn bij deze waardes. Hij vertelde van een hond met een blaasontsteking met 'maar' 2x de normale waarde, die er slechter aan toe was dan onze Layka...

Tja en wat doe je dan?! Het eerste advies was haar zo snel mogelijk in te laten slapen, omdat haar nieren niet meer naar behoren functioneren. Dat kan namelijk niet meer verbeteren. In Amerika bestaat er ook voor honden nierdialyse, in Europa / Nederland nog niet. Ook een transplantatie wordt hier nog niet toegepast, maar zou ook geen optie zijn bij zo'n 'ouwetje' als Layka. Eerst maar eens de schok verwerken, naar huis, alles op een rijtje zetten en nóg een keer met Steven alles doorspreken: Met de medicatie voelt Layka zich weer beter en zal ze weer opknappen en gaan eten is de verwachting; Layka heeft verder géén pijn (érg belangrijk!!!); Layka wandelt nog gewoon mee, doet netjes haar behoefte buiten, drinkt niet overmatig... Ze kwispelt nog en is alert, zelfs al 'kan' dat officieel niet bij deze waardes. Haar klinisch beeld past niet bij de bloedwaardes, maar ja, moet je haar dan laten inslapen om een hoge bloedwaarde??? Zomaar, zonder iets geprobeerd te hebben, terwijl zij duidelijk wilskracht toont?! Uiteindelijk besluiten we om haar levenswil en levenslust te respecteren en haar medicatie te geven, zolang ze geen pijn krijgt.

Helaas is de verwachting wel, dat ze binnenkort van 'ouderdom' zal sterven. Het klinkt zo definitief, als ik het hier opschrijf... Ook dit hoort bij het leven. Ik denk zelf, dat des te meer we van een leven genieten, des te meer verdriet de dood zal doen. 10 jaar en 8 maanden is Layka nu, al bijna 11 jaar geniet ik volop van haar! Voor een Berner misschien oud, omgerekend in mensenjaren ongeveer 75?! Toch is het nog altijd veel te jong, maar ja, komen dit soort zaken niet altijd veel te vroeg?! Layka is mijn eerste pup, mijn eerste Berner, mijn eerste moederhond, mijn eerste showhond, mijn eerste wedstrijdhond en nu ook mijn eerste 'oma', alles voor het eerst met Layka. Voorlopig heb ik even vrij genomen, pas ik mijn programma zoveel mogelijk aan, wil nog zoveel mogelijk mét haar genieten. Ik hoop dat ze nog even blijft kwispelen en een 'wandelend wonder' blijft! Ik gun dit 'wonder' een wonder! Uiteraard mag iedereen haar positieve gedachten en levenkracht sturen... Ik denk dat ze dát in elk geval verdient!

3 generaties: Abisha (5 jaar), Chaya (3 maanden), Layka (10;8 jaar)

2006, 25 juni: Boska opnieuw reserve kampioen! Vanmorgen gaan we op pad met Boska en Chaya in de bus. Doel is de FlevoDogShow in Almere, een CAC buitenshow. Ik heb Boska ingeschreven in de open klas teven. Chaya is ingeschreven als bezoekhond, omdat ze nog te jong is om deel te nemen. Wel kan ze zo mooi van alles mee krijgen aan andere honden, mensen, geluiden en meer! Het is nog een hele sjouw van de parkeerplek naar het showterrein. De zon schijnt (warm!), maar er is ook 'noodweer' voorspeld... We zijn op van alles voorbereid. Voor de honden de bench mee, een parasol én een paraplu en uiteraard wat stoelen om in te zitten. De ringen zijn klein, je kunt amper 3 passen rechtuit lopen, of je bent al weer bij het eind. Maar goed, we zijn deze keer wél als eerste ras aan de beurt!

Op het showterrein ontmoeten we Jeroen, zijn vader en zijn nichtje Ella. Jeroen heeft Seppe bij zich, evenals Drago en Driga. Uiteraard wordt Chaya uitgebreid bewonderd én met haar pappa Seppe op de foto gezet! Jeroen is met zijn reuen eerst aan de beurt: Drago wordt 1 uitmuntend in de jonge hondenklas en krijgt uiteindelijk het reserve CAC (achter de open klas reu). Seppe wordt 1 uitmuntend in de kampioensklas. Na de reuen (9 stuks), zijn de teven (10 stuks) aan de beurt. Meneer Kessel keurt lekker vlot. De babyklas teven is eerst en om ongeveer 11 uur ben ik met Boska aan de beurt. We staan met 4 teven in de ring, waarvan er 2 zijn waar Boska tot dan toe steeds van heeft verloren. Ik heb dus niet al te hoge verwachtingen. Boska doet het netjes, maar ze is loops (tegendraads, of nee 'eigendraads', is het niet, zussie ;-)) en uit vacht... Toch worden we, tot mijn grote verrassing, 1 uitmuntend in de open klas!!! Boska wint van de teven die in Leiden nog 1ste en 2de werden... Ze heeft wederom een mooi keurverslag (klik hier).

Hierna is de jeugdklas en de jonge hondenklas teven nog aan de beurt, met in de laatste klas Jeroen met zijn schitterende teef Driga. Als we moeten lopen voor beste teef, wint Jeroen met Driga. Gefeliciteerd Jeroen! Zij loopt ook écht geweldig mooi! Verder lijkt ze in type wel op Boska, al moet ze uiteraard nog wat uitzwaren. Boska wordt vervolgens gekozen tot reserve kampioen en krijgt het reserve CAC. Ze heeft nu in totaal 3 Nederlandse kampioenspunten. Nog 1 punt (1x beste teef worden) en dan mag ze zich Nederlands Kampioen noemen. Ze heeft daarnaast 2½ internationale kampioenspunten. Mocht ze Nederlands kampioen worden, dan ga ik haar ook een paar keer uitbrengen in het buitenland, zodat ze internationaal kampioen kan worden. (Maar voorlopig zijn dat toekomst dromen ;-))

Zo vader...	Zo dochter!!!

2006, 24 juni: Ringsteken: Tussen het werken, les geven voor de hondenschool, boodschappen doen en koffie drinken met de schilder door (de buitenboel wordt weer geverfd), is vrouwtje druk met socialiseren (en habitueren) van Chaya. Jaarlijks is er in juni ringsteken in Ermelo. Baasje leek dit een goed moment om met Chaya op pad te gaan. Na een eerste kennismaking met de paarden (best groot voor zo'n kleine krummel ;-)) liep Chaya stoer rond en werd ondertussen door flink veel mensen aangehaald. Hierna volgde opnieuw een restauranttraining bij de Griek ;-) Uiteindelijk mochten alle meiden nog mee wandelen op de hei, waar vrouwtje ze allemaal een borstelbeurt gaf... Onderstaand een foto van het ringsteken...

2006, 22 juni: Veel gebeurd... Jullie moeten maar even naar beneden scrollen en verder lezen, want vrouwtje is erg druk geweest, vooral met haar werk, maar... Chaya is ook in de trein geweest... Blacky is ingeslapen, dat hebben we apart hieronder gezet. Verder heeft baasje dinsdagmiddag de stoep schoon gespoten en nog wat klusjes voor ons en vrouwtje gedaan. Hieronder baasje aan het werk. Dinsdagavond (laat!) was Abisha nogal kattig naar Boska, die dicht bij een etensbak kwam snuffelen... Boska moest het met twee gaten in haar oor bekopen. Woensdagmorgen is vrouwtje daarom met Boska bij dokter Steven geweest. Boska kreeg een antibioticaprik en -kuur van 10 dagen en komende week beslissen ze samen of er nog in haar oor moet worden gesneden. (Jakkie, we hopen van niet...) Vanaf de dierenarts gingen we snel verder naar het werk van vrouwtje. Daar mochten we vandaag weer lekker een paar keer met bewoners mee wandelen in het 'bosje' bij het werk...

2006, 19 juni: Blacky ingeslapen... Hoewel afgelopen maandag bij de controle door dokter Frans alles nog helemaal prima leek met Blacky, viel het ons vrouwtje op, dat Black zich steeds meer ging poetsen aan zijn koppie. De wond van het oog genas wel heel netjes, maar ze voelde harde plekken erachter en eronder. Black zat ook wat minder stevig, werd zelfs omgelopen door Pluk zondagavond. Vrouwtje besloot maar eens te bellen met dokter Steven. Ze mocht maandagavond na het werk met Blacky komen in Wageningen. Dokter Frans keek eens goed naar Blacky. Vrouwtje bleek helaas goed gevoeld te hebben, dat hij onder en achter zijn oog, in de kaak, twee abcessen had zitten, waar die nou zo snel vandaan kwamen??? Ze zaten dusdanig, dat ze niet geopereerd / weggehaald konden worden. Volgens dokter Frans zou het ook eindeloos dokteren gaan worden. Blacky kon door de abcessen al minder goed zijn bekkie open doen... Vrouwtje heeft besloten dat hij geen pijn hoeft te lijden en dat hij rustig in mocht slapen... Afgelopen week dachten we, dat Blacky nog jaren bij ons zou blijven en werd hij al liefkozend Blacky 'one-eye' the Rabbit genoemd door vrouwtje... Vanavond is hij in handen van vrouwtje ingeslapen. Hij was altijd de rustigste, liefste, maar ook meest ondernemende van de konijnen. Hij ging graag op verkenning in de tuin, wanneer vrouwtje het hok verschoonde... Wij mochten ook altijd rustig met onze neuzen komen snuffelen bij Blacky, vond hij prima, ook andere pups hielp hij zo aan konijnen wennen. Blacky is 5 jaar geworden.

2006, 16 juni: Trein! Vanavond ging Chaya voor het eerst mee met de trein. Voor deze gelegenheid ging baasje Thijs mee met de puppyles van de hondenschool. Hij nam Chaya onder zijn hoede, terwijl vrouwtje les gaf. Ook Chica en Cimba en nog 4 andere pups gingen mee met de trein. Heel gezellig! Al is dat lawaai als de trein komt aanrijden en stoppen best spannend hoor ;-)

Gezellig met zijn allen ...	- ook met baasje - in de trein!

2006, 16 juni: Chloë jarig! Onze tweede 'veteraan'! Vandaag is het precies 8 jaar geleden dat onze Chloë op de wereld kwam! HOERA!!! Moeder Celin kreeg op 16 juni 1998 13 pups, 4 teefjes en 9 reutjes. Helaas overleefden 1 reutje en 1 teefje de bevalling niet. De rest kwam met een keizersnede. Moeder Celin hebben we afgelopen maart nog opgezocht in Oostenrijk, waar ze momenteel woont. Ze is afgelopen april in alle gezondheid 10 jaar geworden. Twee van de 8 broers van Chloë zijn helaas overleden. De andere 6 broers en 2 zussen van Chloë leven nog en vieren vandaag - mét Chloë - hun 8ste verjaardag! Uiteraard hopen we dat Chloë, net als haar moeder, nog een heel aantal jaartjes in ons midden blijft. En ach, het spreekwoord is 'krakende wagens, lopen het langst'... Welnu, dan móet dat met Chloë wel goed komen, gezien ze onze grootste brokkenpiloot is ;-)

Chloë als pup van 8 weken, tussen Gaby en Layka...	... en als volwassen 'dame', inmiddels dus 8 jaar oud!

2006, 11 juni: Chaya's eerste beker! Vanmiddag ging ik met baasje en vrouwtje in de auto. Ook oma Layka en nicht Boska mochten mee. Vrouwtje reed ons naar hetzelfde terrein met luchtjes, waar ik donderdag ook al geweest was bij juf Joke, in Hilversum. We hadden ook de puppybench op wieltjes mee. Eerst moest ik daar in, maar later ging Boska er in. Vrouwtje ging met Boska het veld op en ook Layka ging mee, maar die deed niet mee voor het ras, ze moest apart bij de veteranen terugkomen ofzo... Boska moest nog wel een keer tegen een Berner kerel lopen vertelde ze en dat heeft ze gewonnen (BOB). Na Boska werd Layka gekeurd in de ring. Ik ben best trots op mijn oma hoor, zelfs al loopt ze niet meer helemaal soepel van voren... Ik moet nog maar zien dat ik zo oud word als zij is! Layka was vandaag de oudste hond die gekeurd werd. Alleen bij de veteranenparade was er nog een iets oudere Labrador van 11 jaar. Vrouwtje bracht Boska en Layka terug en toen was ik aan de beurt.

Ik vond het best leuk en deed goed mijn best voor de koekjes die vrouwtje voor mijn neus hield. Ik liep ook heel parmantig, zeiden ze. De mensen aan de kant vonden mij geweldig! Een tijdje later moest ik met vrouwtje terugkomen op een ander stuk (ring) van het veld... Daar liepen in totaal 9 baby's. Allemaal honden van andere rassen ook. Ik was de jongste! De meeste baby's waren al wel 4 of 5 maanden oud en soms zelfs bijna 6 maanden. Mijn keurmeester, meneer Kessel, was een beetje teleurgesteld dat ik nu niet meer mee wilde lopen met het vrouwtje... (Hij zei tegen vrouwtje dat hij mij in de ring veel mooier had zien lopen.) Ja, wat wil je, nu liep ik niet alleen met vrouwtje door de ring, maar waren er heel veel hondjes. Dan ga ik toch niet achter vrouwtje aan lopen?! Dan wil ik naar die hondjes! ;-) De keurmeesters gingen nu met zijn 3-en bepalen welke prijs wij kregen. Ik kreeg toch nog van álle baby's (9 rassen) de 5de prijs én mijn eerste bekertje! Goed toch, of niet dan?! Alle keurverslagen staan op onze eigen pagina's (onderaan en dan bij 'resultaten', dus bij Layka, Boska én bij mij, Chaya.) Hieronder foto's door baasje gemaakt... Vanaf 1 juli zal het 'nieuws' opgesplitst worden, anders wordt de pagina wel érg groot, met al die berichten over Chaya!

Vrouwtje gaat eerst met Boska...	Daarna is Layka aan de beurt.		Ik ben reuze trots op mijn oma...
Vrouwtje vindt mij een portret!		Ach, ik denk dat ik dat ook wel ben ;-)
Met alle pups in de ring heb ik minder aandacht...		... Ik win de 5de plaats!
Dan is Layka bij de veteranen, maar ze wint niet		Ook Boska wint vandaag verder geen prijzen meer.

2006, 10 juni: Chaya op de hei en bij de Griek! Vanmiddag werd ik door het vrouwtje opnieuw in mijn bench in de auto getild. Gelukkig zaten nu de andere honden ook al in de bus, anders had ik weer met het vrouwtje samen moeten zingen ;-) Nu ging ik gewoon lekker liggen. We reden naar Ermelo, waar het baasje woont... Het vrouwtje stopte even om het baasje in te laten stappen en daarna reed ze nog een heel klein stukje. De andere honden mochten eerst uit de bus. Daarna kwam het vrouwtje achterom en deed ze mijn deur en de bench open. Ik kreeg mijn halsband en riem om en het vrouwtje tilde mij uit de auto. Ik keek eens om mij heen, hé, hier was ik nog niet geweest. Joepie, wat leuk! Er was gras en hei en later ook nog konijntjes... Het baasje wilde mij geloof ik in zo'n 'fotokastje' stoppen, zodat jullie me nu kunnen zien, maar ja... Dat was dus best lastig, want ik moest steeds mijn grote familie opzij sturen, die wilden er ook op ;-) Het vrouwtje zegt dat het toch wel gelukt is een paar foto's van mij te maken:

Whoepie!!!	Baasje zegt, dat ik oefen voor 'konijn'? ;-)
Oma Layka ging haar eigen gangetje...	... wel kijk ik af en toe waar ze blijft.
Ja, ik houd alles goed in de gaten!	Hallo wereld, ik ben Chaya!
Daar moet ik even over 'krabbelen' hoor!	... nou, ik ga maar weer eens! Tot ziens!

Na mijn ontdekkingsreis over de hei, tilde vrouwtje mij weer in de bench. Ik ging uiteraard eerst water drinken, want van wandelen en ontdekken krijg je dorst. Het vrouwtje reed nu naar het huis van baasje. Daar mocht ik voor het eerst ook achter het huis. Ik was erg lief en ging al snel lekker liggen slapen onder de tuinbank!

Vanavond gingen we weer in de auto. Vrouwtje reed opnieuw niet zo lang. Ze parkeerde in de schaduw bij één of ander stukje 'buitenland' (Thourio) in Ermelo... De andere honden bleven in de auto, maar ik mocht mee. Er waren allemaal mensen. Ook een paar hele vreemde wezens ;-) Die spraken één of andere 'gekke' taal... Ze waren duidelijk geen honden gewend, vonden mij al héél groot, nou, die hebben duidelijk nog nooit in de spiegel gekeken! Baasje vertelde mij, dat deze 'wezens' nou Grieken zijn... Ik mocht in elk geval mee naar binnen. Er stonden veel tafels en stoelen en er waren allerlei mensen, niet alleen die 'rare Griekse wezens'. Vrouwtje had het over restaurant training ofzo?! Ik wilde eerste even met vrouwtje spelen, maar al snel ging ik lief liggen en uiteindelijk viel ik zelfs in een diepe slaap. Ik geloof dat baasje en vrouwtje ondertussen hun brokjes aan het eten waren ;-) O ja, tussendoor heb ik nog wel met vrouwtje buiten netjes 2x een plasje gedaan en 1x een poepje. Vrouwtje gaf mij toen een lekker brokje en zei, dat ze trots op mij was... Het baasje is denk ik ook trots op mij! Die maakte foto's en lag zelfs op zijn buik onder de tafel, gezellig bij mij een foto te maken...

Vrouwtje neemt mij mee een ruimte in...	... met allemaal tafeltjes en mensen.
Deze 'gekke Griek' is baasje zijn 'pleegpappa'!	Ik word wel moe van al die 'gekke wezens' ;-)

2006, 8 juni: Chaya's eerste puppyles! Vanavond zette het vrouwtje mij in de bench in de auto. Ik dacht dat de andere honden ook wel zouden instappen, net als anders, maar dat gebeurde niet. Het vrouwtje ging zomaar met mij alleen rijden. Daar was ik het niet zo mee eens en dat heb ik het vrouwtje ook laten horen. Het vrouwtje ging toen zingen, dat vond ik wel grappig, dus toen werd ik stil... Alleen als het vrouwtje ophield met zingen, tja, dan vertelde ik haar natuurlijk wel dat ik ook nog achterin zat ;-) We reden ongeveer 20 minuutjes, daarna stopten we en kwam het vrouwtje mij mijn halsband en riem om doen. Ze liep met mij op de arm naar een plek waar veel leuke luchtjes en geurtjes én een heleboel honden met hun mensen waren, YES!!! Ik wilde natuurlijk op de grond en kennis maken met al die maatjes! Gelukkig zette het vrouwtje mij binnen in een gebouw neer - ik zat net rustig op haar arm - en ik mocht op onderzoek. Leuk joh!

Er waren allerlei soorten hondjes. Ik bleek de jongste van het stel te zijn. O ja, er was ook een dame, Joke heet ze, en die vertelde van alles. Ik had daar niet zoveel geduld voor en af en toe ging ik piepen en aan de lijn trekken... ja, als je ook zóveel maatjes in de buurt hebt, dan ga je toch niet op je gat zitten wachten?! Ik wilde lekker bezig! Gelukkig snapte het vrouwtje mij. Ze ging lekker op haar kont bij mij in het gras zitten. Ze pakte een sok en speelde daarmee met mij. Ook hield ze soms een brokje boven mijn neus. Als ik daar naar ging kijken en mijn kopje iets naar achter ging, zodat mijn kontje op de grond belandde, dan kreeg ik dat brokje, hmmm, lekker! Tussendoor zei ze af en toe gewoon mijn naam en dan kreeg ik ook 'zomaar' direct zo'n brokje. Leuk hoor! Als ze me roept, ga ik snel naar haar toe om lekkers te halen. Daarna ga ik dan wel weer met die andere hondjes spelen! Na een tijdje gingen alle honden met hun mensen weer naar binnen. Vrouwtje ging ook met mij mee naar binnen. Daar dronken de mensen nog van dat zwarte spul... Enne... vrouwtje stond nog een tijdje gezellig met die dame, juf Joke, te kletsen. Juf Joke deed ook nog iets met mij voor, ha ha, maar eh... dat deed ik dus maar één keer, dat was wel genoeg voor vandaag ;-)

2006, 8 juni: Met de pups gaat het goed! Ons vrouwtje wilde even afwachten, van íeder nieuw baasje horen hoe het gaat met de pups, voor ze nieuws wilde melden. Het nieuws: met álle pups gaat het goed! Een enkeling raakt 's nachts nog wat in paniek, als ze helemaal alleen wakker wordt in een bench... Dan willen ze nog wel een keertje door de stress aan de diarree gaan. Overdag hebben ze wel normale ontlasting. Dit zijn Chica en Catootje, de wat 'gevoeliger' hondjes. Ze zijn niet bang voor de bench, daar zijn ze natuurlijk al aan gewend, en gaan er ook rustig in slapen, maar raken wat in paniek als ze 's nachts alleen wakker worden. Oplossing voor deze pups, is dat de baasjes toch nog een paar nachtjes wat dichter bij (naast!) de bench gaan slapen en dan elke nacht wat verder weg, óf dat ze de bench naast het bed zetten en vervolgens elke nacht een stukje verder van het bed. Belangrijk is ook, dat de baasjes wél de laatste maaltijd later op de avond blijven geven, of anders een korstje brood of hondenkoekje voor het slapen gaan, omdat de pups anders last krijgen van maagzuur tijdens de nacht en zich daardoor minder prettig voelen en juist weer in de stress (en aan de diarree) raken.

Het bovenstaande zijn vooral ook de tips van dokter Steven Schukking, waar we vandaag zijn geweest voor de tweede enting (én de kennelhoest enting). Catootje was samen met ons bij dokter Steven. Met beide dames, zowel Chaya áls Cato gaat het goed! Cato houdt érg van knuffelen en is dan ook graag geziene gast op het werk van haar baasje en bazinnetje. Chaya trekt trouwens ook érg veel belangstelling op het werk van ons vrouwtje hoor! Alle bewoners én collega's vinden haar geweldig en willen wel met haar knuffelen ;-)

Tja, dan hebben we Cimba, die is als altijd ondernemend. Ze brengt de kinderen naar school met haar vrouwtje, daagt uit, is onverschrokken en onverstoorbaar, maar respecteert wel haar bazinnetje. Ach, dat bazinnetje was dan ook goed op Cimba's ondeugd voorbereid door Judith ;-) Ook met de heren gaat het goed. Jerzy moest even ervaren dat zijn huisgenoot en Berner Danko niet zo houdt van al te druk gedoe ;-) Dat was hij natuurlijk ook al van oma Layka en tante Chloë gewend. Inmiddels respecteert Jerzy Danko en gaat het steeds beter samen. Danko zal nog wel even tijd nodig hebben, voor hij dit kleine kereltje helemaal in zijn hart sluit, maar dat is prima. Met de Noorse Boskatten is Jerzy al wel vanaf dag één vriendjes, dus gezelschap en vriendjes heeft hij toch wel. Ook hij is inmiddels, net als de dames, naar zijn eerste puppyles geweest. Chailo is als laatste verhuisd. Hij was natuurlijk het drukste baasje en moet nog wel wennen aan het alleen zijn, maar ook hij doet het fantastisch! Hij houdt netjes zijn bench schoon en al is hij het er vaak eerst niet mee eens als hij er in moet (net als hier overigens), hij begint al wél te snappen (zucht ;-)) dat hij dat niet zal winnen en dat hij, net als in huize Laykaby, af en toe in de bench moet om tot rust te komen en te slapen.

2006, 4 juni: Filmpje laatste week! Baasje Thijs heeft inmiddels ook het filmpje van de laatste week bewerkt. Het is op de site gezet bij 'nest C' week 8! Dus snel even kijken allemaal ;-)

2006, 3 juni: Pups vliegen uit! Vanaf vandaag gaan de pups naar hun adoptiegezinnen! Vanmorgen al, vloog Cimba uit! Ankie, Bart, Lieke en Anna gaan volop van haar genieten. Heel veel plezier met deze ondernemende en actieve, maar ook superlieve Berner'bengel' ;-) Vanmiddag mag Chica naar Annelies. Morgen gaat Jerzy naar zijn nieuwe huis, overmorgen Cato en dinsdag verhuist Chailo. Het zal stil worden in huize Laykaby... Een stilte die in het begin 'raar' zal zijn, maar ook wel een stilte om weer even van te genieten ;-) Weer aandacht voor baasje Thijs, voor de andere Laykaby dames én natuurlijk eindelijk tijd om volop met de opvoeding van mijn eigen Chaya verder te gaan en van deze kleine dame te gaan genieten! Als fokster ben ik, Judith, in elk geval supertrots op dit nest van Abisha en Seppe! Het zijn stuk voor stuk prachtige, sociale, lieve en hopelijk ook super gezonde Berners! De nieuwe eigenaren wens ik heel veel geluk en plezier met hun nieuwe huisgenoot! We houden contact!

Nest C 'of Laykaby': Chailo, Connelly Jerzy, Cimba, Cato, Chica en Chaya.

2006, 2 juni: Pups gezond! Eindelijk kwam vanmiddag het verlossende bericht. Alle pups hebben normale galzuur waardes en zijn gezond! Ze zullen dus gewoon uit gaan vliegen naar hun nieuwe eigenaren :-) Vandaag vermaakten ze zich eerst nog heerlijk in de tuin, samen met Abisha, Boska en Layka. Chloë bleef wat meer op de achtergrond, onder haar wasmachine liggen ;-) Ook maakten baasje en vrouwtje vanmiddag al weer de laatste statieportretten. Deze zullen later dit weekend op de site geplaatst worden, net als het filmpje dat baasje Thijs vanmiddag buiten van de pups heeft gemaakt. Ze hadden wel niet de gebruikelijke 'gekke' 5 minuten, die vrouwtje laatst gefilmd had, maar het blijft geweldig om naar ze te kijken. Het is fijn dat ze allemaal zulke lieve en toegewijde baasjes gaan krijgen!

2006, 1 juni: Meer onderzoeken! Vanmorgen waren de pups helemaal nuchter! Toch waren ook nu de waardes tussen de 56 en 82, waarbij Chaya de hoogste waarde van 82 had. Het leek wel of elke volgende pup die geprikt werd een hogere waarde had en Chaya kwam als laatste aan de beurt. Steven had het gevoel dat de pups gewoon helemaal gezond zijn. Hij heeft daarom gebeld met de Universiteitskliniek van Utrecht, met Harry van Engelen. Die is onderzoeker en werkt samen met professor Rothuizen aan het levershunt onderzoek.

De onderzoekers en dierenartsen die aangewezen zijn om het onderzoek naar shunt bij Berners te doen, komen er steeds vaker achter, dat Bernerpups hogere waardes hebben, dan volwassen Berners. Een pup met een shunt heeft waardes van de ammoniak van (ver) boven de honderd. In Nederland gebruikten ze tot nu toe (experimenteel) de grenswaarde van 50. Zat een pup hierboven, dan volgde een ingrijpend vervolgonderzoek, een zogenaamde ammoniak tolerantietest. Daarbij wordt bloed afgenomen, vervolgens ammoniak anaal ingebracht, na 20 minuten opnieuw bloed afgenomen en getest en 20 minuten later nogmaals bloed afgenomen en getest. De waardes moeten dan eerst oplopen en daarna weer afnemen. In België wordt de grenswaarde van 75 of zelfs 100 aangehouden om vervolgonderzoek te doen.

In overleg met Harry van Engelen is extra bloed bij de pups afgenomen. Daar waren de pups het niet allemaal mee eens ;-) Maar goed, van dat extra bloed kan de concentratie galzuren in het laboratorium bepaald gaan worden. Ook wordt er bloed / DNA opgeslagen in de bloedbank, voor verder gezondheid onderzoek bij de Berner. Judith heeft dit bloed persoonlijk vanmiddag bij Harry van Engelen gebracht en mét hem in het laboratorium afgegeven. Vrijdagmorgen worden deze waardes bepaald. Wanneer deze normaal zijn, zijn de pups vrij van levershunt. Zijn deze waardes afwijkend, dan moet alsnog het ingrijpender ammoniak tolerantieonderzoek uitgevoerd gaan worden. (In dat geval blijven de pups langer in huize Laykaby).

Voor de toekomst van de Berner zou het fijn zijn, wanneer meer fokkers bij hun Bernerpups de ammoniakwaarde en galzuurconcentratie zouden laten bepalen. Daardoor krijg je meer gegevens en kunnen de testen en testwaardes betrouwbaarder worden vastgesteld. Helaas zijn er nog niet veel fokkers die dit relatief kleine bedrag per pup er voor over hebben om hun bijdrage te leveren aan ons mooie ras... :-(

2006, 30 mei: Konijn Blacky 'éénoog'... Blacky, ons zwarte Hollandertje (konijn) van 5 jaar, had sinds kort last van zijn rechteroog. Het was rood en de laatste twee dagen kwam er ook wat pus uit. Omdat we vanmorgen toch met de pups naar de dierenarts gingen, meteen Blacky maar meegenomen in de auto. Judith vreesde al het ergste. Maar... Blacky kon geholpen worden. Hij moest daarvoor wel geopereerd worden. Dit wilde dokter Frans tussen de middag direct wel doen, geweldig! Blacky raakte wel zijn oog kwijt, maar verder is hij nog goed gezond en kan weer jaren mee volgens de dierenartsen. Judith heeft nu wel besloten Blacky en Pluk (kruincavia van 3 jaar) samen in een kleiner hok te zetten. Ze zaten namelijk nog in het hok waar ze ooit met 3 konijnen en 5 cavia's samen in leefden. Dit is een 'superhok' van 1,20 bij 2,40 meter, dat te verdelen is in 3 aparte hokken, of - zoals de laatste tijd - als één groot hok kan worden gebruikt. (Mocht iemand geïnteresseerd zijn, geef dan even een seintje, het is vanaf volgende week vrijdag 9 juni gratis af te halen. Je hebt dan wel een aanhanger en een paar sterke mensen nodig ;-)) Blacky krijgt de komende week 2x daags antibiotica in zijn bekje en maandag 12 juni moeten we terug om de hechtingen te laten verwijderen en alles te laten controleren. Volgens dokter Frans krijgt Blacky nog een mooi 'ooglapje' ;-) Het ziet er nu namelijk nog wat raar, kaal uit, omdat de vacht rondom de wond is weggeschoren...

Blacky na de operatie, hier nog in de bench...	... en hier met Pluk in zijn voorlopige hok! (Ook altijd nog een hok van 1,20 x 0,60 meter)

2006, 30 mei: Dom! Ons vrouwtje is vandaag dom geweest. Is ze natuurlijk wel eens vaker ;-) Maar eh... nu was het écht niet handig! Heeft ze gisteravond netjes voor half 10 de bak met voer bij de pups weg gehaald. Ze moesten namelijk 12 uur nuchter zijn voor het levershunt onderzoek. Vanmorgen stond het vrouwtje vroeg op, om de pups rustig nog te kunnen schoon maken en dergelijke. Nou is ze nooit een ochtendmens... Maar goed, nu heeft ze vanmorgen de pups - op de automatische piloot, zegt ze zelf - achter Abisha aan naar buiten laten lopen, zodat de puppyhoek schoon gemaakt kon worden. Tja en dát was dus dom!!! Gaan de pups dus gewoon bij Abisha drinken! Niks niet nuchter meer! Ze zijn nog wel naar Wageningen geweest, baasje en vrouwtje, maar de waardes waren zo onbetrouwbaar, dat dierenarts Steven na twee hondjes al zei er maar mee op te houden... Vrouwtje zal komende donderdagochtend een nieuwe poging doen. Enne... dan mag Abisha dus níet bij de pups!

2006, 29 mei: Genieten van zon en pups... Hoewel de voorspelling anders was, scheen vandaag in Soest nog heerlijk het zonnetje. De hele ochtend en middag hebben de pups en andere honden dan ook heerlijk buiten kunnen genieten. De pups mochten ruime tijd buiten de ren en genoten van de vrijheid en het spel met de oudere honden. Ook leerden ze respect voor Layka en Chloë, de oudere dames. Die corrigeerden de pups - toch nog voorzichtig - wanneer deze te druk en te dichtbij kwamen. Het vrouwtje genoot van het hele schouwspel en maakte filmopnames en foto's. Meegenieten van de beelden kan bij 'nest C' week 8!

2006, 28 mei: Dagje dierenpark! Vandaag zijn we met alle pups en hun toekomstige gezinnen gezellig een dag naar dierenpark Amersfoort geweest. Gewoon gezellig, maar vooral ook ideaal voor de pups om veel indrukken op te doen, veel zien, ruiken, horen... Kortom socialiseren met dieren, mensen, geluiden, van alles. We hadden gelukkig schitterend weer! Om 11 uur verzamelden we bij de ingang van het park en tot een uur of 4 vanmiddag hebben we ons vermaakt. De pups mochten wisselend stukjes lopen, werden gedragen in een 'buikzak', of gingen in de bench. Uiteraard hielden ook de mensen tussendoor pauze, om even op adem te komen en iets lekkers te nuttigen. Met de 6 pups waren we de rijdende / lopende attractie van het park ;-) Het was leuk te zien hoe ieder gezin al heerlijk met zijn of haar eigen Bernertje op stap was! Enne... ook ik heb genoten met mijn Chaya! Uit de vele indrukken en foto's heb ik een selectie gemaakt. Dit zijn er nog altijd zoveel, dat ik ze in een slideshow heb gezet. Deze kun je bekijken door op onderstaande foto te klikken...

2006, 27 mei: Katten én pups in kamer! Vandaag is al weer de eerste dag van de laatste week dat alle pups in huize Laykaby wonen. Vanaf volgend weekend gaan ze om beurten bij hun nieuwe gezinnen wonen. Vanavond mochten de katten, voor het eerst in lange tijd, weer in de kamer. Dat vonden ze uiteraard heerlijk! Weer op de stoelen en tafels... ;-) Ze gingen wel even kijken bij de pups, maar besteedden daar verder weinig aandacht aan. De pups mochten daarom los in de kamer. Die gingen alleen niet naar de katten, maar naar mamma Abisha! Abisha en Boska wilden wel spelen... Dat gaat alleen lastig met 6 pups die naar je tepels blijven springen. Al gingen een paar pups op onderzoek uit. Omdat Bibi en Ginger een hoger heenkomen zochten en Ruby er voor koos in de gang te blijven, heeft Judith later Ginger bij de pups in hun hoek gezet. Zo konden de pups toch een beetje kennis maken met het fenomeen 'poes'. Op de pagina van 'nest C' bij week 8 zijn foto's hiervan toegevoegd.

2006, 26 mei: Foto's & filmpje! Vandaag zijn de wekelijkse statiefoto's weer gemaakt. Vrouwtje heeft verder de foto's van gister uitgezocht, bewerkt en op de site gezet. Onderwijl paste baasje Thijs de welkomstfoto weer aan en maakte hij het wekelijkse filmpje. Daarvoor werd uiteraard materiaal gebruikt van ons uitstapje naar de duinen gister. Alles is te zien op de pagina van 'nest C' bij week 7. We gaan morgen de laatste week alweer in...

2006, 25 mei: Soesterduinen! Vanmiddag zijn de pups voor het eerst mee geweest naar de Soesterduinen. Bijna alle toekomstige baasjes waren er ook, om de pups alvast te wennen aan de riempjes, hun naam, andere honden, bos, duinen, zand en afsluitend ook het tunneltje. Hoewel we een spat regen kregen, was het weer ons redelijk gunstig gezind. De pups keken hun ogen uit en de baasjes / vrouwtjes leken ook te genieten van de interactie met hun toekomstige huisgenoot! Foto's volgen zo spoedig mogelijk bij 'nest C' week 7.

2006, 23 mei: Pups gechipt èn gekozen! Vanmorgen zijn alle pups gechipt door de heer en mevrouw Miltenburg van de Raad van Beheer. Dit zeer ervaren echtpaar is érg te spreken over zowel de volwassen honden, die erg sociaal zijn, als de pups. Ze vinden de pups mooi gebouwd, lief en sociaal en erg mooi getekend. Alle pups laten het chippen ook, zonder piepen, heel lief toe. Verder is inmiddels ook bekend welke baasjes de pups gaan krijgen:

Reu blauw heet nu Lord CHAILO of Laykaby, heeft NHSB nummer 260 39 68 en gaat wonen in Hoofddorp.
Reu groen heet Lord Connelly JERZY of Laykaby, heeft NHSB nummer 260 39 69 en gaat wonen in Vollenhove.
Teefje roze heet vanaf nu Lady CIMBA of Laykaby, heeft NHSB nummer 260 39 70 en verhuist binnen Soest.
Teefje rood heet Lady CATO of Laykaby, heeft NHSB nummer 260 39 71 en verhuist naar Veenendaal.
Teefje geel heet nu Lady CHICA of Laykaby, heeft NHSB nummer 260 39 72 en verhuist ook binnen Soest.
Teefje oranje blijft bij ons in de kennel. Ze heet Lady CHAYA of Laykaby en heeft NHSB nummer 260 39 73.

2006, 22 mei: Dierenarts, theorie én Chaya gekozen! Vanmiddag ging Judith met de bus vol dieren op weg naar Wageningen. Daar kregen eerst de katten hun jaarlijkse inspectie en enting. Hierna rijdt Judith de bus achterom. De volwassen honden zijn nu aan de beurt. Boska, Layka en Chloë krijgen hun entingen, inclusief de Rabiës enting. Layka is nog prima gezond, heeft een goed hart en longen. Ook haar rug is weer stevig. Wel zal er nog wat litteken weefsel zitten van de hernia van voorjaar 2005. Dit litteken weefsel zorgt er waarschijnlijk voor dat ze, als ze verkeerd heeft gelegen, soms even wat uitvalsverschijnselen heeft. Als ze vervolgens weer op gang is, gaat het prima! Chloë haar knie zit nog super stevig vast. Steven herhaalt nog een keer dat hij blij is dat ik haar vorig jaar aan haar knieband heb laten opereren. Ze mag niet meer té lang wandelen, maar het is goed beide oudere dames wel in beweging te houden. Boska is kerngezond en springt uit zichzelf als eerste op de onderzoekstafel (die best hoog staat). Abisha wordt ook even nagekeken door Steven. Hij vindt haar er al weer verbazingwekkend goed uitzien. Ze is in een geweldige conditie.

Nu haalt Judith met assistente Renate de pups uit de bus. Al snel lopen ze door de hele onderzoekskamer, plassen eerst alles flink onder en ook worden er een paar poepjes neergelegd. Steven controleert alle pups, niet alleen hart, longen, vacht, maar ook de heupen. Alles ziet er kerngezond uit en steekt goed in elkaar! Ze krijgen allemaal een enting die ze zonder piepen ondergaan. (Foto's zijn toegevoegd bij 'nest C' week 7). Hierna neemt Steven de tijd om met Judith de pups wat betreft bouw te bespreken. Judith blijkt een goed beeld te hebben van de pups. Steven is het dan ook volmondig met Judith eens over welke teef het állermooist is! Uiteraard zijn alle pups mooi, Steven vindt het een mooi, stevig gebouwd nestje, met een mooie aftekening. Het is een verbetering die Judith graag wilde bereiken binnen haar fok... Wie Chaya is?! Kijk maar snel op Chaya's eigen pagina! (klik)

Vanavond is de tweede theorieavond voor alle pupeigenaren. Judith vertelt ze over hondengedrag, waar dit vandaan komt en hoe honden communiceren. Ze kijken een film over wolven. Ook leren ze over hoe honden leren en hoe je dit kunt gebruiken om je hond zo goed en snel mogelijk dingen te leren. Tussendoor wordt er best lang pauze gehouden. En in die pauze??? Worden de pups uitgebreid geknuffeld!!! Judith heeft inmiddels in overleg alle teefjes aan de nieuwe eigenaren toegewezen... Ze krijgen allemaal mooie namen! Chaya krijgt de volgende zussen: Chica, Cimba en Cato(otje). Leuk hè?! Donderdag zijn ook de mannen bekend...

2006, 21 mei: Kind - hond workshop: Vanmiddag kwamen alle acht de kinderen van de toekomstige pup eigenaren naar Soest. Ook kwamen er nog twee kinderen van een cursist van de hondenschool uit Soest. Van 2 uur tot half 5 kregen deze kinderen (5 tot 14 jaar) eerst uitleg van Judith over honden, hoe honden zich gedragen en hoe honden 'praten'. Tussendoor werden er oefeningetjes gedaan en limonade gedronken (en gesnoept ;-)) Het laatste uur kwam eerst Abisha erbij. Met Abisha leerden de kinderen 'balletje-balletje' spelen en deden ze verstoppertje. Boska mocht daarna met de kinderen 'twistjes' doen en pootjes geven (en high five). Als laatste kwam Chloë verstoppertje spelen, twistjes doen én balletje-balletje spelen. De kinderen kregen een werkboekje, een diploma, een stripboekje en een placemat mee naar huis. Ze vertelden dat ze het een leuke middag hadden gevonden. Morgenavond komen de pappa's en mamma's voor de tweede keer een avond op (theorie) les.

Uiteraard wilden alle kinderen én hun ouders na afloop nog even de pups bewonderen. Gelukkig kent Judith ze inmiddels allemaal uit elkaar ;-) Ze hadden namelijk hun gekleurde halsbandjes niet om en dan is het best lastig te zien welk hondje wie is... Judith hielp de toekomstige eigenaren door alle pups weer van hun halsbandjes te voorzien. Vanavond kwam baasje Thijs nog even een verrassingsbezoek brengen. Gezellig! Hij bracht direct de kar mee, die hij heeft gemaakt. Hierop komt een bench vast te staan, zodat we donderdag (duinen) en zondag (dierentuin) alle pups makkelijk en veilig kunnen vervoeren. (Foto's komen later ;-)) Geweldig hoor, zo'n handig baasje! Dank je wel!

2006, 20 mei: Weekend! Bij 'nest C' zijn in 'week 6' de statiefoto's en het filmpje van deze week toegevoegd. (Snel kijken ;-)) De pups zijn afgelopen donderdagavond voor de derde keer ontwormd. Maandag zullen ze hun eerste enting krijgen. Het is heerlijk te zien hoe geweldig de pups het doen! Geweldig te zien hoe ze spelen, goed eten en drinken. Sinds vandaag is, na de ochtendschoonmaak, een wat steviger water en voerbak op standaard (laagste stand) neergezet. Hopelijk lopen ze er nu minder doorheen ;-)

(Het grootste deel van) de 'puppyhoek'...

De pups hebben in hun deel van de kamer deels een kleed en deels kranten liggen. Af en toe gaat er al een pup speciaal naar de krant om daar te plassen of poepen. Ziet vrouwtje dat er een pup moet plassen / poepen, dan zet ze deze ook snel op de krant. Alleen met 6 pups lukt dat niet altijd snel genoeg ;-) Ben je met de ene bezig, doet de ander achter je rug al weer wat. Ach, de nieuwe baasjes moeten straks nog wat te doen hebben ;-) Het ene moment spelen ze fanatiek en volop, het volgende moment liggen ze heerlijk te slapen. Het blijft bijzonder, geweldig, fantastisch om zo'n mooi nestje pups groot te zien groeien!

2006, 17 mei: Bericht van de Raad... Vandaag krijgen we bericht over de post. Volgende week dinsdag 23 mei, 's morgens tussen 10.00 uur en 13.00 uur, zal de chipper van de Raad van Beheer komen voor de pups. De pups (en vrouwtje Judith) zullen het volgende week dan ook erg druk hebben (kijk maar eens bij 'onze plannen')! Vandaag is het vrouwtje weer aan het werk geweest. Na afloop van het werk zijn 2 collega's gezellig komen eten en naar de pups kijken. Uiteraard is 'oma Conan' er vandaag en morgen ook. Er zijn ook foto's van gister toegevoegd aan de site. (Nest C, week 6)

2006, 16 mei: Vrouwtje is jarig! Vandaag wordt ons vrouwtje 40. Het schijnt dat het leven nu voor haar gaat beginnen... We zijn benieuwd, maar wensen haar vooral veel (gezonde) honden in haar leven toe! Gefeliciteerd vrouwtje!

2006, 12 mei: 'Drolletjes' produceren poep, héél veel poep... Vannacht gingen, op Geel na, alle pups aan de diarree. Ze produceren dan samen héél wat poep. Judith is een groot deel van de nacht bezig geweest met steeds alles wegruimen en met het verschonen van de kleden... Alle pups krijgen nu medicijnen, ook Geel (preventief). Overleg met dokter Frans leert, dat het inderdaad een virus is. Baasje Thijs haalt de benodigde extra medicatie. Het vrouwtje is de hele dag druk met wassen, opruimen en dergelijke.

Vrouwtje besluit verder de werpkist te demonteren en te vervangen door een bench. De werpkist wordt netjes opgeruimd in de schuur. De hele puppyhoek wordt grondig uitgesopt en ontsmet. Hierna gaat de bench er in en besluit het vrouwtje over te gaan op kranten. Baasje Thijs heeft op internet nagezocht dat de kranteninkt - als het goed is - niet meer giftig is, sinds een verandering van het drukproces. Kranten zijn met de diarree sneller te vervangen en makkelijker schoon te houden dan kleden (en het is beter voor de wasmachine ;-)).

 

2006, 11 mei: Virus :-( en in de kamer. Het weer is nog altijd super en dat is in Nederland best 'nieuws'. Vanmorgen hebben de pups dan ook lekker buiten gespeeld. Judith was hier vandaag samen met 'oma' getuige van... Ze had namelijk vanmorgen besloten om thuis te blijven. De reden was, dat reutje blauw gistermiddag begon met diarree. Vanmorgen was dat nog niet over en Judith belde dierenarts Frans. Die dacht aanvankelijk dat we het wel een dagje aan konden kijken. Maar toen blauw ook nog ging spugen en niet eens bij mamma Abisha wilde drinken, vond Judith het welletjes. Ze belde haar werk dat ze niet zou komen (daar waren ze overigens niet blij mee...). Hierna belde ze de dierenkliniek weer en zei dat ze langs wilde komen, dat het niet goed was met reutje blauw...

Blauw kreeg dus zijn eerste autorit, terwijl hij zich niet zo lekker voelde. Hij ging in de speciale puppybench achterin. Mamma Abisha werd ook mee genomen door Judith, zodat blauw iets meer op zijn gemak zou zijn. Bij de dierenkliniek gekomen mochten we direct mee komen met dokter Frans. Hij onderzocht blauw, die geen verhoging / koorts had, maar wel ernstige buikpijn. Volgens dokter Frans was er sprake van een ernstige maag - darm ontsteking, waarschijnlijk veroorzaakt door een virusje. Het was goed dat we waren gekomen, anders was het mogelijk ernstiger geweest. Blauw kreeg 2 injecties, waarvan één tegen het spugen. Verder kreeg Judith medicijnen mee. Mocht één van de ander pups dunnere ontlasting gaan krijgen, dan moesten we die ook meteen gaan behandelen. Hoe blauw een virusje opgelopen heeft??? Misschien met een mens (of mensenkind) mee gebracht in huis... Nog meer letten op het wassen van de handen dus en even een paar dagen rustig aan.

Thuis knapte blauw inderdaad snel weer op. Hij ging weer eten en drinken én fanatiek spelen. Groen heeft voor de zekerheid ook van het medicijn gekregen, omdat die ook al iets dunnere ontlasting ging krijgen. Judith heeft ook alle kleden nog maar een keer extra gewassen. Onderwijl mochten de honden voor het eerst los in de huiskamer rondstruinen. Geweldig vonden ze dat! Ze gaan echt overal op ontdekking uit, heel leuk om te zien. Ze maken daarbij rare en vrolijke sprongetjes... Judith ging languit liggen en dat vonden ze ook wel apart: ze waren wat voorzichtig, maakten speluitnodigingen en gingen aan haar snuffelen en happen. Het zijn toch echt allemaal heerlijke hondjes!

 

2006, 6 mei: Filmpje! Judith gaf vanmorgen de pups van de hondenschool les. Vandaag was alweer een afsluitende les op de manége en in het restaurant. In het zonnetje op het terras van het restaurant kregen de baasjes de laatste uitleg, evalueerden we de cursus en kregen de baasjes een diploma uitgereikt. Natuurlijk onder het genot van een drankje. Onderwijl heeft baasje Thijs de foto van de welkomstpagina van de website aangepast (weer nieuwe fotootjes) én het filmpje dat hij gister heeft gemaakt bewerkt. Het filmpje heeft Judith inmiddels dan ook toegevoegd en is te zien op de pagina van 'nest C' bij 'week 4'. Later dit weekend volgen de foto's van gister... Vanmiddag heeft Judith eerst nog een afsluitende puberles te geven voor de hondenschool en daarna zijn al weer meerdere bezoeken gepland... Verder zijn de pups vandaag opnieuw ontwormd.

 

2006, 5 mei: Bevrijdingsdag! We hebben een drukke week achter de rug, waarin Judith niet alleen heeft gewerkt terwijl oma Conan heeft opgepast, maar waarin we ook al veel bezoek hebben ontvangen. Ja, wat betreft de socialisatie van de pups met mensen, hoeven we ons geen zorgen te maken. Ze zien volwassenen, kinderen, ouderen, mensen in allerlei soorten en maten. Afgelopen woensdag kregen de pups bovendien als lekkernij "Duck" (diepvries vlees maaltijd). Ze zijn al net zo verwend als hun moeder Abisha wat dat betreft, want ze hebben heerlijk gesmikkeld en wilden vervolgens de geweekte brokken niet meer zomaar eten. Ze krijgen nog altijd pap (van geweekte brokken met puppymelk) en groeien goed. Abisha geeft ook nog een paar keer per dag wat melk. Met de pap is ook het poepruimen begonnen en draaien we zo'n 5 á 6 wasmachines en drogers per dag in huize Laykaby. (Judith werkt niet met kranten, in verband met giftige inkt, maar met kleden die zeker 2x per dag worden verschoond.)

Vanmorgen vierden de pups bovendien bevrijdingsdag, door voor het eerst naar buiten te mogen, bevrijd van de werpkist en puppy-ren ;-) Buiten maakten ze bovendien nader kennis met Boska, die graag met ze wilde spelen en er helemaal opgewonden van kwijlde. Ook ontmoetten ze korte momenten Chloë, die voorzichtig snuffelde, maar ze verder hun gang liet gaan. Chloë werd dan ook goed in de gaten gehouden door Abisha. Het zijn een beetje rivalen Chloë en Abisha. Ze zitten dicht bij elkaar in de rangorde, Abisha net iets hoger dan Chloë, maar ze moet dat wel af en toe bevechten door uit te vallen naar Chloë. Tja, en oma Layka, die hebben ze ook ontmoet. Sommigen schrokken nogal van Layka, omdat die dat drukke jonge spul niet in haar directe buurt wilde hebben. Ze snauwde dan ook af en toe richting de pups. Die doken dan direct onder de indruk en onderdanig in elkaar. Oeps, met oma valt niet te spotten / spelen!  De foto's die vandaag in grote hoeveelheden (ook door het bezoek) zijn gemaakt, worden morgen aan de site toegevoegd (bij nest C, week 4) al zal Judith wel een selectie moeten maken, want het waren ruim 200 foto's... Het was ook een geweldig gezicht! Ook knutselt Thijs morgen weer het filmpje in elkaar...

Tussen de bezoeken door hebben Judith en Thijs statieportretten gemaakt van de pups. Ze mochten vandaag voor het eerst 'op eigen benen staan'... Nou ja, de bedoeling was dat ze allemaal zouden staan, dat Judith ze netjes in stand zou zetten. Maar eigenwijs als pups zijn, was dit nog best moeilijk, want ze lieten zich liever op hun gatje zakken, of gingen er bij liggen... Het blijft dan ook moeilijk foto's te maken van de pups, waarop we de bouw goed kunnen laten zien. Ze zijn in elk geval allemaal hartstikke mooi! En wie dat wil kan ze altijd in levende lijve komen bewonderen tijdens een bezoekje ;-) Wel graag even bellen voor een afspraak (en niet op woensdag of donderdag als Judith werkt) want het is momenteel best reuze druk in huize Laykaby!

 

2006, 29 april: 'Koninginnedag' - bezoek en website aangepast. De pups gaan vandaag hun 4de levensweek in en mogen vanaf nu ook bezoek ontvangen (in overleg! ;-)). Vanmorgen kwam het eerste toekomstige 'adoptiegezin' de pups bewonderen. Verder heeft baasje Thijs vandaag de indeling van 'nest C' (frames en navigatie) aangepast en heeft Judith alle inhoud aangepast. De pagina werd té groot, er is natuurlijk ook zoveel te zien aan foto's en filmpjes, dat we de pagina nu hebben onderverdeeld. Het inladen gaat nu veel sneller en ook hoef je niet meer zo te scrollen om bij de meest recente foto's en informatie te komen. Ga allemaal dus maar eens rustig bekijken, hoe de informatie van nest C nu is te bekijken...

Oh ja, enne... We weten uiteraard al de naam voor de dame die in huize Laykaby blijft, maar we hebben haar pagina nu ook alvast toegevoegd bij de 'dames'. Via deze pagina is ook de afstamming van de pups (onderaan de pagina klikken) te zien. Welke dame het wordt, dat weten we nog niet. Het is een luxe keuze, want alle hondjes zijn mooi gebouwd, een verbetering van de lijn van Layka en Abisha... We gaan dus gewoon kijken hoe ze zich ontwikkelen, wie voor de voortzetting van de kennel in de toekomst in totaal de meeste pluspunten heeft. Welke dame het mooist gebouwd is, het mooist gaat lopen / bewegen, het mooist getekend is (al zijn ze allemaal prima getekend) en uiteraard welk karaktertje ze heeft, al verwachten we allemaal prima hondjes met prima karaktertjes. Nieuwsgierig naar haar naam?! Klik hier en je komt op haar pagina...

 

2006, 28 april: Halsbandjes en pap... Met de pups gaat het hartstikke goed! Leuk om te zien hoe ze beginnen te spelen, nog onhandig, op en over elkaar kruipend, happend naar elkaar... Ook blaffen ze af en toe, of grommen als ze geluiden horen, zoals een piepspeeltje, maar ook als de volwassen honden blaffen. Alle pups groeien inmiddels goed met de extra puppymelk die ze krijgen en zijn bijna 2 kg. Mamma Abisha lijkt niet zoveel moedermelk meer te hebben. Ze poetst nog wel goed en bewaakt haar kroost trouw, maar de melk lijkt gewoon eerder op. Vandaag gaat Judith de pups voor het eerst ook extra pap geven. Uiteraard zal baasje Thijs vandaag statiefoto's maken, ze zijn immers 3 weken oud, én een filmpje. (Wordt nog toegevoegd, baasje moet dat eerst bewerken). Toen het vrouwtje vandaag extra puppymelk ging kopen, heeft ze meteen ook voor alle pups een eigen halsbandje mee gebracht... Even wennen, krabben, schudden, maar ze worden afgeleid door de melk, die ze direct erna krijgen. De pups vallen met hun nieuwe halsbandjes om en met gevulde buikjes heerlijk in slaap!

 

2006, 24 april: Puppymelk! Abisha geeft de pups steeds netjes te drinken. Ze komen ook allemaal netjes in gewicht bij en vallen na het drinken rustig in slaap. Toch wilde Judith vanmiddag kijken, of ze de pups ook al zou kunnen laten drinken van extra puppymelk. De pups beginnen de laatste twee dagen namelijk ook hun tongetje te gebruiken. Dat is nodig om de melk te kunnen oplikken, toch heel anders dan uit moeders tepel zuigen. Toen de pups rustig lagen te slapen, heeft Judith de bak met puppymelk rustig in de werpkist gezet. Hierna heeft ze een pup - blauw in dit geval, die toevallig wakker werd - bij de bak gezet... Even snuffelen, pootjes erin, en dan... Ja hoor, heerlijk gelebber en gesmak! Om de beurt werden nu ook de andere pups bij de bak begeleid. Allemaal gingen ze al snel heerlijk drinken. Uiteraard maakte Judith vervolgens foto's (en film) het toestel lag al klaar ;-) Meer hierover bij 'nest C'.

 

2006, 22 april: Filmpje en ontwormen pups. Gister waren de pups precies 2 weken oud. Toen zijn er dus weer 'statieportretten' gemaakt, maar ook weer een filmpje. Baasje Thijs heeft dit filmpje in elkaar geknutseld en vandaag heeft vrouwtje het aan de site toegevoegd. Dus snel even kijken allemaal. Jullie zullen zien, dat het nu steeds meer 'echte' hondjes beginnen te worden. Vandaag zal vrouwtje verder alle pups voor het eerst ontwormen. Dat wordt vervolgens elke twee weken herhaald, tot de pups 8 weken zijn. (Daarna moeten ze door de nieuwe baasjes nog met 12 weken en met 6 maanden worden ontwormd, waarna het ongeveer jaarlijks wordt herhaald, ± één week voor de jaarlijkse entingen).

 

2006, 17 april: Boska reserve kampioen! En open oogjes... Om 6 uur vanmorgen ging de wekker al weer. Van kwart voor 4 tot kwart over 4 was Judith er nog uit geweest om de pups te laten drinken. 6 uur was dus best vroeg, maar ja, om 7 uur moest ze op pad met Boska. Baasje opgehaald in Ermelo en daarna door naar Leeuwarden. Daar was in het FEC de jaarlijkse Paasshow. Vandaag keurde mevrouw Schaufeli de Berners. Voor de Berners keurde ze ook nog Appenzellers, Sharpei's en American Akita's... Toch waren we deze keer al tegen 12 uur aan de beurt. Heerlijk hoor! Niet de héle dag wachten. Boska is wat timide vandaag. Ze wordt de laatste dagen ook nogal op haar kop gezeten thuis door Abisha. Toch werkte ze netjes mee, alleen was ze wat terughoudender, waar ze normaal op alles en iedereen vrolijk afstapt.

Boska loopt netjes en vol aandacht mee...	... en staat netjes. Onze 'supporters' op de bank ;-)

Mevrouw Schaufeli was wel te spreken over Boska. Ze vindt haar hoofd erg mooi en ook haar bouw. Alleen is Boska (altijd al) 'wat los in voorhand / front' zoals dat heet. Dat betekent, dat ze met haar voorpoten wat zwabbert tijdens het lopen. Op basis van dit lopen, heeft mevrouw Schaufeli een andere teef als beste teef gekozen. Wel vertelde ze er bij, dat ze eigenlijk Boska mooier vond, maar dat ze voor het gangwerk had gekozen. Jammer, maar wel een eerlijke en terechte keuze. Boska werd 2de en uitmuntend, maar ook één na beste teef en kreeg dus het reserve kampioenschap! We zijn in elk geval weer in de running voor de kampioenstitel ;-)) (Nog 1¼ punt). Boska's keurverslag vind je uiteraard weer door onderaan Boska's pagina te klikken op haar 'resultaten'...

De terugweg duurde lang, want het leek of heel Nederland onderweg was... Maar thuis gekomen, bleek dat oranje, rood, roze en een klein beetje ook geel en groen hun oogjes beginnen te openen. Blauw wacht nog even... Kijk maar snel naar deze foto van oranje!

De oogjes van de pups beginnen te 'kieren'!!!

 

2006, 16 april: Vrolijk Pasen!!! Paaszondag, zonnig, genieten van de lente en van nieuw leven! Heerlijk! Vandaag lijken de pups opeens al meer 'hondjes'  te worden. Ze moeten meer 'worstelen' om bij een tepel te komen, passen niet meer goed allemaal tegelijk aan de tepels. Terwijl ze wel allemaal tegelijk een run op Abisha nemen, als die in de werpkist gaat liggen. Ze voelen nu ook wat steviger in je hand, vooral als ze wakker zijn. Slapend ontspannen de pups helemaal en dan voelen ze slap. Maar wakker?! Wakker beginnen ze al op 4 pootjes te staan, wankelen dan een pasje, om vervolgens weer op hun buik te 'storten'. Het zenuwstelsel van pups ontwikkelt zich nog door na de geboorte. De voorpootjes ontwikkelen zich daarbij sneller dan de achterpootjes. Vandaar dat ze zich de eerste tijd net als zeehondjes voortbewegen. Ze zoeken nu nog vaak elkaars warmte op, al liggen ze ook graag op de zachte knuffels... Foto's bij 'nest C'!

Vanmiddag hebben baasje en vrouwtje de meiden beweging gegeven. Boska springt als een 'boskonijn' huppelend rond, daagt Abisha uit, die ook graag weer mee rent zo zonder haar dikke buik. Layka gaat nog erg lichtvoetig voor haar leeftijd (10½ jaar). Chlootje doet het sinds haar knieblessure en operatie van voorjaar 2005 wat rustiger aan. Meestal hobbelt ze op haar gemakje achter ons aan, haalt her en der een aai bij mensen, om dan weer op een galopje een stuk van de afstand in te halen. Alle meiden genieten, wij genieten, en met ons genoten vanmiddag nog een heleboel andere mensen van de duinen ;-) Onderweg naar de duinen is ook de aanmelding voor de puppycursus op de brievenbus gegaan. Judith heeft dan wel een eigen hondenschool, ze wil ook graag zelf cursus lopen met ons 'meiske'. De andere eigenaren (en baasje Thijs ;-)) mogen bij de hondenschool cursus volgen.

 

2006, 15 april: Weekend wandeling! De lessen van de hondenschool begonnen vandaag weer. Het vrouwtje heeft minder lessen gepland dan anders, maar 2 in de week. Vanmorgen gaf ze eerst om 10 uur een uurtje les. Vanmiddag om 3 uur was de tweede les. Na de tweede les hebben de dames nog lekker in de duinen gerend en gewandeld. Ze waren heerlijk uitgelaten en stoven vol plezier op alle mensen en honden af. Boska sprong op de haar bekende wijze met 4 poten tegelijk omhoog... Abisha en Boska hebben weer samen gedold. Heerlijk om te zien! Terug in huis ging Abisha uiteraard direct weer naar haar pups, die lekker mochten drinken. Vrouwtje maakte vanmiddag (tussen de lessen door) ook nog wat foto's van de pups. Die lagen zo heerlijk ontspannen te slapen, een geweldig gezicht is dat! De foto's staan uiteraard weer op de pagina van nest C.

 

2006, 14 april: Geboorte aangifte... Vandaag was het vrouwtje heerlijk de hele dag thuis bij de pups en de andere honden. Buiten begint het langzaam lente te worden en schijnt een heerlijk zonnetje. We hebben vandaag vooral wat administratieve dingen gedaan en geregeld. Zo heeft het vrouwtje de geboorte aangifte van het nest naar de Raad van Beheer verstuurd. (Ja, ja, het zijn net kinderen, alleen hoeft vrouwtje niet naar de burgerlijke stand - mensen stamboek -, maar gaat het naar een soort 'honden' stand / honden stamboek). Op de geboorte aangifte staan de vader en moeder hond met hun eigenaren, de kennelnaam en registratie, het aantal pups (reuen en teven). Beide eigenaren van de vader en moeder hond moeten hun handtekening zetten. Omdat Seppe een buitenlandse reu is, moesten er ook nog allerlei kopieën mee van de papieren (stamboom, HD, ED, OCD en kampioenstitel) van Seppe. Binnenkort krijgen we dan als het goed is een acceptgiro. Als we dan de Raad van Beheer hebben betaald, komt er als de pups 5 tot 7 weken oud zijn een chipper. De pups krijgen dan een microchip geïnjecteerd, waarna de stambomen kunnen worden aangevraagd. (Krijgen mensen kinderen ook een microchip ingeplant?! Misschien handig bij latere 'opsporing' ;-))

De pups zijn vandaag precies 1 week oud. Ze gaan morgen hun 2de levensweek in. Vanmiddag is het baasje gezellig gekomen. Natuurlijk om met de pups en de honden te knuffelen (oké, vrouwtje kreeg ook een knuffel ;-)). Maar baasje heeft ook weer mooie foto's en 'statieportretten' gemaakt en een filmpje van de pups. Dus snel naar de pagina van nest C, voor de foto's en het filmpje!!!

 

2006, 12 april: Twee 'banen'... Het vrouwtje heeft de afgelopen nachten niet zoveel kunnen slapen. Ze slaapt beneden op de bank en gaat er elke nacht ongeveer 3x uit voor de pups. Vandaag had ze ook weer die 'andere baan'. Tja, érgens moet geld mee worden verdiend, zodat we af en toe weer eens een nestje kunnen bekostigen en de dierenarts betalen...   Oma is wat dat betreft geweldig, die komt nu elke week op dinsdagavond en dan past ze woensdags en donderdags op de pups! Judith miste de pups vandaag wel hoor, al op de heenweg naar het werk ;-) Het voelde ook wel een beetje, alsof ze nu een dubbele baan moest draaien: 's avonds en 's nachts de pups en overdag op haar werk. Maar ja, je moet er wat voor over hebben. 't Zal hopelijk snel wennen. Vanavond hebben we uiteraard weer foto's van de pups gemaakt. Die zijn op de pagina van nest C toegevoegd. Verder had het baasje vandaag zijn wekelijkse vrije dag. Daarin had hij nu ook tijd, na alle drukte van vorige week, om het filmpje van vrouwtje op de ski's te maken. Voor het eerst in 10 jaar, stond vrouwtje weer op de ski's (nog maar anderhalve week geleden). Wil je dat wel eens met eigen ogen bekijken?! Klik dan HIER...

 

2006, 9 april: 'Uitgeruste' statieportretten ;-) Na een redelijke nacht, van bijna 7 uur aaneengesloten slapen, gaat het vandaag een stuk beter met ons vrouwtje. Ze heeft vandaag heerlijk in huis lopen rommelen, wasjes gedraaid, opgeruimd, de site bijgewerkt. Ook oma kon vandaag heerlijk uitrusten (en kijken naar wielrennen). Vanmiddag kwam baasje Thijs. Die sloot de nieuwe droger aan. Deze is direct al een paar keer uitgeprobeerd. Elke dag gaan er meerdere kleden en handdoekjes door, zo met de pups. Die zijn nu lekker snel weer schoon én droog. Verder heeft baasje Thijs samen met het vrouwtje alle pups netjes op de foto gezet, een soort 'statieportretten' zeg maar! Wil je de foto's van de pups zien? Kijk dan op de pagina 'nesten' en dan bovenaan op 'nest C' klikken...

 

2006, 8 april: Rust weergekeerd... Vandaag zijn we met Abisha en de pups opnieuw in Wageningen geweest. Dit keer om de 'wolfsklauwtjes' te laten verwijderen en alles te laten controleren op gezondheid. De wolfsklauwtjes zijn de hele kleine vijfde teentjes die sommige pups aan hun achterpootjes hebben zitten. Meestal zijn ze rudimentair (= in aanleg aanwezig, maar niet volledig volgroeid), dus hangen ze er een beetje bij. Haal je ze niet weg, dan geeft dit op latere leeftijd vaak problemen. Omdat het nu meer een soort 'huidplooitje' is, kun je ze voor de leeftijd van 48 uur makkelijk 'wegknippen' en het bloedvaatje dicht schroeien. De pups merken hier op zich weinig van.

Reutje groen kreeg verder nog onderhuids vocht toegediend, omdat hij na de operatie (zijn geboorte) nog niet helemaal fit was en nog niet genoeg had gedronken. Hij had wel een flesje puppymelk gekregen, maar vrouwtje maakte zich toch wat zorgen om hem. Hij begon inderdaad ook licht uit te drogen. Ook Abisha is nog even helemaal nagekeken en getemperatuurd. Ze had nog 39 graden, maar dat schijnt normaal te zijn. Ook zijn haar pupillen nog altijd groot en is ze nog wat 'onrustig' en mopperig. We kregen nog pijnstillers voor haar mee, zodat ze minder last zal hebben van buikpijn de eerste paar dagen. We hopen dat de methadon snel uitgewerkt zal zijn, zodat ze weer wat rustiger en stabieler zal reageren.

Thuis, na lekker slapen voor alles en iedereen (ook vrouwtje kreeg nu een paar uur slaap), is de rust weergekeerd. Abisha heeft de pups nu voor het eerst lekker helemaal gepoetst. Alles is na het drinken en een lekkere poetsbeurt heerlijk ontspannen in slaap gevallen. Ook groen drinkt inmiddels uitgebreid en is netjes bijgekomen in gewicht. Onderstaand de eerste foto's. Wanneer baasje en vrouwtje hun slaap nog wat meer hebben ingehaald (3 uur slaap in 2 dagen is nog altijd niet veel ;-)) dan volgen de rest van de foto's. Die zullen dan worden toegevoegd op de pagina van nest C!

 

2006, 8 april: Paars overleden... Weinig is er van slapen gekomen. Teefje paars bleef ons zorgen baren. Midden in de nacht, om ongeveer 5 uur, kreeg ze toch meer last van benauwdheid. Aanvankelijk lukte het Judith haar weer levendiger te krijgen en rustig. Ze kreeg zelfs meer spiertonus en begon uit zichzelf te spartelen / melk te trappen. Helaas kreeg ze het een uur daarna zo benauwd, dat ze nog een paar keer piepend adem haalde, maar daarna toch overleed. Judith heeft nog een tijd geprobeerd haar te reanimeren, maar dit is niet gelukt. Misschien was het zo voorbestemd? Uit zichzelf had ze het volgens de dokter niet eens tot buiten de baarmoeder gehaald... Toch wel een beetje verdrietig, dat  zo'n mooi meisje niet voorbestemd was om bij ons te blijven.

 

2006, 7 op 8 april: 7 pups! Het is nu midden in de nacht. Vandaag om half 2 begonnen bij Abisha de eerste persweeën. De pups lieten echter op zich wachten. Na overleg met de dierenarts, hebben we om half 4 besloten naar de kliniek te gaan. Abisha zorgde echter voor een verrassing door onderweg door te gaan met haar persweeën en om 16.05 kwam onderweg de eerste pup ter wereld, een teefje (510 gram). Het schudt dan toch nog behoorlijk hoor, zo achter in een bus. Toch lukte het om deze pup - roze - heelhuids op de wereld te krijgen, droog te wrijven, navelstrengetje af te binden en daarna bij Abisha te leggen, zodat ze kon gaan drinken. Hierna reden we verder naar Wageningen. Daar kregen we de achterste kamer. Vlak na aankomst beginnen om 16.30 uur de persweeën weer en om 17.30 uur wordt de tweede pup geboren, reutje blauw (550 gram). Het zal eens niet waar zijn, als de teven de 'lastpakken' zijn bij de geboorte, in elk geval in huize Laykaby! Teef nummer 3 - rood - lag met haar 650 gram en haar dikke 'harses' pontificaal voor de uitgang. Gelukkig waren we al in de kliniek, anders had zij (en mogelijk de rest achter haar) het zeker niet gered. Het lukte dokter Frans niet, haar eruit te krijgen, maar dokter Moss lukte het met wat moeite wel (kleinere handen). Dokter Frans stond al klaar om anders een keizersnee uit te voeren, toen om 18.35 uur deze teef ter wereld kwam. Nummer 4, een wat kleiner teefje, volgde vanzelf om 18.59 uur (500 gram). Zij kreeg de kleur geel mee. Om 19.28 gevolgd door teefje oranje (550 gram). Daarna werd het stil... verdacht stil! We wisten dat er nog zeker 2 pups in zaten. Een nieuw gemaakte röntgenfoto bevestigde dat ook. De pups lagen allemaal alvast lekker te drinken bij Abisha, die zelf zo'n beetje in slaap viel.

Er kwamen geen weeën meer. Ook na enkele uren niet meer. Om half 9 kreeg Abisha een pithonspuit. Hier reageerde ze niet op, ook niet op de spuit die ze om 10 uur kreeg. Daarom besloten we, inmiddels met dokter Erika, om de laatste pups dan maar te halen. Alsnog dus een keizersnee. Abisha kreeg methadon en een plaatselijke verdoving. Dokter Erica sneed Abisha heel netjes open. Om 23.39 uur werd nog een reu - groen - bevrijd. Deze lag helemaal in een achterste baarmoederhoorn. Voor de reu had de baarmoeder zich samengeknepen, in plaats van achter de reu. Hierdoor kon hij er niet meer uit. Bovendien lagen er nog placenta's in de doorgang. Dit reutje was direct heel levendig. Hij is 520 gram. Mogelijk door de methadon, maar hij is nog wel wat pieperig en had aanvankelijk even moeite met drinken. Om 23.45 uur werd de laatste pup bevrijd, teefje paars (550 gram). We hopen dat ook zij het gaat redden... Haar hartje en ademhaling zijn inmiddels rustig en regelmatig, maar ze werd geboren met een flinke ondertemperatuur (32 graden). Inmiddels is haar temperatuur omhoog naar 36 graden. Ook heeft ze vocht toegediend gekregen. Dit laatste, omdat ze nog steeds geen spiertonus heeft. Ze ligt rustig en vredig, maar ook heel slap. Baasje Thijs heeft haar bij de dierenarts nog ruim een uur onder de warmtelamp zachtjes zitten wrijven. Haar drinkreflex blijft erg zwak. We dragen haar daarom continu op ons lichaam sinds we bij de dierenarts vertrokken zijn.

Morgen om half 11 ongeveer, moeten we terugkomen met het hele grut. Dan worden de wolfsklauwtjes verwijderd en controleren ze Abisha. Dan wil ik ook vragen of ze voor onze laatste dame eventueel een maagsonde hebben, om haar wat aan te laten sterken. We hopen van harte dat ook zij het gaat halen! Abisha is ook nog wat in de war, waarschijnlijk van de methadon. Ze heeft nog erg grote pupillen, maar gromt soms ook zomaar, ook naar Judith of naar 'oma Conan' en een enkele keer ook naar de pups. Voorlopig dus maar even rust voor haar, dan kan ze bijkomen van de bevalling en operatie. Pas wanneer de pups 3 weken oud zijn, is iedereen welkom om - op afspraak! - gezellig op kraamvisite te komen!

 

2006, 7 april: 't Begint! Abisha heeft ons nog netjes laten slapen vannacht. Nou ja, wel onrustig, want ze wilde continu bij of op Judith liggen. Gistermiddag al begon ze met graven, ging af en toe de werpkist in en ze hijgt vrijwel onafgebroken. Vanaf vanmorgen half 7 is ze erg onrustig en om 9 uur spuugde ze ineens, vooral water. Vanaf kwart over 9 kwam ook het eerste slijm en vocht vrij uit haar vagina. De bevalling is begonnen! Judith heeft de dierenkliniek gebeld om te zeggen dat we bezig zijn. Nu is het wachten op de eerste perswee en natuurlijk op de eerste pup... (Dat kan nog even duren ;-))

 

2006, 5 april: Wachten... Abisha wordt elke dag een paar keer getemperatuurd door Judith. Ongeveer 48 uur voor de bevalling veranderen de hormoonspiegels, waardoor de lichaamstemperatuur ongeveer een graad daalt. Na deze daling stijgt de temperatuur weer (kan zelfs iets hoger zijn dan normaal). Wanneer de lichaamstemperatuur weer stijgt weet je dat de bevalling binnen 24 uur op gang zal (en moet) gaan komen. Abisha's temperatuur is nog altijd stabiel tussen de 37,3 en 37,9 graden Celsius. Wel is ze af en toe al erg aan het hijgen. Ze slaapt bij Judith, zodat die het ook merkt wanneer ze 's nachts zou willen gaan bevallen. Afgelopen nacht werd Judith rond 4 uur wakker doordat Abisha weer eens erg lag te hijgen. Hoewel de temperatuur nog niet de daling had gehad, is Judith voor de zekerheid maar met Abisha naar beneden gegaan en is ze op de bank verder gaan slapen. Het wordt namelijk zo'n zooitje, wanneer Abisha per ongeluk in / op bed zou gaan bevallen... Vanaf nu slaapt Judith daarom bij ons beneden op de bank.

Vanaf vandaag is Judith ook een week gewoon lekker vrij. Maandag heeft ze nog gewerkt. Toen zijn we mee geweest en heeft ze ons wat vaker dan normaal in het bos laten lopen. Abisha moet namelijk door de pups in haar buik nu ook vaker plassen en poepen.  Gister heeft Judith thuis gewerkt en heeft ze nog de laatste boodschappen gedaan. Zo moest ze nog puppymelk in huis halen. Ook voor zichzelf heeft ze voldoende in huis gehaald, zodat ze de deur niet meer uit hoeft. Judith blijft nu gezellig bij ons en rommelt wat in huis. Vanaf volgende week komt 'oma' ook elke week om op woensdag en donderdag te helpen oppassen. Judith kan dan toch nog voor haar werk bezig en is geweldig blij met de steun van oma.  Ook met de bevalling zal 'oma' komen assisteren, net als baasje Thijs. Iedereen en alles in huize Laykaby is er klaar voor. We kunnen nu alleen nog maar wachten...

 

2006, 2 april: Zondag... Vanmorgen heeft Judith eerst in de stromende regen een puppyles gegeven. Wel zijn ze dat al wandelend gaan doen, maar nat zijn ze toch geworden. Aansluitend was nog een puberles. In overleg met de cursisten heeft Judith die les binnen in de schuur gegeven. De cursisten mochten vast kennis maken met de clicker. Iedereen was blij even droog te kunnen zitten en ook de afwisseling werd leuk gevonden. Abisha mocht nog even voor doen wat een hond bijvoorbeeld kan leren met behulp van de clicker (handtouch, sturen naar de riem). De cursisten vonden het nog best ingewikkeld, maar ook leuk en waren fanatiek aan de gang.

Hierna heeft Judith nog wat schoon gemaakt in huis, tja, dat moet ook gebeuren nietwaar? Daarna kwamen er toekomstige pupeigenaren op bezoek. Ook baasje Thijs was inmiddels gearriveerd. Hij had zijn camera weer mee genomen en heeft geprobeerd Abisha's dikke buik op foto vast te leggen. Verder heeft hij ook foto's gemaakt tijdens de wandeling die we vanmiddag heerlijk hebben gemaakt...

Abisha, bij wie de buiklijn toch behoorlijk gezakt is (zwaar lijf)...

 

2006, 1 april: Mindere showdag... Al in januari, voor we wisten dat we op vakantie zouden gaan, of dat Abisha loops, gedekt en drachtig zou zijn, had vrouwtje Boska nog ingeschreven voor een aantal shows. Een daarvan was vandaag in Leiden. Vrouwtje had getwijfeld, want ze vindt de show in Leiden altijd vrij 'kaal' (minder standjes, veel beton). In Leiden zijn we ook nooit zo succesvol... Of dat nou bijgeloof is, of niet, ook vandaag ging het niet geweldig. Boska liep netjes, stond ook best goed. Bij deze keurmeester had ze ook al eerder '1 uitmuntend' gehaald. Toch, vandaag wilde de keurmeester opeens dat Judith Boska anders zou showen. Judith laat Boska het liefst zelf staan. Ze is immers goed gebouwd en eerder had ze dat ook bij deze keurmeester al wel gedaan. Maar nu kwam hij zeggen, dat hij pas in Engeland gekeurd had en dat ze het daar ook allemaal deden en dat hij dat maar niets vond. Judith moest Boska 'ophangen' in haar lijn, zodat haar kop hoog was en goed uit kwam. Daar had Judith pas tips over gehad van Petra, die had voorgedaan hoe ze dan Boska mooi naar voren kon laten 'hangen' in de lijn, met een voertje voor Boska's neus. (Meestal gebruikt Judith niet zoveel voer, want daar is Boska veel te fanatiek op). Dus deed Judith het vervolgens op die manier. Maar nu kwam de keurmeester weer zeggen dat hij dat voer maar niets vond. Nou ja, uiteindelijk werd Judith daar een beetje 'peut neveus' van... Het geheel werd rommelig. De keurmeester vond Boska een 'kleine' Berner, terwijl ze toch volgens de rasstandaard de ideale maat heeft voor een teef, namelijk 63 cm hoog. Maar er stonden verder alleen maar hele (te?) grote teven in de ring. Verder vond de keurmeester dat Boska niet voldoende vlot liep: niet stuwend en uitgrijpend genoeg... Tja, daarover verschillen hij en het vrouwtje dan van mening ;-) Maar goed, uiteindelijk kreeg Boska dus voor het eerst sinds de show van vorig jaar in Leiden (tóch Leiden) een 'zeer goed' en geen 'uitmuntend'. Van dat laatste baalde het vrouwtje dus behoorlijk! Nou ja, 't kan niet altijd mee zitten. Wie weet, een volgende show weer beter! Boska blijft toch een mooie meid! Wanneer je wilt weten wat de keurmeester van haar vond, kun je haar keurrapport lezen door HIER te klikken (of bij Boska's resultaten te kijken).

 

2006, 1 april: Chippi 16 jaar! Vandaag wordt Chippi, de chinchilla van baasje Thijs, 16 jaar. Een geweldige leeftijd! (Normaal worden Chinchilla's zo'n 12 tot 15 jaar oud.) Wij wensen Chippi met zijn allen nog heel veel gelukkige, rustige en gezonde dagen toe! GEFELICITEERD!!!

Chippi, 16 jaar!

 

2006, 31 maart: 7 pups geteld! Om half 5 vanmiddag gingen we op weg naar Wageningen. Onderweg nog behoorlijk in de file op de A1. Hierdoor waren we later dan gepland bij de dierenkliniek. In de kliniek werden röntgen foto's gemaakt van Abisha's buik. De eerste foto's moesten nog een keertje over: te dikke buik en verkeerde instelling. Maar daarna was er een foto waar Frans (Smeurs, dierenarts) wel goed de pups op kon tellen. In totaal kwam hij op 7 schedeltjes en ruggengraatjes. Dit houdt in dat er dus in elk geval al 7 pups in Abisha's buik zitten (en al best groot!). Wil je zelf meetellen?! Klik dan HIER voor de röntgenfoto. Nu maar hopen dat deze er volgende week allemaal goed gezond uit gaan komen! Abisha zelf zorgt inmiddels overigens ook goed voor haar pups. Ze eet verspreid over de dag diverse maaltijden. Inmiddels is ze daardoor 10 kg aan gekomen. Was ze eerst 'maar' 33 kg, nu is ze 43 kg (en zwaarder dan Boska en Layka).

 

2006, 31 maart: Thuis van skivakantie!!! Vanmiddag om half 2, na precies 8 uur reizen in de auto, bracht baasje Thijs ons vrouwtje weer veilig - en bruin - thuis! Helemaal blij zijn wij er mee, al heeft oma ook geweldig op ons gepast. Het vrouwtje zal hieronder zo'n beetje vertellen wat ze allemaal met baasje heeft gedaan de afgelopen dagen (nou ja, bijna alles, sommige dingen blijven privé ;-)):

Zondagmorgen 26 maart stond Thijs, na een korte nacht (zomertijd), al om 6.00 uur voor de deur. Alles inladen, honden knuffelen en afscheid nemen en om 6.15 uur waren we op weg. De reis door een regenachtig maar érg rustig Duitsland verliep voorspoedig. Al om 13.30 uur waren we in Kirchberg (Oostenrijk - Tirol) bij pension Rettenwander. Daar werden we hartelijk ontvangen en pakten we de bagage uit de auto. Hierna eerst het dorp in om, zij het met wat moeite, skischoenen voor mij te huren. Volgens Thijs waren mijn eigen schoenen, inmiddels waarschijnlijk al een jaar of 15 oud, niet langer goed. Toen de schoenen er eenmaal waren, hebben we nog lekker wat door het dorp gewandeld. Zelfs in het dorp lag nog overal sneeuw! Om 18.00 uur kwam de bestelde taxi voorgereden en bracht ons naar bergrestaurant 'Ruetzen', waar we heerlijk schnitzels aten. Rond 21.00 uur haalde de taxi ons weer op en bracht ons naar het pension, waar we moe in bed en in slaap vielen.

Maandag 27 maart begon, zoals alle ochtenden daarna, met een heerlijk en uitgebreid ontbijt in het pension. Werkelijk luxe! Om 9.00 uur gingen we vervolgens met de Fleckalmbahn (cabinelift) omhoog. Thijs had hier zijn auto geparkeerd en we hadden een liftpas voor 4 dagen gekocht. Ik vond het nog wel even spannend om boven aan gekomen, voor het eerst in bijna 10 jaar weer op de ski's te staan. Thijs had me verzekerd dat je skiën niet verleerd, net als fietsen, maar ja, eerst nog maar zien...! Hoewel nog even onwennig en onzeker, kreeg Thijs wel gelijk. Die dag skieden we eerst een blauwe piste af, om daarna via de stoeltjeslift en een langere rode piste bij de Melkalm even een koffiepauze te nemen. De daar wonende Berner werd uiteraard ook geknuffeld en op de foto gezet. Na deze koffiestop gingen we verder via een rode piste naar beneden, om bij de Steinbergkogel omhoog te gaan en via - redelijk makkelijke - zwarte piste (23) omlaag te komen. Dat de piste niet zo makkelijk was voor iedereen, bleek onderaan, waar iemand juist werd afgevoerd met de helikopter. Opnieuw omhoog en via de rode piste weer naar de Melkalm, waar we deze keer een uurtje bleven om te lunchen en van het heerlijke zonnetje te genieten. Het was vandaag zonnig en in het dorp zo'n 22 °C :-) (Wie zegt dat skiën niet 'zomers' is ;-)) Na de lunch zijn we via de Steinbergkogel en Pengelstein terug geskied. Het laatste stuk dalafdaling heeft Thijs alleen gemaakt, dat was érg zwaar / pappig skiën en toen heb ik de gondel genomen. Hierna de skibus terug naar het dorp (en de auto). Later die middag zijn we nog even naar St. Johann in Tirol gereden, waar we nog wat winkeltjes hebben afgestruind. Eten deden we deze avond in Italiaans restaurant Nabucco. Heerlijk!

Dinsdag 28 maart was regen voorspeld. Daarom gingen we na een lekker ontbijt al vroeg naar de Fleckalm. We gingen om half 9 direct met de kabelbaan naar boven. Daar skieden we zo'n 2 uur, tot het begon te (ijs)regenen. We maakten de gehele dalafdaling, maar onderin was die al erg zwaar. Omdat het voor mij best vermoeiend was, na al die jaren weer skiën, besloten we die dag verder aan andere zaken te besteden. Na ons omgekleed te hebben reden we eerst naar vrienden in Lofer. Die hebben daar een schitterend appartementencomplexje gekocht met 3 appartementen. Het ligt in een mooi dorpje en vlak bij een skilift en piste, tegen een bergwand aan. We dronken even gezellig koffie en knuffelden de 4 aanwezige Berners (waaronder Chloë's moeder die 6 april 10 jaar wordt). Hierna gingen we terug om uitgebreid te winkelen in St. Johann, Kitzbühel en Kirchberg. Weer thuis viel ik op bed een uurtje in slaap. Thijs was ondertussen bij de Italiaan en heeft daar een website 'verkocht'. Aansluitend gingen we lekker eten in de Gredwird in Aschau, om af te sluiten met een lekker ijsje bij dezelfde Italiaan.

Woensdag 29 maart was wat betreft het weer een wisselvallige dag. Er is dinsdag zo'n 15 cm verse sneeuw boven in de bergen gevallen (in het dorp regen). Na het ontbijt zijn we eerst wat gaan shoppen in Kirchberg, waarna we rond 10 uur de Fleckalm opgingen. Een aantal blauwe pistes afgegaan en de slag weer een beetje te pakken gekregen. Daarna opnieuw de rode piste naar de Melkalm af gegaan. Daar hebben we geluncht en heb ik Thijs zijn handschoenen gerepareerd. Hierna deden we nog een paar keer lekker om vertrouwen te krijgen de blauwe piste (26) om af te sluiten met de volledige dalafdaling, die opnieuw erg zwaar was. Net beneden aangekomen begon het te regenen. We zijn naar de auto gelopen en zaten net goed en wel of het plensde uit de lucht. Het was ook al half 3, dus zijn we om gaan kleden en naar Kitzbühel gegaan. Ik had het centrum hiervan nog nooit gezien: érg gezellig! Na een drankje in ons pension de Rettenwander, stond de taxi al weer voor om ons naar de Ruetzen te brengen. We waren bijna de enige gasten en Thijs heeft gezellig in de keuken gekeken en gefotografeerd. Hier heeft hij in januari het 'geheim' van de echte schnitzel ontdekt! Ik moet zeggen, ze zijn nu overheerlijk!

Donderdag 30 maart is alweer de laatste dag skiën. Ik wilde graag nog naar de Kitzbüheler Horn. Om half 9 waren we op weg, maar al snel kreeg ik spijt van mijn wens. Met de kabelbaan en een hele lange stoeltjeslift gingen we helemaal omhoog. Daarvandaan ging alleen een érg moeilijke en steile rode piste naar beneden. Ik vond hem moeilijker dan de zwarte van maandag. Volgens Thijs kwam dat ook, omdat de pistes niet waren geprepareerd op de Horn. Na deze zware afdaling tot aan het kabelstation dronken we een kop koffie en besloten om alsnog naar de Fleckalm te gaan. Thijs nam het pad naar beneden en ik de kabelbaan. Rond 11 uur stonden we al weer boven op de Fleckalm. Hier zijn we eerst via de rode piste naar de Melkalm gegaan om te lunchen, waarna we nog heerlijk een tijdje de mij bekende blauwe pistes hebben gedaan. Ik kreeg nog wat technieken geleerd van Thijs om het carven beter onder de knie te krijgen. Ik moet zeggen, het gaat een stuk makkelijker nu, dan vroeger! Heeft Thijs toch (weer) gelijk gekregen ;-) Rond half 3 zijn we gestopt en met de gondel terug gegaan. Omkleden, skischoenen terug brengen en nog 'even' naar St. Johann voor wat presentjes. Terug in Kirchberg nog boodschappen gedaan voor de terugweg en even lekker koffie gedronken. Hierna vast lekker douchen en daarna uitgebreid en heerlijk gegeten bij de Italiaan Nabucco! Omdat er ook veel gekletst werd, werd het nog later dan gepland en lagen we uiteindelijk om ongeveer 11 uur in bed.

Vrijdag 31 maart zijn we al voor de wekker wakker om kwart voor 5. We gaan er vast uit en om half 6 zijn we op weg naar huis en naar 'mijn meiden'! Ik heb ze toch wel gemist hoor! Ook nu weer een voorspoedige reis, af en toe regen in Duitsland en uiteraard wat meer (vracht) verkeer. Om half 2, precies 8 uur na vertrek, arriveren we thuis in Soest. Daar worden we enthousiast door de meiden (en oma) begroet! Layka houdt niet op met knuffelen, Chloë komt met haar knuffel in haar bek aan kwispelen, Boska springt huizenhoog en Abisha - die nóg dikker is - wil vooral ook lekker knuffelen... Straks verder over Abisha en vandaag, maar hieronder alvast een gifje van de vakantie...

 

2006, 24 maart: Bijna... Morgen geeft Judith nog een dag les voor de hondenschool (een puppyles, een afsluitende puberles met diploma-uitreiking en nóg een puberles). Ook morgen gaat Judith koffers pakken... Judith's moeder, 'oma Conan', komt gezellig een weekje in huis logeren. Dat vinden wij meiden hartstikke leuk! Judith en Thijs gaan vier dagen lekker skiën (dat vinden wij minder leuk ;-)). Bijna vakantie dus! Maar ook bijna weer een internationale show. Zaterdag 1 april is Boska ingeschreven voor de show in Leiden. Vanavond waren Petra en haar Golden Retriever Chanel op bezoek. Petra heeft niet alleen met Judith gekletst, maar ook Judith geholpen en Boska alvast mooi getrimd (geknipt) voor de show. Haar voetjes, haar oren, alles netjes! Daar heeft Judith natuurlijk minder tijd voor als ze terug komt van vakantie. Dan gaat Judith namelijk direct met Abisha door naar de dierenarts (voor een röntgenfoto). Bijna weten we dus ook al hoeveel pups er - hopelijk gezond - geboren moeten gaan worden. Die geboorte van de pups is over twee weken. Bijna dus!

 

2006, 19 maart: Auto 'pupklaar' en meer... Dit weekend heeft Thijs de auto 'pupklaar' gemaakt. Achter in de auto / bus had vrouwtje indertijd met hout en gaas 2 deuren gemaakt, zodat de honden in elk geval niet zomaar de auto uit konden springen. Nadeel daarvan was, dat de deuren beide open moesten om bij de puppybench te kunnen komen. Nu heeft baasje Thijs deze beide houten deuren vervangen door één super deur die aansluit tegen de bench. De deur is van een door het baasje op maat gemaakt frame, met daarop stevig gaas. De deur sluit met een mooie hendel, die een staaf boven en onder in de dak- en vloerbalk laat verdwijnen, waardoor hij stevig dicht kan. Deze hendel kan zelfs op slot! Daarnaast kan het vrouwtje nu bij de puppybench, zónder de rechtse deur van de auto open te doen, of zonder een extra hekwerk te hoeven openen. Mooi hè?! Toch wel handig hoor, zo'n baasje die érg technisch is! Het vrouwtje is er érg blij mee! Kijk, hieronder een foto van hoe de deur er nu uitziet:

Links de 'puppybench' die nu rechtstreeks bereikbaar is
en rechts de superdeur (met links de handel) die Thijs maakte!

Verder merken we aan Abisha dat ze niet alleen een dikkere buik krijgt en grotere tepels. Ze begint zich nu ook meer drachtig te gedragen: is érg aanhalig, wil continu bij Judith zitten, maar vrijdag wilde ze bijvoorbeeld ook niet meer wild met Boska over de hei rennen, maar bleef bij Judith in de buurt lopen. Zaterdag rende ze nog wel even met Boska over de hei, maar ook dan is ze rustiger en niet meer zo wild. Ze begint nu een beetje meer te 'waggelen' ;-))

Vandaag kregen we toekomstige pupeigenaren op bezoek. Heel gezellig en de honden kregen héél veel aandacht en knuffels. We kennen deze mensen ook al 3 jaar. Ja, ja, die hebben érg veel geduld gehad! Maar nu kunnen we ze gelukkig blij gaan maken met een pup van Abisha! Ook zij vonden Abisha al echt dik aan het worden. Abisha liet zich alle knuffels heerlijk welgevallen :-))) Maar ook de andere meiden werden niet vergeten hoor!

 

2006, 12 maart: Bezoek... Gister heeft ons vrouwtje Judith eerst weer een paar lessen gegeven voor de honden school. 's Middags ging ze daarna boodschappen doen en in huis opruimen. 's Avonds laat kwam Petra, een vriendin van vrouwtje. Ze kletsten nog gezellig en daarna bleef Petra slapen. Vanmorgen hebben Petra en Judith gezellig gebruncht. Dat rook wel lekker, hmmm, gebakken broodjes, gekookte eitjes, hmmm. Maar wij kregen ook wat lekkers door ons eten vandaag hoor! Ze waren net weer aan het teuten, die twee, toen de telefoon ging. Judith's zus Marieke belde dat ze even een bakkie kwamen doen. Gezellig! Natuurlijk kwamen ook neefje Mike en Judith's nichtje Mandy mee. Layka kreeg haar gekleurde halsdoek om, die is altijd wat chagrijnig naar kleine, drukke kinderen... Zo kon iedereen direct zien, wie Layka is. Wij, de andere Bernermeiden, vonden het geweldig die kids, vooral kleine Mike. We konden hem zo in zijn snoet snuffelen, even inspecteren wat hij aan het snoepen was ;-) Maar we waren wel lief voor hem hoor, hij vond ons niet eng! Hieronder heeft Judith wat foto's van het bezoek gezet.

Boska en Mike bekijken elkaar eens...

Gezellig, zo al dat bezoek!

Na het bezoek gingen we ook nog naar baasje Thijs. Met het heerlijke zonnetje hebben we lekker op de hei gewandeld. Baasje probeerde nog een paar mooie foto's van ons te maken, zo met de zon. Maar eh... we hadden niet zo'n zin om te luisteren of te poseren of wat dan ook vandaag. Tja, af en toe moet je toch wel eigenwijs zijn als Berner, niet dan?! Toch wat foto's van ons op de hei...

Boska...	... komt langs galopperen!
Abisha ligt lekker te rollen	Chloë likt haar bek af, heerlijke konijnenkeutels
Judith aait Layka	Abisha alert
Layka alert!	Chloë alert en op pad!

 

2006, 7 maart: De werpkist staat klaar... Afgelopen weekend, tijdens de show in Zuidlaren, heeft vrouwtje Judith een heerlijk dik kleed gekocht voor in Layka's mand. Nou ja, eigenlijk mogen we allemaal in die mand, maar Layka ligt er vooral graag in. Ook kon ze het niet laten om vast 3 mooie nieuwe vetbedden (= speciale kleden) voor in de werpkist te kopen. Vandaag was het vrouwtje eerst nog voor haar werk bezig. Daarna heeft ze snel de hoek voor de pups vast schoon gemaakt en de werpkist uit de schuur gehaald en in elkaar gezet. Voorlopig ligt Abisha nog liever aan de voeten van vrouwtje en heeft Layka de werpkist even 'ingepikt', maar voor de foto wil Abisha er wel vast in gaan... ;-) Ze kan er nu in elk geval al vast aan wennen en het vrouwtje is klaar voor de pups!

Layka kreeg een lekker dik kussen in 'haar' mand.	Vandaag moest haar mand wel verhuizen...
Want vrouwtje heeft de werpkist in elkaar gezet.	Voor de foto wil Abisha wel vast uitproberen.

 

2006, 5 maart: Boska 'uitmuntend' in Zuidlaren! Vanmorgen ging Boska met Judith op weg naar Zuidlaren. Ze hadden afgesproken onderweg Thijs op te pikken in Ermelo. Gezien de weersverwachting, besloten ze met de auto van Thijs te gaan. Die heeft namelijk winterbanden. De bus werd geparkeerd en Boska werd overgeladen. Net weer op pad begon het vreselijk te sneeuwen. Het is dat baasje Thijs reed, want als het aan Judith had gelegen, dan waren ze omgedraaid zo hard sneeuwde het tussen Harderwijk en Zwolle... De snelweg was helemaal wit, het was wat mistig, hard sneeuwen... Baasje Thijs zei doodleuk: "Ach, zolang we de vangrail aan de ene kant houden en de paaltjes aan de andere kant, rijden we nog op de snelweg." Het was gelukkig rustig op de weg, zo zondagmorgen. Het vrouwtje was toch wel heel blij, toen het voorbij Zwolle opklaarde en vooral toen we in Zuidlaren heelhuids arriveerden. We liepen naar de ring, ver weg, in de verste hoek van de verste hal (ring 50). Daar zijn we maar langs de ring blijven zitten. Onderweg nog wat met bekenden gepraat. Mevrouw Schweizer keurde de 31 ingeschreven Berners, 14 reuen en 17 teven. Ze nam daarbij uitgebreid de tijd voor elke hond (en we moesten dus alsnog best lang wachten voor we aan de beurt waren). Er was bij de teven een sterk deelnemersveld! Veel mooie teefjes en ook al teefjes achter wie Boska een keer tweede was geworden (of omgekeerd). Bij de reuen was het iets minder en daar gaf de streng keurende mevrouw Schweizer slechts aan twee reuen een 'uitmuntend', verder gaf ze een aantal keer een 'zeer goed' en een aantal honden kregen een 'goed'. Bij de teven kregen in totaal 7 teven een 'uitmuntend' van de 17. Boska was bij die zeven uitmuntende teven, op zich dus best goed. Toch was vrouwtje een beetje teleurgesteld, dat we niet bij de beste vier teven hoorden... Ze is er al zo aan gewend geraakt dat Boska bij de mooiste vier, of zelfs mooiste twee hoort, dat ze het jammer vond dat we nu niet verder kwamen. Maar ach, Boska heeft het goed gedaan, kreeg een prima keurrapport (klik) - al zat er in de omschrijving van het 'hoofd' een rare tegenstrijdigheid ten opzichte van het vorige keurverslag van deze keurmeester in januari 2005 (misschien ook heeft de schrijfster haar niet helemaal goed verstaan) - en een gouden medaille voor haar 'uitmuntend'. Volgende keer een nieuwe kans! Uiteraard was baasje Thijs vandaag weer niet alleen onze privé chauffeur, maar ook onze privé fotograaf! Klik maar op onderstaande foto's, voor een impressie van de show in Zuidlaren.

Boska stond netjes...	èn toonde een prima gangwerk

 

2006, 3 maart: Pups gezien! Vanmiddag was het dan zover, om kwart over 4 zouden we de echo van Abisha gaan laten maken. Om kwart voor 4 waren we al met Abisha in de kliniek in Wageningen. Nog even wachten en dan zijn we aan de beurt met Abisha. Ze wordt vast op de tafel gelegd en geschoren. Dan moeten wachten we op Frans Smeurs. Frans is verlaat en blijkt moe van zijn nachtdienst èn is nog druk met een aantal patiënten. Moss Tijssen, de andere dierenarts, biedt aan vast met ons de echo te doen. Judith vindt het toch nog even spannend... Zien we inderdaad pups?! En ja hoor! Daar is al de eerste pup. Moss zoomt in en laat ons het hartje zien. Daarna zoekt ze nog wat verder: aan de rechter kant vinden we in elk geval 2 pups en aan de linker kant 3 pups. Mogelijk dat er nog meer in zitten, achter de andere pups of achter de ribben... We zullen het later zien. Voorlopig is Abisha in elk geval hartstikke drachtig en zijn we in afwachting van nest C (klik)! We hebben met Frans afgesproken om vrijdagavond 31 maart de laatste herpes enting voor Abisha te halen én om dan een röntgen foto te maken, zodat we het aantal 'ruggegraatjes' kunnen tellen en precies weten hoeveel pups we kunnen verwachten. Klik op onderstaande foto voor een filmpje van de echo.

 

2006, 26 februari: Circle of life! Zoals jullie hieronder al konden lezen, is vandaag Silver Star ingeslapen. Judith had - op aanraden van baasje Thijs - Abisha mee genomen naar de kliniek in Wageningen. Steven had immers, toen hij de herpes enting gaf, verteld dat hij vaak al met 3 weken kon voelen of een teef drachtig was. Steven heeft als dierenarts en docent een aantal jaren les gegeven aan de universiteitskliniek in Utrecht op de afdeling gynaecologie en de nodige dierenartsen opgeleid op dit gebied. Judith had daar niet meer aan gedacht, maar baasje Thijs dus wel. Abisha was vanmorgen ook al heel lief Silver aan het poetsen geweest, toen Judith haar op de bank had gelegd en de dierenarts belde. Moeder gevoelens! Terwijl Silver rustig in was geslapen, heeft Steven Abisha voorzichtig vast gevoeld... Volgens Steven is ze drachtig!!! Hij voelde zo heel voorzichtig al zo 3 pups. Op de echo komende vrijdag kunnen we beter zien hoeveel pups er waarschijnlijk minimaal zullen komen (bij Layka zagen we er 5 en kwamen er 8). Maar terwijl dus het leven van één dier eindigde, werd de 'cirkel van leven' compleet, doordat Abisha drachtig blijkt! We zijn benieuwd hoeveel leven / pups ze zal gaan krijgen!!!

 

2006, 26 februari: Silver Star ingeslapen... Gistermiddag ging Judith, zoals elke dag, de konijnen verzorgen en eten geven. Het hok stond in verband met de vrieskou in de schuur. In de schuur gekomen, leek het alsof Silver gewoon lekker lag. Maar toen Judith voer in de bakjes gooide, wist ze dat er iets 'mis' was... Silver, altijd haantje (of kipje) de voorste, bleef liggen waar ze lag. Judith tilde haar uit het hok. Haar achterlijfje leek verlamd, al reageerde ze nog wel als Judith aan haar pootje zat. Judith checkte even haar kontje, om te kijken of ze haar ontlasting en/of plas liet lopen, maar dat was niet het geval. Nog even in de war, over wat dit nu zo plotseling kon zijn, heeft Judith Silver weer in het hok gezet / gelegd, vlak bij de voerbak. Silver begon gewoon te eten, steunde zichzelf ook op haar voorpootjes en bewoog zichzelf zo korte afstanden door het hok. Ook de appel die ze later op de avond kregen, begon Silver nog lekker te knabbelen. Aan de voorkant leek er dus niets mis met haar. Vanmorgen, zodra Judith wakker werd, ging ze weer eerst bij Silver kijken. Ze wilde nog steeds eten en nam ook het drinken dat Judith haar voor hield. Maar dit keer bleek dat ze vannacht ook haar ontlasting en plas wat had laten lopen. Judith heeft haar mee naar binnen genomen en haar kontje met wat lauw water schoon gewassen. Hierna heeft Judith de dierenarts gebeld. Ze kreeg Steven, die weekend dienst bleek te hebben. Hij dacht aan een gebroken ruggetje. Om 13.00 uur moesten we in Wageningen komen. Onderweg lag Silver in de kattenbench op de stoel naast Judith en ze vond het heerlijk om nog geaaid te worden. Als Judith even stopte met aaien om te sturen / schakelen kwam ze wat naar voren gekropen, om te laten weten dat Judith door moest gaan met aaien. Ze was rustig en alert, oortjes naar voren. In Wageningen aangekomen bleek inderdaad dat, hoewel ze erg rustig en ontspannen was en geen pijn had, het ruggetje van Silver gebroken was. Volgens Steven konden konijnen soms door een rare sprong opeens hun rug breken. In elk geval was haar blaas en achterste deel van haar darmen ook verlamd. Ze had nog wel een pijnreflex in haar pootjes, maar dit zou nooit meer goed komen. Het beste was haar rustig in te laten slapen. Abisha, die van Judith mee mocht, heeft haar nog schoon gepoetst. We hebben haar lekker geknuffeld en vervolgens is ze, terwijl we haar rustig aaiden, ingeslapen. In mei zou ze 5 jaar zijn geworden.

Silver Star: *28 mei 2001 - †26 februari 2006

 

2006, 24 februari: Dino een nieuw baasje! Zoals jullie weten heeft ons vrouwtje Judith ook haar eigen honden school. Bij deze honden school kwam ook Dino met zijn vrouwtje trainen. Beiden pasten echter niet goed bij elkaar en leken daardoor samen ongelukkig te gaan worden. En dat terwijl het een aardig vrouwtje was èn Dino een leuke, enthousiaste jonge hond... Soms heb je dat, dan is de combinatie gewoon minder gelukkig. Het kan dan beter zijn een nieuw baasje te zoeken. Dat is niet zielig, nee, dat helpt alle partijen in zo'n geval! Daarom heeft ons vrouwtje met het vrouwtje van Dino gepraat... Dino ging logeren in een gastgezin (ook via de honden school) met meerdere kinderen en twee grote Duitse Doggen. Vandaag kwam er een meisje (12) met haar moeder bij ons om met Dino kennis te maken. Thuis waren ook nog een pappa en een broertje (10). Dino was al eerder bij ons gekomen met zijn logeervrouwtje. Samen dronken ze koffie. Daarna hebben wij samen met Dino, met een Duitse Dog (Bono) én een Ierse Setter (ook Bono) lekker in de Soester Duinen gewandeld met alle vrouwtjes, heerlijk! Wel heeft Chloë nu weer last van haar rechter achterknie, dat is natuurlijk níet leuk :-(

De moeder en het meisje zagen het helemaal zitten met Dino. Hij is ook een schat hoor! Al moesten wij meiden hem wel even op zijn plaats wijzen, het is wel een brutaaltje ;-)) De mevrouw heeft 22 jaar Ierse Setters gehad. Een paar maanden terug is hun laatste hond overleden. En ja... Dino is net een kleine Ierse Setter... O, hadden we dat nog niet verteld: Dino is een rode Cocker Spaniël. Hij doet Judith aan Gaby denken. Het meisje mag van Judith met hem op pubercursus komen. Haar vader of moeder komen dan mee. Het meisje vindt dat érg leuk, ze heeft er heel veel zin in! Vanavond heeft Judith ze nog even gebeld en alles gaat helemaal goed. Aanvankelijk had Dino even liggen piepen bij de deur, waarschijnlijk omdat hij andere honden - wij denken zelf Boska - miste ;-) hij had in de Duinen de hele tijd verliefd achter haar aan gelopen (Tja, hormonen :-)). Judith had ze geadviseerd hem af te leiden, wat spelen, wat wandelen. Vanavond lag Dino heerlijk bij zijn nieuwe baasjes te slapen! We wensen hem een heel gelukkig leven toe! Maar... dat zal vast wel lukken (en het vrouwtje ziet hem regelmatig in de lessen)!

 

2006, 19 februari: Nest B 3 jaar! En vandaag is het 3 jaar geleden dat Chloë, midden in de nacht en middels een keizersnee, 3 pups kreeg! Ze had ze nog bijna gehad op de verjaardag van nest A, maar uiteindelijk werd het een klein half uur na middernacht. Mijn eigen Boska, de enige teef, had met haar rug dwars voor de uitgang gelegen. Het waren sowieso grote pups, met een teefje van bijna 600 en twee reutjes van bijna 700 gram. Uiteraard ben ik ook trots op dit tweede nest en wil ik de eigenaren van BOMMEL en BIGGLES van harte feliciteren met hun geweldige Berner! Ook deze twee zijn, net als mijn lieve BOSKA, opgegroeid tot kanjers van Berners, zowel qua uiterlijk als qua karakter (toch wel het belangrijkste). Ik wens jullie allemaal een hele fijne verjaardag en nog een lang en gezond leven toe! >klik hier<

 

2006, 18 februari: Nest A 5 jaar! Het is vandaag al weer 5 jaar geleden, dat Layka moeder werd van een nestje pups. De bevalling verliep op het eind nog even moeizaam, waardoor helaas 3 van de 5 teefjes dood geboren werden. Gelukkig waren er al 3 reutjes en 2 teefjes! Als trotse fokster wil ik uiteraard de eigenaren van AXEL, FILOS, BENZ en BONNE feliciteren met hun huisgenoot! Ik weet dat het allemaal, net als mijn ABISHA, kanjers van Berners zijn geworden. Ik hoop dat jullie nog lang en in goede gezondheid van ze mogen genieten! >klik hier<

 

2006, 11 februari: Hoe Seppe een 'blauwtje' liep... Baasje Thijs heeft inmiddels het filmpje van de laatste dekpoging van Seppe en Abisha in elkaar geknutseld. Toen liet Abisha Seppe dus een 'blauwtje' lopen. En terwijl wij afwachten of ze deze keer inderdaad drachtig is, voor jullie nog een filmpje. >klik hier< (Jeroen, je moet dit filmpje maar niet aan Seppe laten zien ;-))

 

2006, 9 februari: Dierendokter... Vandaag gingen we uiteraard weer met vrouwtje mee naar het werk. Tussen de middag mochten we lekker even rennen. Vanavond ná het werk van vrouwtje gingen we opnieuw naar de dierenarts. Allereerst kreeg Abisha een herpes enting. Dit is om te voorkomen dat de dracht eventueel voortijdig wordt afgebroken. Daarna pakte Steven voor vrouwtje nog de tabellen / grafieken erbij en heeft laten zien hoe ze die progesteron waarden bepalen. Vrouwtje snapt het nu een beetje, nog steeds niet helemaal, maar dat hoeft gelukkig ook niet. In elk geval zijn de waarden tot 10 heel precies, maar omdat het een logaritmische schaal is, zijn de waarden boven de 10 minder precies uit te rekenen. Steven heeft voor ons toch gekeken naar de waarde van Abisha van afgelopen maandag (06/02) en deze lag tussen de 15 en de 20 (dichter bij de 20). Wanneer een teef eenmaal door die waarde 10 heen is en aan het stijgen is, dan blijft de waarde stijgen. Abisha hoefde dus ook niet voor controle nogmaals geprikt. Ze weegt 33 kg. Nu is het aftellen tot vrijdag 3 maart!

Daarna was Boska aan de beurt. Wat was er namelijk dinsdag gebeurd, net voor ze met vrouwtje naar de training zou gaan? Boska dacht wat extra eten te kunnen snoepen... (van Layka) Abisha was het daar niet mee eens en ging érg fel in de aanval op Boska (door haar dracht?!). Meestal lossen dergelijke conflicten zichzelf op en vrouwtje liet ze dan ook kort ruziën. Totdat ook Layka dacht zich ermee te moeten bemoeien. Nu hadden Abisha en Layka elk een kant van Boska's neus / lip te pakken. Het vrouwtje greep in. Ze zette Boska even apart in de bijkeuken. Daar bleek dat Boska's neus beschadigd was én dat er boven haar tanden (vanaf de rechter hoektand naar midden voor) een stuk aanhechting van de lip (in de bek dus) was los gescheurd van zo'n 2 cm. Deze wond zag er diep uit. Judith belde uiteraard direct de dierenkliniek. Maar die zeiden in de bek weinig te kunnen doen, dus dat Judith niet met Boska naar de kliniek hoefde te komen (wel in de gaten houden). Het bloeden was eigenlijk al heel snel gestopt en hechten in de bek zou niet gaan. Ze adviseerden Boska donderdag met Abisha mee te brengen en te laten checken door Steven. Daarom was nu dus Boska aan de beurt. Steven heeft haar nagekeken. Omdat de wond in haar bek toch best diep is, heeft ze voor 10 dagen preventief antibiotica gekregen. Vrouwtje hoopt dat de beschadiging aan de buitenkant (linker kant) van haar neus geneest vóór de eerstvolgende show van 5 maart. Nou ja, belangrijkste is in elk geval dat het niet ernstig is en dat we verdere ontstekingen voorkomen. Boska zelf liep dinsdag avond al weer dartel rond te springen. (Vrouwtje was meer geschrokken dan zij ;-)) Boska is 43 kg.

Abisha en Boska gingen weer in de bus en Layka en Chloë mochten er nu uit. Steven controleerde Chloë's knie (band) nog even, die is érg stevig en prima genezen. Ze blijft wat opstart problemen houden, maar dartelt en springt er nog mee rond als een jonge hond. Dat deed ze ook in Stevens behandel kamer. De assistente keek er van op dat ze al ruim 7½ jaar oud is, kon dat bijna niet geloven. Onze kwispelkont Chloë is 47 kg.
Als laatste controleerde Steven Layka nog even. Ze was inmiddels een kilo bij gekomen, maar mocht nog wel een paar kilootjes meer op haar lijf krijgen van Steven. Haar darmen / buik voelden nu wel rustig aan. Ook zij lijkt een kerngezonde - oudere - hond. Ze is nu 34 kg.

 

2006, 6 februari: Opnieuw progesteron... Vanmorgen, voor het werk van vrouwtje, zijn we opnieuw naar Wageningen gereden. Daar werd weer bloed afgenomen bij Abisha. Hoewel ze nog altijd wegduikt in een hoek, was het nu genoeg om haar aan haar halsband vast te houden :-)) Donderdag uit het werk, gaan we bij dokter Steven langs om nog een prik te halen. Alles om te zorgen dat het deze dracht wél zal lukken. Ook maakte Judith een afspraak om te echoën, namelijk op vrijdag 3 maart om 16.15 uur. Dus dan weten we, of het toch eindelijk met Abisha wil lukken... Eigenlijk durft het vrouwtje de uitslag niet eens te horen, zó spannend vindt ze het. Wordt Layka oma?! Komt er gezellig weer een pup in huis?! Wij hebben er zin in en zijn er klaar voor! Nu Abisha nog! Jullie mogen uiteraard allemaal je positieve gedachten / wensen in haar richting sturen... alle beetjes helpen, nietwaar?!

O ja, met die progesteron waarde van vandaag zit het in elk geval goed. Het schijnt dat ze in de kliniek waardes boven de 10 niet meer precies meten... Maar Abisha zat in elk geval ruim boven de 10. Dat is goed, want dit betekent dat er goede hormonen voor de dracht worden aangemaakt... Dat ze geen 'onderbroken' loopsheid heeft, geen terugval in de progesteron waarde. Vanuit de kliniek reden we door naar het werk van vrouwtje in Zutphen. Na haar werk ging vrouwtje met ons naar baasje. Eerst mochten we nog lekker lopen op de hei. Het baasje had voor vrouwtje gekookt en ze hebben lekker gegeten. Vandaag is het al weer 18 maanden dat Thijs ons baasje is!

 

2006, 5 februari: Abisha wil niet meer! Tegen 19.00 uur zijn we terug uit Eeklo (België). Vanmiddag mocht Abisha voor een derde keer gedekt worden door Seppe. Abisha was echter vastbesloten Seppe er niet meer op te laten. Ze snauwde naar hem, staart omlaag, ging zitten en als hij tóch probeerde kon hij een hap krijgen... Ook Seppe was duidelijk minder enthousiast, al wilde hij best nog een keer ;-) Op zich een goed teken: het betekent dat we op de goede dagen zijn geweest om te dekken! Nu begint dus het wachten... Is het gelukt, komen er pups?!

 

2006, 3 februari: Progesteron waarde is 10! Vanmorgen is opnieuw in Wageningen bloed afgenomen bij Abisha. We krijgen er al steeds meer handigheid in ;-)) Haar waarde is nu 10 en zou volgens de dierenarts optimaal moeten zijn om haar te laten dekken. Dat komt mooi uit, want vanmiddag wordt ze opnieuw door Seppe gedekt!

Dit keer zijn we om ongeveer half 4 in Eeklo. Seppe heeft er al helemaal zin in! Judith laat Abisha nog even lopen. Na een kopje koffie voor Judith en Thijs, mogen Abisha en Seppe samen op het plaatsje spelen. Abisha daagt uit en vindt het leuk om Seppe achter haar aan te laten rennen. Ze staat wel steeds langer en beter, maar springt nog steeds weg als het er van moet komen. Zal wel in haar aard liggen ;-) Baasje Thijs mag Abisha daarom even vast houden (die is wat rustiger ;-)) En dan lukt het Seppe al snel om er goed 'in te klimmen'. Ook deze keer maar even kort een paar jank geluidjes en dan zitten ze gekoppeld. Opnieuw houdt Abisha 'haar vent' ongeveer 25 minuten vast. Baasje Thijs maakt ondertussen foto's en een filmpje. Abisha gaat weer in de auto. Hierna bekijken Judith en Thijs pups van Seppe en Bayla en ook foto's. Als het over Berners gaat valt er veel te kletsen!

Het loopt al tegen zessen als Judith en Thijs Jeroen gedag zeggen en op pad gaan naar Sint Job in 't Goor, waar vriend Walter woont. Het ligt op de terugreis en ze hebben afgesproken bij Walter te eten. Maar eerst mogen daar alle honden even uit de auto om te rennen. Na een gezellig etentje met Walter en een vriendin, zijn Judith en Thijs om twaalf uur 's avonds terug in Soest. De meiden krijgen snel nog eten en mogen nog even lopen en dan snel naar bed.

Zondagmiddag hebben we opnieuw afgesproken in Eeklo. Judith heeft verder met de dierenkliniek afgesproken om maandagmorgen nog een progesteron meting te doen. Zo kunnen we zien of de waarde hoog blijft...

Vrijdagmiddag 3 februari ± 16.30 uur: tweede dekking

 

2006, 2 februari: Abisha gedekt! Kwart over twee in de nacht is het inmiddels... Judith en de meiden zijn net weer thuis. Baasje Thijs is in zijn eigen auto snel doorgereden naar zijn eigen huis en bed. We zijn vanavond in Eeklo geweest. Dat is een klein plaatsje in de buurt  van Gent, in België. Het is ongeveer 2 uur en een kwartier rijden van Soest. Baasje Thijs heeft gereden. Judith vond het érg fijn dat hij mee was én reed. In Eeklo werden we door Jeroen en Seppe en nog wat andere 'hondgenoten' opgewacht. Eerst even bijkomen van de reis met een bak koffie, dan kon Abisha meteen mooi op haar gemak raken. Daarna mochten Abisha en Seppe al vrij snel samen op een hofje 'spelen'. Abisha speelde eerst een tijdje 'moeilijk te krijgen dame'. Maar Seppe liet zich niet zo snel afschepen en wist haar al vrij snel alsnog te verleiden. Abisha ging goed staan en deed haar staart naar opzij. Alleen als Seppe 'toe wilde stoten' schrok ze weg. We hebben het tweetal daarom na een tijdje geholpen en Abisha even vastgehouden zodat ze niet op het laatst weg kon springen. Eenmaal erin ging het prima. Abisha gaf even kort wat lichte jankgeluidjes. Maar voor degenen onder jullie die zich haar 'erbarmelijk gejank' van vorig jaar nog herinneren, deze keer ging het er rustig aan toe. Abisha bleef netjes, nou ja, tegen Judith leunend, staan. Ze stonden ongeveer 25 minuten gekoppeld. Ondertussen zaten Jeroen en Judith op de (koude) grond bij de honden (brrr, dan is 25 minuten best lang hoor! ;-)) Hierna ging Abisha snel de bus in bij de andere meiden. Thijs en Judith dronken met Jeroen nog een kop koffie en kletsten nog even. Ook werden alvast de eerste papieren uitgewisseld. De rest doen we vrijdag, want dan gaan we opnieuw! Jeroen heeft dan een vroege dienst en Thijs heeft een middag vrij gepland, dus dan gaan we overdag.

Woensdagavond 1 februari ± 23.00 uur: eerste dekking

 

2006, 1 februari: We gaan! Vanmorgen gingen we opnieuw naar Wageningen. Abisha werd voor de tweede keer bloed afgenomen. In de wachtkamer was ze al érg geïnteresseerd in een aanwezige reu: piepen, uitdagen. Monique en Judith waren deze keer nog sneller. Abisha mag dan eerst uitkiezen in welke hoek ze wil 'wegkruipen'. In die hoek neemt Judith haar in de houtgreep. Monique had heel snel de naald erin en het bloed uit haar voorpoot. Hierna mocht Abisha weer in de auto. Bij de auto trok ze zich achteruit uit haar halsband en rende terug naar de deur van de kliniek. Ze wilde weer naar de reu in de wachtkamer. Helaas voor Abisha (en voor deze reu, die ook wel wilde), maar ze zal moeten wachten tot vanavond. Gezien haar gedrag besloot Judith toen, om in élk geval vanavond te gaan. Zaadjes van een reu blijven namelijk nog ruim twee dagen goed als ze eenmaal in de teef zitten, maar ben je te laat voor de teef, dan heb je de kans gemist (eitjes blijven niet levensvatbaar). Dus beter twee dagen te vroeg dekken dan een dag te laat. De progesteron waarde bleek nog niet helemaal 6, zoals Judith verwacht had, maar 5. Komende vrijdag zal Judith opnieuw bloed laten prikken en progesteron meten. Het kan natuurlijk best zijn, dat de progesteron in Abisha's bloed vanavond laat al weer gestegen is. Als ze gedekt zal gaan worden, is het alweer 14 uur verder... Kortom: we gaan! Judith heeft Jeroen vanmiddag gebeld dát we gaan komen. Jeroen heeft een late dienst, maar we mogen daarna toch nog komen. Abisha zal dus, als alles goed gaat, vanavond om ongeveer 11 uur gedekt gaan worden door Seppe. Judith zal proberen vannacht / morgen vroeg alvast een eerste verslag van de dekking in het nieuws te zetten...

 

2006, 31 januari: Boska's training is weer begonnen! Vanavond om 19.00 uur begon Boska's eerste les G&G van dit seizoen. G&G staat voor Gedrag & Gehoorzaamheid. Het is een landelijke opleiding en je kunt ook wedstrijden lopen. Judith loopt met Boska G&G-0. Eigenlijk heet dat G&G-beginners (of G&G-B), maar omdat je verder G&G-1 en daarna G&G-2 en G&G-3 kunt doen, zegt Judith altijd G&G-0. Vanavond waren we voor het eerst bij Kynologenclub Gooi- en Eemland. Bij de HSVA (Honden Sport Vereniging Amersfoort) waar we tot vorig jaar - en al sinds 1993 - trainden, waren we 'verkeerd' ingedeeld op de zaterdag. Tja en dan geeft Judith de hele dag puppy en puber lessen voor onze eigen hondenschool, dus dat ging niet. We hadden opgegeven en afgesproken voor de woensdagavond, maar dat was dus 'mis' gegaan... Judith ging toen héél snel op zoek naar een andere club om te trainen. Zo zijn we terecht gekomen bij K.C. Gooi- en Eemland, waar we érg vriendelijk te woord werden gestaan en ontvangen.

Ach, Judith vindt het wel leuk om weer eens ergens anders te trainen! En Boska vindt het gewoon leuk óm te trainen! We gaan als instructrice Ninette krijgen, maar vanavond werd zij waargenomen door Hannie. We zitten in een groepje met 8 cursisten en erg uiteenlopende honden. Er mag in elk geval volop geclickerd worden, dus daar is Judith erg blij mee. Boska was érg enthousiast. Ze 'stuitert' dan letterlijk naast Judith mee. Maar ze deed het niet slecht. We hebben per slot ook al een tijdje niet meer getraind. Boska moest even aan het veld, nieuwe luchtjes, nieuwe honden wennen, maar al snel liep ze vol aandacht naast Judith mee te volgen. Ook de blijf - oefeningen (zit en af) gingen beter dan Judith verwachtte. Verder oefenden we nog het vak sturen en het apport en werd een begin gemaakt met de zit tijdens het volgen. Tussendoor oefende Judith nog los met Boska. De sfeer was ontspannen en ook na afloop heeft Judith nog gezellig in de kantine met wat cursisten en de kantinedame na zitten kletsen. Judith zegt dat ze er wel zin in heeft! Wie weet, mag Boska tijdens de cursus ook nog eens vertellen hoe het verder gaat met trainen... (Of misschien wil baasje Thijs een keer foto's komen maken?! ;-))

 

2006, 30 januari: Eerste progesteron waarde! Vanmorgen om 9.10 uur konden we terecht bij de dierenkliniek. Monique zou Abisha prikken, omdat Abisha graag tegenstribbelt. Vaardig en snel ging de naald in Abisha's voorpoot en voor Abisha 'woef' kon zeggen, had Monique al een buisje bloed te pakken. Ze werken bij de kliniek met dezelfde apparatuur als in Utrecht en kunnen daardoor erg precieze waardes geven. Tussen de middag, om ongeveer kwart over 12 / half 1 werd Judith gebeld. De eerste progesteron waarde is 2 - 3. Net aan de onderkant nog van de 3 dus, maar al wel aan het stijgen. Normaal is de waarde onder de 1. Wanneer de waarde tussen de 6 en 8 komt wil Judith Abisha voor de eerste keer laten dekken. We hebben afgesproken voor komende woensdag (1 februari) om Abisha's waarde opnieuw te bepalen. Judith verwacht zelf, dat de waarde dan net boven de 6 zal liggen en dat ze dan dus voor het eerst gedekt zal kunnen gaan worden. We zullen zien!

 

2006, 28 / 29 januari: Weekend! Eigenlijk begon het weekend voor het vrouwtje vrijdag. Ze moest 's morgens nog wel iets voor haar werk regelen. Maar 's middags had ze tijd om te shoppen. Er was zelfs uitverkoop, dus ze heeft een hele nieuwe garderobe aangeschaft: 4 broeken en 3 truitjes, gaaf! Het vrouwtje was er nog het meest trots op, dat het weer een maatje minder kon ;-) Verder deed ze de boodschappen en maakte in huis schoon. Niet dat dit lang helpt, want Abisha en Boska maken er een redelijk 'bloedbad' van, vooral als ze blij op en neer springen. Dat deden ze ook toen het baasje uit zijn werk bij ons kwam. Hij zette eerst even nieuwe ruitenwisserbladen op de bus van vrouwtje. Na het eten gingen baasje en vrouwtje nog een paar uurtjes naar een verjaardagsfeest, maar ze waren niet zo heel laat terug om nog even bij ons te kunnen zitten.

Zaterdagmorgen relaxt ontbijten. Layka krijgt inmiddels 'Energique', dat is volledig diepvriesvoer. Dat eet ze goed, de verwende muts. Ook zijn we inmiddels allemaal van de diarree af. Wel maken we nog Layka's en Abisha's kuur af. Na het ontbijt ging het baasje weer op pad en ging het vrouwtje les geven voor de hondenschool. Om 10.00 uur was er een puppyles, de pups leerden de tunnel kennen, liepen slalom en er werd veel geoefend in het snelle komen bij de baas, ook met alle pups tegelijk. Na de puppyles deed het vrouwtje nog wat laatste boodschappen, waarna ze bij ons kwam lunchen. Zaterdagmiddag had het vrouwtje om 15.00 uur nog een puberles. Het is koud buiten, maar wel met een heerlijk zonnetje. Echt winterweer! Zaterdagavond is het vrouwtje lekker bij ons thuis gebleven. Een beetje bankhangen en TV kijken. Ze zegt dat ze best moe is van haar werk en de spanningen rondom Abisha. Vrouwtje gaat op tijd naar bed en wij mogen lekker mee ;-) Zondag lekker uitslapen, het gaat een drukke week worden...

Zondagmorgen was het vrouwtje toch nog redelijk op tijd eruit. Het zonnetje schijnt en het is opnieuw schitterend winterweer. Het vrouwtje heeft de administratie bijgewerkt voor de hondenschool. Ook is ze bezig met haar eindopdracht voor de opleiding tot gedragstherapeut (voor mensen). Wij hebben ook nog lekker buiten gestoeid met elkaar. Het vrouwtje maakte nog wat foto's van de bevroren waterloop bij de vijver...

 

2006, 25 januari: Bacterie... Altijd nemen we het 'totaalpakket' bij de dierenarts voor begeleiding van de dracht. Dat is een pakket inclusief uitstrijkje op de eerste dag van de loopsheid om te kijken of er bacteriën zijn in de vagina / baarmoeder die een negatief effect op de dracht zouden kunnen hebben. Verder bevat het pakket progesteron metingen (maximaal 6), zodat je beter kunt inschatten wanneer de teef dekrijp is. Als laatste is het pakket inclusief een echo ongeveer 4 á 5 weken na de dekking, om te kunnen zien of de teef drachtig is geraakt. Af en toe twijfelde ik wel eens. Is het nou de moeite waard het hele pakket te nemen?! Het kost toch élke keer weer zo'n 250 euro... Nog nooit is er namelijk iets gevonden tijdens een uitstrijkje en ik heb dat in totaal nu toch al voor de 8ste keer laten doen.

Vandaag echter, bleek het nut van zo'n uitstrijkje. Er is deze keer bij Abisha een bacterie gevonden. Deze is op kweek gezet en morgen krijg ik tussen de middag de uitslag van de dierenarts. Dan krijgt ze heel gericht een aantal dagen een antibiotica kuur. Hierdoor is ze nog vóór de dekking weer vrij van de bacterie en kan deze geen invloed hebben op de dracht. Gelukkig wil baasje Thijs de kuur ophalen bij de dierenarts. Judith moet morgen wat langer werken en redt het niet voor sluitingstijd. Doordat Thijs dit wil doen, kunnen we toch direct morgen beginnen met de kuur. Alvast bedankt baasje!

 

2006, 24 januari: Uitstrijkje maken... Maandagmorgen 23 januari heeft Judith direct om 8.00 uur de dierenarts gebeld voor Abisha. Omdat ze ook een serie entingen tegen het herpesvirus wil, kunnen we pas vandaag, dinsdag, terecht bij de dierenarts (moesten besteld). Op het eind van de middag, om 18.00 uur zijn we welkom bij Steven. Hij maakt een uitstrijkje bij Abisha. Abisha is een muts met alles wat prikt of aan haar zit... Ze stelt zich dan ook nogal aan tijdens het uitstrijkje. Ook als ze hierna haar entingen krijgt, inclusief de rabiës, kruipt ze weg. Maar het is veiliger en beter voor eventuele pups, wanneer ze nu de entingen krijgt (in plaats van in maart). Komend weekend zal Judith haar dan nog een laatste keer voor de dracht ontwormen.  Aanstaande maandag hebben we om 9.00 uur in Wageningen afgesproken om bloed af te laten nemen en progesteron te laten bepalen. Ook daarin is Abisha meestal een muts (tegenstribbelen... ;-))

Judith verwacht gezien de eerdere keren, dat de progesteronwaarde dan rond de 3 zal liggen. Als dat zo is, gaan ze dinsdagmorgen opnieuw. Verwachting is dat Abisha dinsdag of woensdagavond voor het eerst gedekt zal kunnen worden. Daarna zal ze dan om de dag opnieuw gedekt worden, zolang ze het toestaat. Ondertussen zal Steven Schukking de progesteronwaarde blijven bepalen en kijken of deze blijft stijgen en/of hoog blijft. Om de omstandigheden zo optimaal mogelijk te laten zijn, heeft Judith vandaag ook nog een drietal homeopathische middelen meegenomen om Abisha te geven: cimicifuga racemosa D3 (2 korreltjes 3x daags) ter stimulatie van de eicelrijping, de eisprong en de ontwikkeling en instandhouding van het gele lichaam; echinacea purpurea OER (5 druppels 3x daags) om Abisha's weerstand te verhogen; graphites D6 (1 tablet 3x daags) om haar schildklier te stimuleren (haar waarde is normaal maar laag).

Steven heeft vandaag ook Layka, ons 'ouwetje' gecheckt. Ze was afgelopen week een beetje aan de diarree. Mogelijk omdat ik haar, kieskeurig en lastig als ze is met eten, wat melk over haar brokken had gedaan. Heerlijk vindt ze dat, maar wellicht zijn daardoor haar darmen wat van slag geweest. Na een dagje gekookte rijst en wat lam en rijst brokken afgelopen vrijdag, lijkt ze nu weer de oude. Spelen deed ze zaterdagmiddag ook alweer érg fanatiek achter een tennisballetje aan, maar ja... Je weet maar nooit met een wat oudere hond, dus een snelle check kan geen kwaad! Ze had geen koorts, geen vergrootte lever, maar haar darmen voelden nog wat onrustig aan. Steven denkt dat het mogelijk een darminfectie is, omdat dit heerst. Layka krijgt een injectie en een kuur voor 7 dagen, ook om te voorkomen dat de andere meiden de infectie overnemen. Mocht Abisha last gaan krijgen van diarree, hebben we een 'veilig' middel voor 3 dagen meegekregen, dat ook aan pups gegeven wordt. Judith vindt Layka verder maar magertjes geworden. Ze is ook afgevallen, weegt nog maar 33 kg (terwijl ze normaal zo'n 37 kg weegt). Steven is het met Judith eens en vindt dat ze wel een kilo of 3 á 4 mag aankomen. Judith mag Layka noodzakelijk gaan 'verwennen' met macaroni, wit brood, Rodischijven en dergelijke, zodat Layka weer wat aan kan sterken.

Van alle verdere ontwikkelingen van de meiden, houden we jullie uiteraard op deze pagina op de hoogte!

 

2006, 22 januari: Abisha loops! Eindelijk! Eindelijk is het zover! Nadat afgelopen dinsdag Boska loops werd, is vandaag ook Abisha loops geworden. Bedoeling is dat ze gedekt zal gaan worden. Natuurlijk hopen we dat het deze keer een vruchtbare dekking zal zijn en dat er érg veel mooie pups zullen komen. Dit zullen dan nakomelingen zijn van Abisha en Seppe. Maar, nu loop ik wel érg hard van stapel! Morgen zal ik proberen eerst 's avonds nog een afspraak te krijgen bij de dierenarts voor een uitstrijkje. Via het 'nieuws' houden we jullie uiteraard op de hoogte van alle ontwikkelingen. (En iedereen is natuurlijk van harte welkom te duimen voor een vruchtbare dekking en veel gezonde pups!)

 

2006, 19 januari: Baasje Thijs thuis van vakantie! Vandaag is het baasje terug gekomen van 10 dagen heerlijk skiën in Kirchberg (Oostenrijk). Hij heeft daar vooral veel zon gehad en dát is te zien. Hij is heerlijk bruin geworden. Er lag ook veel en erg goede sneeuw. De heren hebben zich dan ook prima vermaakt. Ze hebben niet alleen lekker geskied maar ook lekker gegeten. Baasje Thijs heeft in de keuken van bergrestaurant Ruetzen mee mogen kijken en het 'geheim' van de Oostenrijkse schnitzels ontdekt. Verder hebben Thijs en Marco inkopen gedaan op skigebied. Dinsdagnacht en woensdag is er nog zeker een halve meter sneeuw gevallen. De auto moest worden uitgegraven en de terugweg begon daardoor wat glibberig, maar baasje is heelhuids thuis gekomen! Toen het vrouwtje klaar was met werken zijn we met haar mee naar het baasje gegaan. Vrouwtje is érg blij dat baasje er weer is en ook wij zijn blij dat je weer thuis bent baasje. Welkom thuis!

Fotoshow van de vakantiegangers - klik op foto	Actiefilmpje van Thijs! - klik op deze foto

 

2006, 17 januari: Boska loops... Vandaag is Boska loops geworden. Ik hoop dat Abisha deze keer achter haar aan komt. Abisha's vorige loopsheid kwam ze namelijk ook een week achter Boska aan. Het wordt inmiddels toch eens tijd dat Abisha weer loops wordt! Vorig jaar maart was haar laatste loopsheid (10 maanden geleden). Boska is wat dat betreft makkelijker, die is zo'n beetje elke 4 á 5 maanden loops (en is tussentijds dus nog een keer loops geweest). We wachten vol spanning af wat Abisha nu gaat doen... en natuurlijk houden we iedereen op de hoogte!

 

2006, 10 januari: Dwerghamster Speedy overleden... Gister kwam ze nog nieuwsgierig knabbelen. Ze was voor een hamster al best op leeftijd, bijna 3 jaar. Maar vanavond is ze in haar holletje (de schoen) overleden. Het lukte haar al een paar weken niet meer om recht omhoog te klimmen in sommige buizen in haar 'paleisje' wel gebruikte ze het trappetje naar boven nog en dan kwam ze via de glijbaan weer naar beneden. Af en toe kwam ze uit zichzelf op mijn hand zitten en mocht ze er even uit, maar meestal vond ze het voldoende om voorzichtig over haar rugje geaaid te worden. Daarna ging ze zich dan heerlijk badderen in het chinchilla zand. Ook klom ze graag al etend in knabbel staafjes, waar ze zich dan aan vastklemde / hing aan haar pootjes. Ik denk dat ze het naar haar zin heeft gehad: ze leefde rustig, klom en knabbelde graag en liet zich af en toe liefkozen.

Dwerghamster Speedy - knabbelend en klauterend in haar 'paleisje'

 

2006, 10 januari: Baasje Thijs op skivakantie! Vanmorgen héél vroeg - om 6 uur ongeveer - is baasje Thijs vertrokken. Eerst heeft hij vriend Marco nog opgehaald in Putten. Samen gaan ze 10 hele dagen op wintersport. Zonder 'vrouw' - de vrouwen werken gewoon hard door ;-) - en in Marco's geval ook zonder kinderen. Even lekker genieten van de heerlijke sneeuw in Kirchberg, waar momenteel op de berg bijna 2 meter sneeuw ligt en in het dorp een meter. De reis verliep voorspoedig en om half 3 waren ze al in het ontbijt pension. Het weer én de vooruitzichten zijn zonnig. Uiteraard gaan we het baasje missen, maar vooral wensen we hem (en Marco) een hele fijne vakantie toe!

 

2006, 8 januari: Boska reageert goed op de pijnstilling! Vandaag is Boska al weer veel vrolijker, probeert weer rond te dartelen. Dat is nú weer een risico. Frans - dierenarts - benadrukte nogmaals dat ze de komende dagen écht rust moet nemen, omdat ze anders blijvend last kan houden van haar rug. Dus net als gister en vannacht: in de bench als het vrouwtje er niet is èn in de bench slapen. Ook het wandelen mag maximaal 10 minuten per keer en aan de lijn... Kortom, het worden nog even 'lastige' dagen met Bossie (die graag een wildebras is). Maar de pijnstilling slaat in elk geval goed aan! (Mag ook wel voor die prijs ;-)) We houden jullie op de hoogte en bedenk daarbij: geen bericht is goed bericht!

 

2006, 7 januari: Boska geblesseerd... Ze is altijd érg blij en vrolijk als ze mensen ziet, helemaal als ze vrouwtje of baasje ziet. Ze 'stuitert' dan normaal gesproken al springend op vier poten om je heen, staart vrolijk hoog en zwaaiend. Vrouwtje merkte vanmorgen dan ook direct dat er iets mis was met onze Bos... Layka wilde graag om een uur of 7 naar buiten, dus die had het vrouwtje wakker gemaakt (zo'n ouwetje mag dat ;-)). Het vrouwtje ging dus naar beneden en werd vrolijk begroet door Abisha, Chloë en ook Boska deed haar best. Maar... Boska piepte als ze probeerde te 'stuiteren', had haar staart tussen haar achterpoten, kroop vervolgens weg onder het bureau... Niet goed dus! Vrouwtje maakt zich volgens baasje soms iets té snel zorgen, dus besloot vrouwtje om Boska een cortaphen forte (pijnstiller) te geven. Maar om half 9, nadat het vrouwtje zich had gedoucht, deed Boska nog steeds zo 'raar': piepen, staart raar gekromd en omlaag tussen de benen. Bovendien trok ze haar rug krom. Het vrouwtje heeft alles na gekeken en gevoeld, temperatuur genomen (38,2 dat is goed voor een hond). Omdat het vrouwtje geen dierenarts is, toch maar de dierenarts gebeld (en het baasje). Gelukkig mochten we op het eind van de morgen, na de puppyles van 10 tot 11, in Wageningen komen!

Het vrouwtje heeft een groepje cursisten afgebeld die nog een inhaal les zouden hebben om half 12. Boska ging nu even voor. Nadat de pupeigenaren hun eerste praktijkles hadden gehad, racete Judith dus met Boska (die al in de auto mee was) naar Wageningen. Daar heeft Mos Thijssen, de dienstdoende dierenarts van Kortenoord, Boska helemaal na gevoeld en gekeken. Haar buik voelde in elk geval goed. Ze kon namelijk moeilijk poepen. De pijn bleek onder in haar rug te zitten (vandaar dat poepen pijn doet). Boska heeft zich behoorlijk verrekt in haar onderrug. Ze zal haar rug mogelijk verkeerd gedraaid hebben, óf Abisha heeft haar weer eens op haar kop / rug gezeten. Haaibaai als Abisha is, wil ze namelijk nog wel eens katten en afreageren op Boska. Boska kreeg van Mos een sterke pijnstiller, rechtstreeks in haar ader gespoten. Als het goed is, zou het dan na een uur of 3 al beter met haar moeten gaan. Wel wilde Mos dat we morgen Frans (Smeurs, dierenarts die dan dienst doet) nog even bellen om te overleggen of het al beter met haar gaat, anders wil ze dat we morgen terug komen. Onze Boska moet nu minimaal een week rustig aan doen (hoe vertellen we dat Abisha?!) en dagelijks 6 pijnstillers. We houden jullie uiteraard op de hoogte, maar vrouwtje hoopt dat Boska snel weer pijnvrij is!

 

2006, 6 januari: Laatste dag vakantie! Vandaag is eigenlijk al weer de laatste dag van de vakantie van het vrouwtje. (Baasje gaat volgende week 10 dagen op skivakantie) Alleen nog het weekend voor de deur. Maar in het weekend moet ons vrouwtje al wel weer les geven voor haar hondenschool (zaterdag). Vandaag genieten we daarom maar extra! Het vrouwtje gaat nog wat verder met opruimen, zegt ze. Ze heeft van de week al wel de schuur weer wat verder opgeruimd en weer een paar dozen afval naar de stort gebracht. Zo langzaam aan wordt het nog wel wat! Ook de tuin werd nog wat verder opgeruimd, zo blijft een mens bezig. In de schuur is de nieuwe petroleumkachel in gebruik genomen. Daar kwam de hulp van baasje Thijs nog wel aan te pas! (Dank je wel baasje!). Hij hielp ook met het installeren van de nieuwe DVD-speler voor de hondenschool. Woensdag avond was er weer een gezellige puppy theorie avond. Deze groep mensen gaat zaterdag starten met puppylessen.

 

Gister heeft het vrouwtje haar nichtje Mandy mee genomen voor een dagje Winter Efteling. Het was droog, maar wel koud weer. Gelukkig waren er op elk Efteling plein grote houtvuren en ook kon je overal 'koek en sopie' krijgen: kraampjes met erwten- of tomatensoep, warme chocomelk, broodjes worst, maar ook met oliebollen en dergelijke. Een aantal attracties was dicht, maar er waren ook nieuwe dingen, zoals het IJspaleis (een grote schaatsbaan met 'skihut') en Kinder Winter Wonderland met veel luchtkussens en een sneeuw glijbaan. Verder waren er gezellige meezing en meedoe / meedans toneelstukjes her en der door het park, met een hoog Anton Piek en Charles Dickens gehalte, heel gezellig! 's Avonds waren uiteraard de lichtjes aan, eindeloze rijen lantaarns en kleurig verlichte bomen. Het vrouwtje was dan ook pas laat weer in huis. Gelukkig was het baasje vanuit zijn werk bij ons langs gekomen, daar waren we érg blij mee! (En het vrouwtje ook!) Klik op de foto hiernaast voor Mandy's weblog.

 

 

2006, 1 januari: Nieuwjaar! Voor iedereen de allerbeste wensen voor 2006! We hopen dat jullie dromen uit zullen komen; dat iedereen probeert tenminste één droom in 2006 te verwezenlijken. Droom over morgen, maar lééf vandaag! Wij hopen dat 2006 een vruchtbaar jaar zal zijn voor huize Laykaby en dat Abisha - eindelijk - de zo gewenste pups zal krijgen! Wij hopen dat Layka 'oma' mag worden en dat haar - gezonde - genen doorgegeven zullen worden aan het nageslacht en niet voor altijd verloren gaan (wat klinkt dat dramatisch hè)... We hopen dit vooral ook, voor al die mensen die al zo lang en geduldig wachten op een pup van Abisha. We hopen jullie snel blij te kunnen maken met positieve berichten. Bedenk ondertussen, dat het spreekwoord zegt: "Driemaal is scheepsrecht!" Dat is toch hoopvol (en ook Layka werd de derde keer drachtig!).